Judas Priest - Green Manalishi

Το "The Green Manalishi (With the Two Prong Crown)" είναι μία σύνθεση του Peter Green, ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά από τους Fleetwood Mac και κυκλοφόρησε ως single το 1970. Το τραγούδι γνώρισε αρκετή επιτυχία «σκαρφαλώνοντας» στο Νo. 10 των βρετανικών charts. Γράφτηκε λίγους μήνες πριν ο τραγουδοποιός αφήσει το συγκρότημα, σε μια περίοδο που η επαφή με τα υπόλοιπα μέλη ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, κυρίως λόγω των «περιπλανήσεών» του στον κόσμο των παραισθησιογόνων ουσιών με πρώτο και φαρμακερότερο το LSD. Ο Green είχε ήδη αποφασίσει να φύγει ύστερα από την άρνηση των Fleetwood Mac να τον πληρώσουν.
Το τραγούδι αναφέρεται στο “Green Manalishi”, ένα παραισθησιογόνο παράγωγο του LSD, αν και παραμένει μυστήριο το τι ακριβώς ήταν. Συνηθισμένη ήταν η χρήση του από εκπροσώπους της ροκ σκηνής στις δεκαετίες του 1960-70. Το τραγούδι “Green Manalishi” εκφράζει τον αγώνα του Peter Green να ξεφύγει από την τρέλα, στην οποία τον οδηγούσε αναπόφευκτα η χρήση της εν λόγω ουσίας. Αυτό, φυσικά, είναι κάτι που ο ίδιος το είχε αρνηθεί, λέγοντας ότι το τραγούδι μιλάει για τον διάβολο και τα χρήματα… Κάτι θα υπονοούσε, μιας που παρέμενε διαρκώς απλήρωτος από τους Fleetwood Mac.
Η έμπνευση για τη δημιουργία αυτού του τραγουδιού τού ήρθε μετά από όνειρο που είδε υπό την επήρεια του “Green Manalishi’’. Σε αυτό είδε έναν πράσινο σκύλο να του γαβγίζει θεωρώντας ότι ο σκύλος συμβολίζει το χρήμα! Όμως ο σκύλος αυτός ήταν νεκρός και έψαχνε να πάρει το σώμα του Green, όπως αφηγείται ο ίδιος. Όταν αυτός συνήλθε βρήκε τον εαυτό του να γράφει το τραγούδι... στα σκοτάδια. Την επομένη έγραψε και τους στίχους. Πάντως λογικότερο θα ήταν να υποθέσουμε ότι έχει επηρεαστεί από τον δίσκο του Robert Johnson, το ''Hellhound On My Trail, που περιγράφει παρόμοιο περιστατικό, με έναν πράσινο σκύλο-δαίμονα. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 το διασκεύασαν οι Judas Priest, από τους οποίους και το ακούμε.

 Jacek Maniakowski

Guns N' Roses - Live And Let Die

Το "Live and Let Die" είναι μουσικό θέμα από την ταινία του James Bond , την Live and Let Die, του 1973 και είναι γραμμένο από Paul McCartney και ηχογραφήθηκε και πρώτο-εκτελέστηκε από τους Wings, την μπάντα του πρώην σκαθαριού. Ο παραγωγός του τραγουδιού ήταν ήταν ο παλιός παραγωγός και των Beatles, ο George Martin. Το τραγούδι προτάθηκε και για βραβείο Grammy από δύο διαφορετικές εκτελέσεις, αυτή των Wings και αυτήν των Guns N' Roses.

