Damned - Feel Alright

Tο Λονδρέζικο Punk77 είναι πραγματικά με μια λέξη ένα πολύ γοητευτικό και εύκολα εξερευνήσιμο είδος της rock n' roll μουσικής και σαν είδος σε όλο το φάσμα του Punk είχε γίνει μεγάλος πάταγος τότες που τα συγκροτήματα ξεπηδούσαν κατά δεκάδες σαν μανιτάρια και υπήρχε μια γενική μανία με τα θρυλικά συγκροτήματα εκείνης της εποχής....
'Όπως ήταν και οι Damned τότες που ξεκινούσε το Βρετανικό Punk επηρεασμένοι από αυτά που γινόντουσαν στην Αμερική τα προηγούμενα
χρόνια με συγκροτήματα όπως New York Dolls Stooges Ramones κ.α.....
Οι Damned ήταν το πρώτο συγκρότημα που κυκλοφόρησε Punk Single στην Βρετανία....Και αυτό ήταν τον Οκτώβριο του 1976 με το κλασσικό πλέον New Rose και ήταν και οι πρώτοι που κυκλοφόρησαν και δίσκο τον Φεβρουάριο του 1977 με τον εξής δίσκο...
Περιέχει μέσα ένα μείγμα που αποκαλούμε Punk N Roll....Και με μία κορυφαία διασκευή στο τέλος στο Feel Alright των Stooges...........
Το Punk γενικά χρωστάει πολλά σε τέτοιες ηχογραφήσεις ειδικά για τους δίσκους που βγήκαν το 1977 από Βρετανικά groups........

Gary Lexicondevil

Led Zeppelin - D'yer Mak'er

Οι οπαδοί της σκληρής πλευράς του rock'n'roll είναι αρκετά αφοσιωμένοι, φτάνοντας αρκετές φορές και στα όρια του φανατισμού. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι οπαδοί απαρνούνται την αγαπημένη τους μπάντα, επειδή μπήκε σε κάποια άλλα μουσικά μονοπάτια ή απλά πειραματίστηκε σε πιο ήπιους ήχους και τα παραδείγματα είναι πολλά για να αναφερθούν. Όμως υπήρχαν μπάντες, που κάθε μουσική του ιδιοτροπία γινόταν από αυτήν είχε ενθουσιώδη υποδοχή. Και αν αυτό το καπρίτσιο έμπαινε σε μουσικό δρόμο, ενός από τα λιγότερα επικριμένα είδη, της Reggae, μουσικής ιδιαίτερα αγαπητής και από του ροκάδες, τότε μιλούσαμε πάλι για μια κλασική σύνθεση.
Οι  Led Zeppelin, εκτός από ένα συγκρότημα των ρεκόρ, ήταν και αυτοί που άλλαξαν και το μουσικό τοπίο, κυρίως με το τρόπο που παίζανε. Αλλά και οι μουσικές τους αναζητήσεις είχαν την αποδοχή των οπαδών τους, αλλά όχι μόνο. Το "D'yer Mak'er" εκτός από κάπως ασυνήθιστο τίτλο είναι και ένα τραγούδι και έξω από τις συνηθισμένες, αν μπορεί να πει κάποιος κάτι τέτοιο, συνθέσεις του συγκροτήματος αυτού. Μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που και τα τέσσερα μέλη του γκρουπ χρεώνονται την δημιουργία ενός τραγουδιού. Η συγκεκριμένη βρίσκεται στο πέμπτο τους άλμπουμ, το Houses of the Holy του 1972 και ακούγεται περισσότερο σαν reggae, παρά σαν hard rock σύνθεση. 
Μουσικά το τραγούδι είναι ένα υβρίδιο ανάμεσα στη μουσική της Τζαμάϊκας, που στις αρχές του '70 άρχισε να γίνεται γνωστή ευρέως και εκτός της νησιώτικης χώρας και της doo-wop του '50. Το πέμπτο άλμπουμ τους ηχογραφήθηκε στο Stargroves, ένα παλάτι με κατά καιρούς κατοίκους του, πρόσωπα που διαμόρφωσαν την ιστορία της Βρετανίας. Οι τότε του ιδιοκτήτες ήταν οι  Rolling Stones, που το διαμόρφωσαν κατάλληλα και για ηχογραφήσεις. Ο John Bonham ξεκίνησε να παίζει απαλά  ένα doo-wop τέμπο, με τη προσθήκη  reggae riff και την συνεισφορά όλων των μελών άρχισε να δημιουργείται το τραγούδι. Ο διακριτικός ήχος των κρουστών είναι αποτέλεσμα της μουσικής ευφυίας του ντράμερ, που απλά τοποθέτησε τρία μικρόφωνα στην κατάλληλη απόσταση από τα τύμπανα του. 
Το τραγούδι είναι ένας φόρος τιμής για την μπάντα "Rosie and the Originals", μια από τις πάρα πολλές επιρροές της μπάντας. Φυσικά και σε αυτό τραγούδι βρέθηκε ομοιότητα με κάποιο πιο παλιό τραγούδι, το  "Poor Little Fool", αλλά αυτό που τους ξεχωρίζει είναι ο τρόπος που παίζουν. Ο  John Paul Jones, μπασίστας τους το μισούσε,μιας που ξεκίνησε σαν αστείο και όχι για να μπει στο άλμπουμ. Ο  Robert Plant είχε αντίθετη άποψη και με την κυκλοφορία του δίσκου διένειμε σε σινγκλ το τραγούδι στους  DJs της Αγγλίας, αυτό το συγκεκριμένο είναι πλέον από τα πιο περιζήτητα δισκάκια. Σαν σινγκλ δεν ήταν να κυκλοφορήσει στην πατρίδα τους, αλλά μόνο στην Αμερική, όπως και έγινε. Εκεί έφτασε στο Νο 20 τον Δεκέμβριο του 1973. Το τραγούδι ποτέ δεν παίχτηκε ολόκληρο στις ζωντανές εμφανίσεις τους, αν και αποσπάσματά του μπερδευόταν με το "Whole Lotta Love" και αυτό πολύ σπάνια. 
Ο τίτλος του είναι ένα μυστήριο, όχι άλυτο όμως. Ο ίδιος ο Plant, εξηγεί τρεις δεκαετίες μετά την δημιουργία του ότι, ήθελε να δώσει έναν ύφος τραγουδιού από την Τζαμάικα. Ο τίτλος του δεν υπάρχει μέσα στους στίχους.  Αρχικά θα λεγόταν  "Dire Maker", αλλά τελικά, εμπνεύστηκαν από ένα αστείο που έχει σχέση με την προφορά της νησιώτικης χώρας, ( "My wife's gone to the West Indies." "Jamaica?" (which has a similar pronunciation as "D'you make her?") "No, she went of her own accord"). 

