Rosendark- Story Of A Fool

No Man's Land - Echo-λόγιο

Ο Βασίλης Αθανασιάδης απαντά για τους No Man's Land

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; Τις ουδέτερες ζώνες που συναντά κανείς παντού, τους χώρους που μπορούν να γεμίσουν ή να παραμείνουν κενοί. 2) Χρήμα ή δόξα; Και τα δύο, τίποτε από τα δύο.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φραση την μπάντα σου; Επιμονή.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας Κάθε φορά που τα μέλη της συναντιούνται, είτε στο στούντιο, είτε επί σκηνής.

5) Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου; Οτιδήποτε δεν είναι μουσική, αλλά προσπαθεί να περάσει ως τέτοια.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιουσατε; Στον τελικό πόλεμο, με σκοπό την ειρήνη.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Με τον Miles Davis.

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Πολιτική σχεδόν πάντα. Θρησκευτική ενίοτε, αν και με μία εξαιρετικά ευρεία έννοια.

9) Οι επιρροές σας; Αμέτρητες.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Πρώτα μέσον και μετά σκοπός.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Πρώτα σκοπός και μετά μέσον.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Ανάλογα με το υποκείμενο. Κάποιες φορές την αλαζονεία, κάποιες την ταπεινοφροσύνη, κάποιες άλλες την παραφροσύνη.

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; Με τον ελέφαντα.

14) Μια ευχή για την μπάντα Να εξακολουθεί να παγιδεύεται σε τόπους απ' όπου μοναδική οδός διαφυγής είναι η μουσική.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Όταν χάνεται ο λόγος για τη μουσική δημιουργία.

θα τους βρείτε εδώ: http://www.nomansland.gr/#/home

και δω: https://www.facebook.com/pages/No-Mans-Land/269379657564

θα τους ακούσετε εδώ: http://nomanslandgr.bandcamp.com/album/no-mans-land

Θα επικοινωνήσετε μαζί τους εδώ: info@nomansland.gr

Drama Queen - Echo-λόγιο

Ο Jim Boneyard απαντά για τους 
Drama Queen
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Το όνομα συμβολίζει εκτός από τους χαρακτήρες μας και το κοινό παρονομαστή στίχων κ μουσικής μας.
2) Χρήμα ή δόξα;
Δόξα, αλλά ποτέ δεν έρχεται, απλά μουσική λοιπόν.
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Underground μπάντα με αγάπη για τη μουσική.
4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Τη στιγμή που λίγα χρόνια πριν, η μπάντα σχεδόν διαλύθηκε, επανδρώθηκε όμως από φίλους που θέλησαν να τη κρατήσουν ζωντανή και φτάσαμε στο σήμερα. 

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Μάλλον η λαικοποπ πίστας.
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Για πλύση εγκεφάλου.
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Το θέμα είναι ποιος θέλει ν' ανέβει μ' εμάς.
8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Μπορείς να επιλέξεις τι θες να περάσεις μέσα από τη μουσική κ για ποιον, ή απλά γράφεις γι' αυτά που έχεις μέσα σου. Ο καθένας το βλέπει από διαφορετική σκοπιά. Εμείς τη χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε αυτά που αισθανόμαστε κ όχι να περάσουμε κάποιο μήνυμα η ως μια μορφή αντίστασης σε κάτι.
9) Οι επιρροές σας;
Από τα πάντα, τίποτα συγκεκριμένο.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Σκοπός, πέντε άνθρωποι που περνάνε όμορφα παίζοντας μουσική, τίποτα περισσότερο.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Σκοπός ...ευγενής.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Συνήθως την αλαζονεία, ευτυχώς υπάρχουν και ταπεινόφρονες.
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Τα βραδύποδα μάλλον, είναι από τα ανθεκτικότερα ζώα, έτσι και οι Drama Queen, ύστερα από 11 χρόνια ύπαρξης και με τη βοήθεια φίλων κατάφεραν να επιβιώσουν μέχρι σήμερα.
14) Μια ευχή για την μπάντα
Να είμαστε καλά και να συνεχίζουμε να παίζουμε.
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Το να μην έχεις τι να πεις.