Πριν ακόμα τελειώσει ο Tom Mankiewicz το σενάριο της ταινίας, οι παραγωγοί της Harry Saltzman και Albert R. Broccoli έκαναν πρόταση στον Paul McCartney να γράψει το μουσικό θέμα. Ο τραγουδοποιός τους ζήτησε να του στείλουν το αντίγραφο της νουβέλας. Το διάβασε και το ίδιο απόγευμα το έγραψε κιόλας.... βασισμένος μόνο στον τίτλο της νουβέλας. Στην πραγματικότητα όμως, ο Harry Saltzman, ήθελε να το τραγουδήσει κάποια Αφρό-Αμερικανή καλλιτέχνιδα, αντί των Wings. Λέγοντας για την απόφαση στον McCartney, βρήκε απόλυτη άρνηση του "σκαθαριού" και δήλωσε ότι μόνο, αν η εκτέλεση θα γινόταν από την μπάντα του, θα το έδινε για το μουσικό θέμα της ταινίας. Και φυσικά η επιμονή του απέδωσε, μιας και έγινε το μεγαλύτερο χιτ των "Paul McCartney & Wings". Είναι επίσης το μοναδικό τραγούδι από την σειρά των ταινιών του James Bond που βραβεύεται από την Academy Award.

Η εκτέλεση των Guns N' Roses βρίσκεται στο Use Your Illusion I του 1991. Το βιντεοκλίπ είναι το τελευταίο που εμφανίζεται ο ντράμερ Izzy Stradlin, λίγο πριν τον διώξουν από το γκρουπ  λόγω προβλημάτων με τα ναρκωτικά. 

Jacek Maniakowski 

YIANNEIS

Οι YIANNEIS γεννήθηκαν μουσικά στην ταραχώδη Αθήνα το 2009. Από το πρώτο τους κονσέρτο (δεν δίνουν απλές συναυλίες) οι έξι αυτοί μουσικοί υποσχέθηκαν να ταράξουν τα μουσικά νερά και να μην σταματήσουν να τα ταράζουν. Οι ίδιοι δηλώνουν ότι δεν είναι απλοί πολυμαθείς επαγγελματίες μουσικοί, αλλά και περφόρμερς, έτοιμοι να προκαλέσουν το κοινό τους, ώστε να μην μείνουν στην μνήμη τους σαν απλή ακουστική εμπειρία, αλλά σαν μουσικό και θεατρικό βίωμα.

Αυτό όμως που τους ξεχωρίζει, πέρα από την μουσική, είναι οι ζωντανές εμφανίσεις  Όπως προείπαμε, οι εμφανίσεις τους δεν είναι απλές συναυλίες, σημαντικό μέρος του κάθε κονσέρτου τους είναι και avant-garde live show, μια θεατρική παράσταση. Συνδυάζουν την αρμονία του κλασικού με το δημιουργικό χάος ενός πανκ συγκροτήματος. Το φαινομενικά αυθόρμητο στις εμφανίσεις τους είναι αποτέλεσμα πολύκαρπης καλλιέργειας και σκληρής δουλειάς.... ένα πραγματικό πανκ μπαλέτο με διαδραστική συμμετοχή του κοινού, μιας και το συγκρότημα σπάει και τα σύνορα ανάμεσα σ αυτούς και στο κοινό.

Η μουσική τους είναι ολιστική και δύσκολα κατηγοριοποιήται, παρ όλο που μπορεί ο ακροατής να βρει ψήγματα από indie rock και art pop μέχρι freak folk και trip hop. Έχουν βγάλει ένα άλμπουμ και έχουν υλικό και για δεύτερο. Αποτελούνται από Labros Filippou - vocals, conception,Nikos Zades - vocals, piano, accordion, kaossilator pro, Nikitas Kissonas - guitars, ukulele, Dimitris Petrakis - flute, backing vocals, tarabuka, AKAI wind controller, Ilya Algaer - double bass, vocals, Aris Kallergis - drums, backing vocals,Kostas Daskalakis - sound engineer και Eleni Boukli - guest vocals.