Jacek Maniakowski

Judas Priest - Breaking the Law

Το όνειρο κάθε μπάντας είναι να βγάλει ένα τραγούδι που να αναγνωρίζεται ακόμα και από τον ίδιο τον ..... Παντελίδη. Μάλλον υπερβολικό, θα έλεγα, αλλά όπως και να χει πάντα υπάρχει μια κρυφή έστω, επιθυμία για ένα τραγούδι αναγνωρίσιμο από τους πάντες. Και επειδή η απλότητα είναι η υπέρτατη αρετή, σύμφωνα πάντα με τον βουδισμό, μόνο μεγάλες μπάντες έχουν δημιουργήσει τραγούδια απλά στην δομή, "σήμα κατατεθέν" του που έχουν γίνει ύμνοι της ροκ σκηνής.
Οι Judas Priest ανήκουν στο πάνθεον της ροκ σκηνής και ο ύμνος τους είναι το Breaking the Law. Απλή μουσική δομή και ένας τίτλος που άνετα μπορεί να ξεσηκώσει έναν έφηβο, είναι δημιουργία των Rob Halford, K.K. Downing και Glenn Tipton. Συμπεριλαμβάνεται στο έκτο τους άλμπουμ το British Steel που κυκλοφόρησε Απρίλιο του 1980. Όλο το άλμπουμ ηχογραφήθηκε, στο Tittenhurst Park, παλιό σπίτι του  Ringo Starr. Πριν την ηχογράφηση αυτού του άλμπουμ, σκόπευαν να απλοποιήσουν την μουσική τους, με λιγότερο επεξεργασμένο ήχο και με αυτό το τραγούδι το κατάφεραν. Ένα μινόρε riff μαζί με ένα ρεφρέν που μένει, είναι τα βασικά συστατικά της επιτυχίας του τραγουδιού. 
Στο "You don't know what it's like!" , την  κραυγή του  Halford, γίνεται η αλλαγή στο μουσικό θέμα, που προ μηνύει και τα ειδικά εφέ, τα οποία έχουν και αυτά ενδιαφέρον. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν έτοιμα ψηφιακά samples, άρα τα όλα τα εφέ ήταν αναλογικά και πολλές φορές δημιουργούνταν με πρωτότυπο τρόπο. Στο συγκεκριμένο τραγούδι το σπάσιμο γυαλιών είναι από τα μπουκάλια του γαλατά, που τους το έφερνε κάθε πρωί. Οι σειρήνες περιπολικών που ακούγονται,  είναι από την  Stratocaster του  Downing, με την βοήθεια του  tremolo. 
Το λυρικό μέρος δεν έχει κάποια βαθιά ποιητική χροιά, μιλάει για κάποιον που έχει βαρεθεί την συνηθισμένη ζωή του και αποφασίσει να παρανομήσει, απλά για να διασκεδάσει την πλήξη του.  Ο δημιουργός των στίχων, ο  Halford, παραδέχτηκε αργότερα ότι, ήθελε να κλέψει την δόξα των punk συγκροτημάτων. Εκείνη την περίοδο η Βρετανία βρισκόταν σε αναταραχή με διαρκείς απεργίες των ανθρακωρύχων και του συνδικάτου των αυτοκινητοβιομηχανιών και οι ταραχές στους δρόμους δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Αυτό ήθελε να αποτυπώσει και ο τραγουδιστής, να βάλει λίγο τον punk αναρχισμό μέσα στους στίχους του. 