http://www.youtube.com/watch?v=nQHI-0VRoYc

Θα τους βρείτε εδώ: www.dramaqueen.gr

Chewing gun - Echo-λόγιο

Οι chewing gun απαντούν:
1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; Είναι ένα απλό λογοπαίγνιο με όλους τους συνειρμούς που το ακολουθούν
2) Χρήμα ή δόξα; Είναι ανάγκη να διαλέξουμε κάτι από τα 2?
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; chewing gun
4) Σημείο μηδέν της μπάντας 01/01/2014 με την κυκλοφορία του -volume-
5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; η επιτηδευμένη μουσική. όποια μουσική είναι ειλικρινής μας κάνει
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; για όνομα συγκροτήματος
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο zappa αλλά αν σκεφτώ λίγο θα γίνει τεράστια η λίστα

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; συμβαίνει αν είναι ανάγκη
9) Οι επιρροές σας; Τα πάντα μουσικά και μη.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; μέσον για τη μουσική
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; σκοπός
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; δεν γνωρίζω

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; σκαντζόχοιρο
14) Μια ευχή για την μπάντα μπάντα τέτοια
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; όταν δεν συμβαίνει

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/chewinggun
                 και δω: https://twitter.com/chewingun

Θα τους ακούσετε εδώ: https://chewinggun.bandcamp.com/

https://soundcloud.com/chewing-gun www.reverbnation.com/chewinggun θα τους δείτε εδώ: http://www.youtube.com/user/ChewingGunOfficial

Beach Boys - Surfin' U.S.A.

Κάθε πράγμα στη γέννησή του είναι ακαθόριστο, αδέξιο, σχεδόν αθώο και το rock’n’roll δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Στις απαρχές του, πριν ακόμα ξεφυτρώσουν τα πρώτα παρακλάδια, προσπαθούσε απλώς να απογαλακτιστεί από το rhythm’n’blues, αυξάνοντας ταχύτητα, ένταση και νεανική ορμή. Ήταν μια μουσική που γεννιόταν στους δρόμους, στα γκέτο, στα υπόγεια, στα jukebox των μαύρων συνοικιών. Και μέσα στην αναμπουμπούλα, με τον φυλετικό διαχωρισμό να παραμένει κυρίαρχος και στο μουσικό προσκήνιο, υπήρχαν αφανείς ήρωες, αλλά και πολλοί περισσότεροι που έβλεπαν μόνο το κέρδος.

Οι πρώτοι ήρωες του rock’n’roll δεν ήταν νομικά οπλισμένοι. Δεν είχαν μάνατζερ, ούτε δικηγόρους. Η σχέση τους με το χρήμα ήταν πρωτόγονη, σχεδόν αφελής. Οι επιτήδειοι των δισκογραφικών κινούσαν τα νήματα, και οι περισσότεροι καλλιτέχνες, ειδικά οι μαύροι, έβλεπαν τα τραγούδια τους να γίνονται επιτυχίες χωρίς να δουν ποτέ τα αντίστοιχα έσοδα. Το rock’n’roll γεννήθηκε από την έκρηξη της μαύρης δημιουργικότητας, αλλά η εμπορική του πορεία γράφτηκε με λευκή μελάνη.

Η αλματώδης αύξηση της δημοτικότητας του νέου αυτού ήχου, σε συνδυασμό με τον “κίνδυνο” οι μαύροι καλλιτέχνες να γίνουν πρότυπα για τη νεολαία, ανάγκασε πολλές εταιρείες να αναζητήσουν λευκά πρόσωπα για να “καθαρίσουν” το είδος. Οι Beach Boys ήταν ιδανικοί: νεαροί, λευκοί, “μαυρισμένοι” από τον ήλιο της Καλιφόρνια, με άψογη εμφάνιση και οικογενειακή συνοχή. Ήταν ο δούρειος ίππος για να περάσει το rock’n’roll στο mainstream, χωρίς να ενοχλεί τις λευκές οικογένειες των προαστίων. Και μαζί, γεννήθηκε το πρώτο παρακλάδι: το surf rock, μια μουσική που υμνούσε το αγγλοσαξονικό αμερικανικό όνειρο, πάντα όμως με πλάτες μαύρων καλλιτεχνών.