Jacek Maniakowski

Jake Holmes/Led Zeppelin - Dazed and Confused

Ο Προμηθέας έκλεψε την φωτιά από τους θεούς για να την δώσει στους κοινούς ανθρώπους. Ουσιαστικά έδωσε κάτι που είχαν λίγοι για να το δώσει στους πολλούς, αν και ακόμα σήμερα, πολλά χρόνια μετά από τους μυθικούς καιρούς, είναι δύσκολο να πει κανείς αν μπορούμε να την χειριστούμε σωστά. Η μουσική είναι ένα αναπόσπαστο μέρος του ανθρώπου και πολλές φορές αντανακλά και μύθους, φέρνοντας τους στην καθημερινότητα με την μορφή της μελωδίας.

Και όπως η φωτιά πέρασε από τα χέρια των θεών στους ανθρώπους, έτσι και μια μελωδία μπορεί να ταξιδέψει από έναν δημιουργό σε έναν άλλον, αλλάζοντας μορφή, δύναμη και σκοπό. Μερικές φορές γίνεται δώρο, άλλες γίνεται αντικείμενο διεκδίκησης — και κάπου ανάμεσα γεννιέται η “Προμηθεϊκή κλοπή”.

Όλος αυτός ο πρόλογος είναι για να προσεγγίσω κάπως την έννοια της "Προμηθεϊκής κλοπής". Κάποιος ενσαρκώνει μια μελωδία, κάποιος άλλος την εξελίσσει και στο τέλος γίνεται παντού γνωστή από κάποιον, που έχει την λάμψη να το δείξει σε πολλούς. Ο ορισμός αυτής της διαδικασίας είναι και το Dazed and Confused, που έγινε γνωστό από τους Led Zeppelin, μέσα από το ντεμπούτο τους άλμπουμ. Η δημιουργία του πραγματικού τραγουδιού ανήκει στον Jake Holmes, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο πρώτο δίσκο του καλλιτέχνη, το "The Above Ground Sound" την χρονιά του 1967.

Η αρχική εκδοχή του Holmes ήταν ένα folk‑ψυχεδελικό κομμάτι, χτισμένο πάνω σε μια κατερχόμενη χρωματική μπασογραμμή (E–D–C#–C–B), με ατμόσφαιρα σχεδόν εξομολογητική. Ηχογραφήθηκε σχεδόν live, σε δύο μέρες, με ελάχιστο budget, και είχε διάρκεια μόλις 3:46. Οι στίχοι του ήταν πιο σκοτεινοί, πιο προσωπικοί, μακριά από την επική διάσταση που θα έπαιρνε αργότερα.

Αμέσως την επομένη χρονιά το τραγούδι μπαίνει στον δίσκο των The Yardbirds, Live Yardbirds: Featuring Jimmy Page με "κωδικοποιημένο τίτλο" "I'm Confused".... και όλα με σφραγίδα του Page και καμιά αναφορά στον δημιουργό. Η επιτομής της κλοπής έρχεται με το ντεμπούτο άλμπουμ των Led Zeppelin, όπου πάλι δεν γίνεται καμιά αναφορά στον καλλιτέχνη.

Οι Yardbirds είχαν ήδη μετατρέψει το κομμάτι σε ψυχεδελικό τελετουργικό, με τον Page να εισάγει για πρώτη φορά το περίφημο βιολί‑δοξάρι στην κιθάρα — στοιχείο που αργότερα θα γίνει σήμα κατατεθέν των Zeppelin. Όταν οι Zeppelin σχηματίστηκαν, το “Dazed and Confused” ήταν μόλις το δεύτερο τραγούδι που ηχογράφησαν ποτέ. Στις συναυλίες τους το ανέβαζαν στα 15–20 λεπτά, με εκτεταμένους αυτοσχεδιασμούς και σκοτεινά middle sections που δεν υπήρχαν στην εκδοχή Holmes.

Η πρώτη επαφή του ψευδοδημιουργού με τον πραγματικό δημιουργό έγινε σε μια τουρνέ των The Yardbirds στην Αμερική, όπου ο Jake Holmes άνοιγε την εμφάνιση των Άγγλων στο Village Theater στην πόλη Greenwich Village τον Αύγουστο του 1967. Ο δημιουργός του αναφέρει πως το σύνθετε χωρίς την επήρεια του LSD, διαψεύδοντας τις φήμες. Ο ίδιος λέει ότι, απλά κάπνιζε "χόρτο" και φοβόταν το LSD. Ουσιαστικά το τραγούδι μιλάει για την κοπέλα του, που δεν ήξερε αν ήθελε να μείνει μαζί του ή όχι.