 Το βιντεοκλίπ είναι σκηνοθετημένο από τον  Julien Temple και η δράση του ξετυλίγεται στην  A406, του Β. Λονδίνου μέσα σε μια κάντιλακ και αργότερα στην  Oxford Street, όπου μπαίνουν στο υποκατάστημα της Barclays Bank και την ληστεύουν με της κιθάρες τους. ....... χμ πιτσιρικάς όταν ήμουν με είχε συνεπάρει.  Από την στιγμή της κυκλοφορίας του παίζεται σε όλες τις ζωντανές εμφανίσεις της μπάντας. Και μάλιστα εξελίσσεται, αφού προστέθηκε και σόλο, κάτι που δεν υπάρχει στην στούντιο εκτέλεση. Πλήθος συγκροτημάτων είχε εκτελέσει ή διασκευάσει το τραγούδι. 

Jacek Maniakowski

Led Zeppelin - Tangerine

 Όλα τα πράγματα έχουν μια κάποια αρχή, αλλά πέρα από την αρχή έχουν και κάποιες ρίζες. Και αυτές τις ρίζες συνήθως κουβαλάει και κάθε καλλιτέχνης όταν αλλάζει και ένα συγκρότημα. Οι διαφωνίες, που οδηγούν στην διάλυση ενός συγκροτήματος, πολλές φορές δεν είναι μόνο προσωπικές, αλλά και καλλιτεχνικές. Έτσι ένας μουσικός που ξεκινάει κάποια καινούργια μπάντα, κουβαλάει και κάποιες μελωδίες μαζί του, από αυτήν. Καμιά φορά όμως, κλέβει και κάποιο μουσικό κομμάτι και απλά το αλλάζει τίτλο και στίχο. Όμως όταν πρόκειται για τον Jimmy Page και το συγκρότημα των Led Zeppelin, τα πράγματα γίνονται κάπως ξεδιάντροπα.
Οι Led Zeppelin, όσο και μεγάλη μπάντα ήταν, είχαν μια κακή συνήθεια να σφετερίζονται συνθέσεις κάποιων πιο άσημων συγκροτημάτων και πάντα με πρωτεργάτη τον Jimmy Page. Αλλά το Tangerine το πήρε αυτούσιο από τους  The Yardbirds. Αν και  η σύνθεση αυτή, που βρίσκεται στο  Led Zeppelin III του 1970 και αναφέρει  τον κιθαρίστα σαν μοναδικό δημιουργό, η αλήθεια είναι κάπως διαφορετική. Ουσιαστικά το δεύτερο τραγούδι  που περιλαμβάνει ένα φρούτο στο τίτλο του, το πρώτο ήταν το "The Lemon Song", είναι μια δημιουργία του κιθαρίστα, αλλά μαζί με τον  Keith Relf, τραγουδιστή των The Yardbirds. Το πρότυπο τραγούδι ήταν το  Knowing That I'm Losing You, αλλά ο  Page άλλαξε τους στίχους και τον τίτλο. Είναι το μοναδικό τραγούδι του δίσκου που το λυρικό μέρος δεν ανήκει στον Robert Plant. 
Ο τραγουδιστής συνήθιζε να προλογίζει το τραγούδι στις ζωντανές εμφανίσεις, λέγοντας πως πρόκειται για ένα τραγούδι για τους κοντινούς μας ανθρώπους, ένα τραγούδι αγάπης στα πιο αθώα στάδια της. Αν και ο  Page παραδέχτηκε πως το είχε γράψει όταν ακόμα  ήταν στους  The Yardbirds, δεν ανέφερε ποτέ τον συνδημιουργό του τραγουδιού. Αλλά αυτό που ξεχωρίζει αυτήν την μπάντα είναι ο τρόπος εκτέλεσης του κάθε τραγουδιού και σε αυτό υπάρχουν αρκετοί μουσικοί νεωτερισμοί από τον κιθαρίστα, όπως και στην παραγωγή του. 