Ο Chuck Berry, πατέρας του rock’n’roll, δεν απόλαυσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι το “Sweet Little Sixteen” του 1958 μεταμορφώθηκε σε “Surfin’ U.S.A.” από κάποια “χλωμά πρόσωπα” που άκουσε τυχαία στο ραδιόφωνο, βγαίνοντας από τη φυλακή. Η καταδίκη του για σεξουαλική επαφή με ανήλικη ήταν, για πολλούς, μια ξεκάθαρη περίπτωση ρατσιστικής στοχοποίησης και δικαστικής παγίδας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, άκουσε τη μουσική του να γίνεται ύμνος της Καλιφόρνιας, χωρίς καν να αναφέρεται το όνομά του.

Το “Surfin’ U.S.A.” κυκλοφόρησε το 1963, στο ομώνυμο δεύτερο άλμπουμ των Beach Boys, και τους εκτόξευσε στην κορυφή των αμερικανικών charts. Αρχικά, ως δημιουργός αναφερόταν μόνο ο Brian Wilson, ο οποίος είχε γράψει απλώς τους στίχους. Η μουσική ήταν ξεκάθαρα του Berry — τόσο ξεκάθαρα, που η ομοιότητα δεν άφηνε περιθώρια για αμφιβολία. Μετά από νομικές πιέσεις, το όνομα του Chuck Berry προστέθηκε επισήμως το 1966, στο Best of The Beach Boys.

Ο ίδιος ο Wilson αργότερα παραδέχτηκε την προέλευση της έμπνευσης: έβγαινε με μια κοπέλα, την Judy Bowles, της οποίας ο αδελφός ήταν σέρφερ και φαν του rock’n’roll. Κάποια στιγμή, σιγοτραγουδούσε το “Sweet Little Sixteen” και του ήρθε η ιδέα: “Γιατί να μη βάλω surf στίχους πάνω σε αυτή τη μελωδία;” Και κάπως έτσι, γεννήθηκε το “Surfin’ U.S.A.” , ένα τραγούδι που έμοιαζε με φόρο τιμής, αλλά ήταν στην πραγματικότητα μια πολιτισμική οικειοποίηση με εμπορική πρόθεση.

Οι Beach Boys δεν φημίζονταν για την εντιμότητά τους, και η οικειοποίηση του τραγουδιού αυτού είναι ενδεικτική της γενικότερης αντιμετώπισης των μαύρων μουσικών. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος ο Berry δήλωσε ότι του άρεσε η εκτέλεσή τους, ίσως γιατί ήξερε πως η μουσική του είχε ήδη περάσει στην αθανασία. Η παραγωγή του τραγουδιού αξιοποίησε όλα τα τεχνολογικά μέσα της εποχής, ενώ η χρήση του φαλτσέτο στο ρεφρέν δείχνει τις μουσικές γνώσεις και την pop ευαισθησία του Wilson. Το ειρωνικό είναι πως μόνο ένα μέλος της μπάντας ήταν πραγματικός σέρφερ: ο Dennis Wilson.

Μικρές λεπτομέρειες προσθέτουν χρώμα στην ιστορία: ο στίχος “Australia’s Narrabeen” αναφέρεται σε παραλία του Σίδνεϊ. Το τραγούδι διασκευάστηκε από Καναδούς ως “Bowlin’ U.S.A.”, ενώ ο έφηβος pop idol Leif Garrett το επανέφερε το 1977 με επιτυχία, πριν παρασυρθεί στα ναρκωτικά και, φυσικά, η μητέρα του κατηγόρησε το rock’n’roll. Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να φταίει. Και συνήθως, φταίει η μουσική που λέει την αλήθεια.