Μετά από εκείνη τη βραδιά, ο ντράμερ των Yardbirds, Jim McCarty, αγόρασε το άλμπουμ του Holmes την επόμενη μέρα — και έτσι ξεκίνησε η αλυσίδα της “μεταμόρφωσης”. Ο Holmes, χρόνια αργότερα, είπε ότι είχε προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον Page ήδη από τα ’80s, αλλά δεν πήρε ποτέ απάντηση.

Η μήνυση όμως, στον Page έγινε μόλις το 2010, αλλά απορρίφθηκε δυο χρόνια αργότερα, πιθανόν λόγω εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Μετά την υπόθεση, σε μεταγενέστερες εκδόσεις του κομματιού εμφανίστηκε η φράση “Inspired by Jake Holmes”, μια καθυστερημένη αλλά ουσιαστική αναγνώριση. Το θέμα επανήλθε ξανά στο προσκήνιο το 2025, με αφορμή νέο υλικό και συζητήσεις γύρω από το ντοκιμαντέρ “Becoming Led Zeppelin”.

Jacek Henryk Maniakowski

Nineteen - Paul Hardcastle

Ο τίτλος αναφέρεται στο μέσο όρο ηλικίας των Αμερικανών στρατιωτών που πολέμησαν στο Βιετνάμ και στην επίδραση που είχε αυτός ο πόλεμος πάνω τους. Τα φωνητικά της γυναικείας χορωδίας μαζί με τις φωνές Αμερικανών σχολιαστών/παρουσιαστών και στρατιωτών πατάνε πάνω σε ηλεκτρονικούς ρυθμούς σ' αυτήν την επιτυχία του 1985.

Είναι το μοναδικό single με τίτλο ένα μόνο αριθμό -19- που έπιασε υψηλή θέση στα UK Charts, παρόλα αυτά έβαλε σε μπελάδες τον Paul Hardcastle, που είναι ο δημιουργός του, καθώς σύγχυσε το Mike Oldfield και τον οδήγησε σε μήνυση κατά του Hardcastle λόγω ομοιοτήτων με το Tubular Bells.

Το τραγούδι επέστρεψε στο UK Top 40, το Μάιο του 2011, όταν χρησιμοποιήθηκε από οπαδούς της Manchester United για να γιορτάσουν τη συμμετοχή τους στη 19η φάση του Premier League. Βρίσκοντας σύμφωνο τον Paul Hardcastle,  όλα τα έσοδα από τα δικαιώματα εκείνη την περίοδο, δόθηκαν σε φιλανθρωπίες.

  
Maria Anastasopoulou

Iron Maiden - Afraid to Shoot Strangers

Πολιτικό - αντιπολεμικό κομμάτι με θέμα τον πόλεμο και το πώς οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τους στρατιώτες ως πιόνια όταν δε θέλουν, στην ουσία, να σκοτώσουν κανένα, αλλά να επιδείξουν ισχύ. Γράφτηκε την εποχή του πρώτου πολέμου στον Κόλπο (1991), ενός πολέμου με το κωδικό όνομα:  Operation Desert Storm.

Είναι ένα χρονικό για το φόβο, την αβεβαιότητα και τη σύγχυση των νεαρών στρατιωτών που βρίσκονται αντιμέτωποι με μία και μόνη πραγματικότητα: πρέπει να πυροβολήσουν τελείως άγνωστους ανθρώπους που και εκείνοι βρίσκονται στην ίδια ακριβώς κατάσταση με αυτούς...