Jacek Maniakowski

Cinderella - Coming Home

Σχεδόν κάθε πιτσιρικάς που πρωτομπαίνει στον κόσμο του rock'n'roll, ονειρεύεται σκηνές για ζωντανές εμφανίσεις, συναυλίες σε γεμάτα στάδια και ένα ατέλειωτο road trip. Η κάθε μέρα να ξυπνάς σε κάποιο διαφορετικό μέρος και πιο πιθανός και με διαφορετική  ή διαφορετικό, ανάλογα με τα γούστα του κάθε καλλιτέχνη, σύντροφο φαντάζει γοητευτικό για κάποιον έφηβο με ακμή και ατέλειωτα κοινωνικά προβλήματα. Η παρηγοριά της μουσικής τον κάνει να ταξειδεύει σε ατέλειωτες τουρνέ ανά την υφήλιο με την αγαπημένη του μπάντα. Αλλά για έναν ήδη δημοφιλή καλλιτέχνη που πουλάει τρελά και τα λεφτά του δεν χωράνε ούτε σε σακιά, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. 

Πολλές  μπάντες έχουν ασχοληθεί με το θέμα και έχουν δημιουργήσει καταπληκτικές συνθέσεις και με μεγάλη απήχηση. Τα τραγούδια αυτό είναι συνήθως σε μορφή  μπαλάντας και η θεματολογία περιγράφει πέρα από την ψυχολογική και σωματική κούραση, αλλά και την ανάγκη του καλλιτέχνη να βρεθεί κοντά στα αγαπημένα του πρόσωπα. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια αυτού του είδους είναι και το "Coming Home"  των Cinderella από το  Long Cold Winter, δεύτερο τους άλμπουμ από το 1988. Η δημιουργία του  Tom Keifer, όπως τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ, είναι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της μπάντας, αν και κάπως ξεχασμένο τραγούδι. 

Το τραγούδι έχει και συμβολικό τίτλο, γιατί ήταν το πρώτο σκαλοπάτι για να γυρίσουν και στην πηγή του rock'n'roll, τα Blues. Η  glam metal μπάντα εκείνη την εποχή γνώριζε αποθέωση και ήταν από τις πιο δημοφιλείς εκείνη την εποχή. Το τραγούδι που γράφτηκε σε 12-χορδη κιθάρα και σε arpeggio , αν και αναζητάει τα Blues, κυρίως με την χρήση του πιάνου, είναι μια κλασική power ballad. Το λυρικό μέρος προέρχεται από την προσωπική εμπειρία του frontman της μπάντας και την ζωή του στο δρόμο. Πολλές φορές γνωρίζανε την πόλη που παίζανε, από την playlist, στην οποία  στο πάνω μέρος της ήταν γραμμένη η πόλη. Το χαρτί αυτό το βρίσκανε πριν βγουν στην σκηνή, πάνω στο πιάνο είτε κολλημένη πάνω στο μικρόφωνο. 

Το βιντεοκλίπ είναι ανάλογο της σημασίας του λυρικού μέρους. Ανάμεσα στις εικόνες που η μπάντα παίζει σε κάποιο άδειο μπαρ, εμφανίζεται ένας άντρας πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, που γυρίζει πίσω στο σπίτι του. Οι εικόνες της αγαπημένης του, έρχονται στο μυαλό του την ώρα της οδήγησης. Η επιθυμία του να γυρίσει στο σπίτι, δεν εμποδίζεται από την πτώση με την μηχανή και συνεχίζει πεζός και με οτοστόπ, αλλά πάντα με ευτυχή κατάληξη. 