 Jacek Henryk Maniakowski

Buffalo

Οι Buffalo ήταν μια από τις πρώτες heavy metal μπάντες και σίγουρα η πρώτη στην Αυστραλία. Ιδρύθηκαν το 1968, στο Brisbane, από τους Dave Tice και Peter Wells, με το όνομα Head, όμως σύντομα μεταφέρθηκαν στο Sydney και άλλαξαν το όνομά τους σε Buffalo (σύμφωνα με κάποιες πηγές, βάζοντας τυχαία το δάχτυλό τους σε ένα χάρτη της Αυστραλίας). Υπήρξαν οι πρωτοπόροι αυτής της σκηνής στην πατρίδα τους, η οποία αργότερα έδωσε μεγάλα συγκροτήματα όπως οι Coloured Balls, AC/DC, The Angels, Taste και Rose Tattoo. Όπως όλοι οι πρωτοπόροι του είδους, αρχικά είχαν πολλές επιρροές από blues και progressive rock. Περιόδευαν όλη τη χώρα, παίζοντας σε διαφόρων ειδών μέρη, από παμπ και σχολικούς χορούς, μέχρι σε μεγάλα στάδια. Ο ήχος τους έφερνε πολύ σε Black Sabbath, στους οποίους άνοιγαν κάποιες συναυλίες το 1970. Δισκογραφικά όμως έπρεπε να περιμένουν μέχρι το 1972, όταν υπέγραψαν στην Vertigo, μάλιστα ήταν η πρώτη μη ευρωπαϊκή μπάντα που υπέγραφε εκεί. Παρόλα αυτά παρέμειναν στην underground σκηνή, κυρίως, λόγω του ότι στην Αυστραλία δεν υπήρχαν μεγάλα ιδιωτικά ραδιόφωνα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας το '70, που θα τους βοηθούσαν να γίνουν περισσότερο γνωστοί στο κοινό.

Από το 1975 και μετά, έγιναν αρκετές αλλαγές στα μέλη του συγκροτήματος, αλλά και στον ήχο τους. Αυτό όμως δεν άρεσε στο κοινό τους, με αποτέλεσμα να πέσουν πολύ οι πωλήσεις τους και τελικά να διαλυθούν το 1975, μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τους άλμπουμ.

Τα άλμπουμ τους Volcanic Rock και Only Want You For Your Body, θεωρούνται σήμερα αριστουργήματα του prog/stoner/hard rock και όχι άδικα, καθώς απλά είναι.

Μετά την διάλυση τους, τα μέλη τους προσχώρησαν σε άλλα σχήματα με πιο γνωστό τον Peter Wells, που ήταν ιδρυτικό μέλος των Rose Tattoo.

Ναούμ Αθ. Βάρκας.

Δισκογραφία: 

Dead Forever... (1972)

Volcanic Rock (1973)

Only Want You For Your Body (1974)

  Mother's Choice (1976)

Average Rock 'n' Roller (1977)