Όλο το album Fear of the Dark είναι παραγωγής Steve Harris - μπασίστα των Σιδερένιων Νυφών - και μάλιστα αυτό που οδήγησε σε παραίτηση το Martin Birch, τον ως τότε παραγωγό του συγκροτήματος. Βρίσκεται στο album Fear of the Dark που κυκλοφόρησε 11 Μαΐου 1992.

 Maria Anastasopoulou

The Troggs - Wild Thing

   
 Το  Wild Thing δημιουργήθηκε από τον Νεοϋορκέζο  Chip Taylor, αδελφό του ηθοποιού και πατέρα της Αντζελίνα Τζολί, Jon Voigh  και αρχικά ηχογραφήθηκε σαν The Wild Ones το 1965. Η διασκευή του όμως από τους The Troggs είναι αυτή που το πήγε στο Νο 1 του  Billboard Hot 100 τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς που δημιουργήθηκε και στο Νο 2 της Μ. Βρετανίας.
 Οι στίχοι έχουν το βάθος ενός κλασικού rock'n'roll κομματιού της εποχής εκείνης. Ένας πιτσιρικάς βλέπει τον πόθο του στην πίστα, κατά την διάρκεια σχολικού χορού και αναπτύσσει εσωτερικό διάλογο, θεωρητικά, υπό τους ήχους του "shake it" του Buddy Holly. Η μουσική του απλότητα όμως έκανε το κάθε πιτσιρικά που ήθελε να ασχοληθεί με ροκ να ξεκινήσει τα μαθήματά στην κιθάρα με αυτό το κομμάτι. Επίσης, ο δημιουργός αναφέρει ότι, όσο απλό είναι το κομμάτι, άλλο τόσο δύσκολα γράφτηκε. Ο Chip Taylor είχε κάνει ένα όνομα σαν δημιουργός  country τραγουδιών όταν του ζητήθηκε από  Gerry Granahan ένα κομμάτι  rock’n’roll για τους  Jordan Christopher and The Wild Ones. Κολακεύτηκε από την προσφορά που είπε ότι ότι θα γράψει ένα στην στιγμή, αν και είχε αρκετό στοκ από έτοιμα τραγούδια. Οι πρώτες νότες ήρθαν πολύ εύκολα μαζί με τον πασίγνωστο στίχο, αλλά η συνέχεια είναι γνωστή σαν "ο τοίχος του καλλιτέχνη". "Αυτό που είχα νιώσει ήταν πραγματικά καλό, αλλά τώρα δεν ήξερα τι στο διάολο να πω," θυμάται. "Δεν ήξερα τι στο διάολο ήμουν έτοιμος να κάνω για αυτόν τον δεύτερο στίχο. Ο εγκέφαλός μου είχε πάρα πολλές ιδέες που μπερδευόταν μεταξύ τους  και εγώ απλά δεν ήθελα να το σκέφτομαι πια."

     
Στις 5 το απόγευμα έκλεισε ραντεβού στα Dick Charles Recording Studio, λέγοντας στον παραγωγό Ron Johnson να ετοιμάσει ένα μικρόφωνο και να είναι έτοιμος για όλα. Αφού έφτασε στην ώρα του, κάθισε στο σκαμνί μπροστά στο μικρόφωνο μην έχοντας ιδέα τι θα πει ... 5' αργότερα το Wild thing I think I love you/But I wanna know for sure/So come on and hold me tight/You move me.’ είχε δημιουργηθεί και ο ίδιος, σαν καλός καθολικός είχε σοκαριστεί. Το ντέμο έκανε το ταξείδι του στη Αγγλία και έπεσε στα χέρια του παραγωγού Larry Page, που ήθελε κάτι για μια ανερχόμενη μπάντα.... τους The Troggs. Η εκτέλεση των The Troggs ηχογραφήθηκε "με την μία" για να κάνει το τελικό του μάστερ στα Olympic Studios από τον Keith Grant σε μόλις 10', ικανά να το φέρουν στην αιωνιότητα.
  
Jacek Maniakowski