Jacek Maniakowski

Rocka Parmezana - Echo-λόγιο

Οι Rocka Parmezana απαντούν
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; 
Την ανάμιξη 5 διαφορετικών στοιχείων με έναν κοινό σκοπό.. την μουσική!
2) Χρήμα ή δόξα; 
Δόξα και Πνευματική ανύψωση μέσα από την μουσική!
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Ζούμε για τα live!!!
4) Σημείο μηδέν της μπάντας 
Ο Kάρολος, o drummer της μπάντας
5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; 
Από παντού έχεις να πάρεις κάτι... η μουσική δεν περιορίζεται
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; 
Θα πολεμούσαμε το ρατσισμό σε όλες τις μορφές του, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την κακία των ανθρώπων...
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Muse, Coverdale, Avenged sevenfold, Freddie Μerqury(αν ζούσε),Paul Gilbert
8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; 
Μέχρι στιγμής πολιτική και κοινωνική για εμάς... γενικότερα μπορεί να εκφράσει τα πάντα...
9) Οι επιρροές σας;
Άστο αυτό είναι μεγάλη κουβέντα γιατί όλοι μας ακούμε διαφορετικά είδη μουσικής
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; 
Μέσον δημιουργίας και έκφρασης.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Μέσον επικοινωνίας ..
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; 
Την ταπεινοφροσύνη και μαζί της τα όνειρα...
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; 
...αγνοείται η τύχη του!
14) Μια ευχή για την μπάντα..
Υγεία και πολλές εμπνεύσεις..
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Η ώρα της πρόβας.. εκεί γίνονται όλα!


https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=alS4Kt3s1YA

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/RockaParmezana

και το κανάλι τους εδώ: https://www.youtube.com/user/RockaParmezana?feature=watch

In The Distance - Echo-λόγιο

Ο Cloud Uti (Τάσος, vocals) απαντά για τους  In The Distance

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Το όνομα συμβολίζει την απόσταση ανάμεσα στα μέλη της μπάντας, καθώς μένουμε σε διαφορετικές πόλεις. Πρακτική απόσταση λοιπόν, την οποία γεφυρώνει η μουσική.
2) Χρήμα ή δόξα;
Ούτε χρήμα ούτε δόξα! Μας αρκεί να είμαστε περήφανοι για τη μουσική που παίζουμε,να ξέρουμε ότι κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, και έπειτα να αγγίξει κόσμο, να τον κάνει να σκεφτεί και να εκφραστεί μέσα από αυτήν.
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Συναισθηματικός θόρυβος. 
4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Σημείο μηδέν οι -καθόλου σπάνιοι- δημιουργικοί, συνθετικοί τσακωμοί!
5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Οι one direction, και ο Παντελιδης. Α , και το 80s hair metal.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Σε μια πτήση στο διάστημα!
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Queens of The Stone Age κατά κύριο λόγο. H έστω μόνο με τον Josh Homme.

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Πολιτική. Με τη θρησκεία δεν τα πάμε και τόσο καλά.

9) Οι επιρροές σας;

Κυρίως από 90s και 00s alternative σκηνή, όπως σχεδόν όλες οι grunge μπάντες (Νirvana, Soundgarden, Alice in Chains, Smashing Pumpkins), Queens of The Stone Age, Deftones...

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Και τα 2 νομίζω. Είμαστε διατεθειμένοι να το κυνηγήσουμε όσο τραβήξει...

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Η μουσική είναι ένα μεγάλο εφόδιο στο ταξίδι που λέγεται ζωή, και γιαυτό είναι και σκοπός μας να ανακαλύψουμε τα μυστήρια της και να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε μέσα από αυτή.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Ας πούμε ότι θέλει ταλέντο να είσαι ταλαντούχος και ταπεινός.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Σκαντζόχοιρος 

14) Μια ευχή για την μπάντα

Να κάνουμε tour στην Ιαπωνία!

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

To γράψιμο στίχων...it's darker than black.

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/In-The-Distance/302455999790735

και θα τους ακούσετε εδώ: https://soundcloud.com/in-the-distance