The Greek Underground Scene - 2014 Vol. 1 Compilation

Μια ιδέα, έχει ουσία μόνο αν ενσαρκώνεται και πραγματοποιείται. Αν και σίγουρα οι ιδέες είναι ανεξάρτητες οντότητες, ωστόσο χρειάζονται ανθρώπους για να υπάρξουν. Δε μπορεί όμως μια συγκεκριμένη ιδέα να ενσαρκωθεί αν δεν υπάρχει κατάλληλος άνθρωπος να την δεχθεί. Το ίδιο και οι νότες,που ταξειδεύουν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν, αναζητώντας κάποιον κατάλληλο μουσικό για να μπορέσουν να φτάσουν στα αφτιά των απλών μουσικόφιλων. Στην Ελλάδα, όση μουσική καταπίεση υπάρχει, με την συνεχής προβολή τυποποιημένων Jingles σαν μουσικών κομματιών, άλλο τόσο αυξάνονται ανεξάρτητες φωνές, που δηλώνουν το παρόν τους.... τραγουδώντας. 
Η ανεξάρτητη ελληνική σκηνή, είτε με αγγλόφωνο κυρίως, στίχο είτε με ελληνόφωνο, έχει συγκεντρώσει μια "κρίσιμη μάζα", θα έλεγα χρησιμοποιώντας έναν όρο της πυρηνικής φυσικής. Και αυτό συνεπάγεται μια έκρηξη, μουσική έκρηξη. Από τον Αύγουστο του 2013,έχουν ξεκινήσει αυτές οι απανωτές μουσικές εκρήξεις με την μορφή μιας....... συλλογής (http://echooadventures.blogspot.gr/2013/09/the-greek-underground-scene-2013.html  ). Στις 22 Δεκεμβρίου κυκλοφορεί η δεύτερη συλλογή The Greek Underground Scene - 2014 Vol. 1 Compilation, μια πραγματική μουσική πανδαισία από άλλα 15 σχήματα, ακόμα μια απόδειξη της δυναμικής της ανεξάρτητης ελληνικής σκηνής. 15 νέα μουσικά διαμάντια που, όπως και η προηγούμενη συλλογή, πολύ εύκολα θα περάσει τα σύνορα της χώρας μας. 
Συγκεκριμένα,  η συλλογή ανοίγει με Open Mindway των Remain In Light . Θεσσαλονικείς που δημιουργήθηκαν από τις στάχτες δύο συγκροτημάτων της punk και new wave σκηνής, ενώνουν τα δύο αυτά ρεύματα σε ένα δυναμικό άνοιγμα. Διπλό μπάσο, δίνει ένα δυνατό τέμπο σε μια  gothic rock σύνθεση, που πολύ εύκολα κερδίζει την προσοχή σου. Οι Background Noise Suppression, επίσης Θεσσαλονικείς συνεχίζουν με Get Stone να δίνουν την κυριαρχία στο μπάσο, σε μια σύνθεση που "κοιτάζει" παλιές συνθέσεις των Cure, αλλά μόλις μπαίνει το ριφ, η κάθε διάθεση για σύγκριση εξαφανίζεται, σε ένα τραγούδι ικανό να σε ξεσηκώσει, ιδανικό για τις μοναδικές ζωντανές εμφανίσεις της μπάντας. Στην συνέχεια Cinemascope, one man project του Λεωνίδα Σκιαδά, μας γυρίζει στην δεκαετία του '80 σε μια όμορφη και μελωδική σύνθεση synth pop με πολλά σκοτεινά σημεία, της dark wave.  Οι Dead Buildings μας κρατάνε σε στην δεκαετία του '80, αλλά σε μια καθαρή post punk προσέγγιση με μια γλυκά σκοτεινή σύνθεση και σίγουρα θα μας ξανα- απασχολήσουν. Το  Never Understand, τραγούδι τους, σε αντίθεση με τον τίτλο του, είναι πολύ εύκολα κατανοητό και άνετα γοητεύει έναν οπαδό του είδους. Το 1/3 της συλλογής κλείνει με τους Opened Paradise και το Omega, μια μπάντα με την πιο σκοτεινή προσέγγιση προς την Gothic μουσική. Τα φωνητικά, που παραπέμπουν ακόμα και στην Death, ισορροπούν το ανάμεσα σε μελωδικό post μουσικό υπόβαθρο, δημιουργώντας ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Η δεκάχρονη πείρα της μπάντας, φαίνεται στην ωριμότητα του ήχου τους. 

Οι After Dusk στερεώνουν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον του ακροατή. Σταθερή αξία στην gothic rock, αποδεικνύεται με το With Curses and Dreams, το τραγούδι με το οποίο συμμετέχουν. Οι The Illusion Fades με το The Christmas Song ακολουθούν. Το τραγούδι είναι αρκετά γνωστό στους φίλους του είδους, καθώς έφτασε σε πολύ υψηλές θέσεις του Global Gothic Chart. Ένα ατμοσφαιρικό μουσικό κομμάτι, που φλερτάρει με σκληρό ήχο και σίγουρα αξίζει την αναγνώρισή του. Οι Cold Remembrance κινούνται στο ίδιο κλίμα με το προηγούμενο τραγούδι και το Caught in Frost είναι ένας συνδυασμός μελωδίας και δυνατών ριφ και με φωνητικά που ελαφρά θυμίζουν Him, στα πρώτα χρόνια τους. Κρατάνε άνετα την ποιότητα στο ίδιο επίπεδο με τις προηγούμενες μπάντες. Οι No Man's Land χαμηλώνουν το τέμπο, με το  Flame. Το "γηραιότερο" σχήμα της συλλογής μιας και υπάρχουν από τα τέλη της δεκαετία του '80. Αλλάζουν και μουσική προσέγγιση σε psychedelic rock, με τα πνευστά να "στήνουν έναν χορό" με καταπληκτικές εναλλαγές και διακριτή παρουσία της ηλεκτρικής κιθάρας δημιουργούν μια 13 λεπτη σύνθεση που σε ταξειδεύει. Οι  The Jesterdays με το Gather Darkness Gather είναι το δέκατο μέλος της συλλογής. Με γυναικεία φωνητικά που αφήνουν τον ακροατή.... άφωνο, σε μια folk μελωδική σύνθεση, με πολύ απλή ακουστική εκτέλεση, ορίζοντας την ομορφιά της απλότητας. 
Το τρίτο μέρος ξεκινάει με τους After Maths και το τραγούδι τους The Times, που μας εισάγει σε alternative  rock ήχο. Μια πάρα πολύ καλή σύνθεση, που εκτός των άλλων δείχνει πολύ μεγάλη ωριμότητα της μπάντας από την Αθήνα. Το μέλλον τους ανήκει, μιας και έχουν κατακτήσει και το παρόν. Το επόμενο S​.​O​.​S. (call waiting) των Chewing Gun είναι ένα μουσικό πείραμα σε funk ρυθμούς με ψυχεδελικές και prog προεκτάσεις. Αν και δεν είναι εύκολο στο πρώτο άκουσμα, με ένα δεύτερο ανακαλύπτεις πολλά ενδιαφέροντα μουσικά στοιχεία. Αρκετά πετυχημένο πείραμα. Οι Suppressio Nocturno με το Serpentine Word μας επαναφέρουν σε σκοτεινό ήχο. Η industrial Black metal band, είναι η πιο "φρέσκια" μπάντα της συλλογής. αρκετά ενδιαφέρουσα προσέγγιση, που εύκολα σε προσανατολίζει προς το Merlyn Manson και στις καλές στιγμές του. Οι Terra Libera από την Σύρο με το Clown Waltz είναι η προτελευταία μπάντα της συλλογής, αν και το βαλς στην αρχή ξεκινάει με μια φαινομενική δυσαρμονία ανάμεσα σε φωνητικά και τα υπόλοιπα όργανα, είναι μια αρκετά καλή σύνθεση. Ίσως έπρεπε να δουλευτεί λίγο περισσότερα στην παραγωγή του. Πάντως το συγκρότημα δείχνει ότι έχει να δώσει αρκετά ακόμα. Και η συλλογή τελειώνει με τους Στυλιανός Τζιρίτας Unit και το Το Τελευταίο Τρένο από τον Ουρανό (δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει, είμαι σίγουρος), η πιο πειραματική στιγμή του άλμπουμ και μάλλον για πολύ εξειδικευμένα αυτιά.

Ο Μιχάλης Πούγουνας από τους New Zero God, που συγκέντρωσε όλα αυτά τα τραγούδια, απέδειξε για δεύτερη φορά το πραγματικό μεγαλείο της ελληνική ανεξάρτητης σκηνής. Το The Greek Underground Scene - 2014 Vol. 1 Compilation δεν είναι μόνο μια συλλογή διαμάντι, αλλά και μια εμπειρία. Ένα πραγματικό μουσικό ταξείδι, που δεν τελειώνει σε αυτήν την συλλογή, καθώς υπάρχουν ακόμα πολλές μπάντες που περιμένουν να ανακαλυφθούν και να μας αποκαλυφθούν. Και σίγουρα ένα άρθρο δε φτάνει για να εξυμνήσει την προσπάθεια αυτή. 

 Jacek Maniakowski

Θα την βρείτε εδώ:  http://thegreekundergroundscene.bandcamp.com/album/the-greek-underground-scene-2014-vol-1-compilation