Σάκης Ζαχαριάδης - Echo-λόγιο

1)Τι συμβολίζει το όνομά σας?

Είναι άνευ συμβολισμού και πέραν κάθε συνομωσιολογικής προέκτασης ..

2)Χρήμα ή δόξα?

Μάλλον το δεύτερο ..Να ρωτήσω τον λογιστή μου πρώτα ?

3)Πως θα προβάλλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου?

Live και αυτοσχεδιαστική διάθεση

4)Σημείο μηδέν της μπάντας .

Η ανάγκη για κοινή έκφραση μέσα από την jazz fusion μουσική

5)Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου?

Κονσέρβα ..τουριστική μουσική για χαλαρή διάθεση “κι έτσι”

6)Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα τη χρησιμοποιούσατε?

Εναντίον κάποιων τηλεοπτικών καναλιών για αρχή αν και η λίστα είναι μεγάλη

7)Με ποιόν θα θέλατε να ανεβείτε στη σκηνή?

Με τον καλό μου εαυτό πρώτα και μετά με όλους όσους έχουν το ίδιο μεράκι και μιλάμε την κοινή γλώσσα της μουσικής

8)Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση?

Η instrumental μουσική είναι πιο αόριστη , ο ακροατής βάζει τα υπόλοιπα και αυτό την καθιστά περισσότερο ευέλικτη.

9)Οι επιρροές σας?

Rock, Blues, Jazz, κλασσική μουσική και παρακλάδια αυτών των styles

10)Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα?

 
Μέσον για καλή μουσική

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική?

Σκοπός για “ γεμάτη” ζωή

12)Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη?

Και τα δυο είναι πιθανά ανάλογα με τον χαρακτήρα αυτού που το διαθέτει. Η αλαζονεία πάντως τιμωρεί τον μουσικό αργά η γρήγορα, ενώ η υπερβολική μετριοφροσύνη βάζει σε αμφιβολίες το περιβάλλον του

13)Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα?

Δεν ξέρω.. με κάποιο απειλούμενο είδος υποθέτω.

14)Μια ευχή για την μπάντα

Να κοιτάζει μπροστά και να μην τα παρατάει . Όλα είναι θέμα χρόνου..

15)Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας?

Όταν σου κόβουν το ρεύμα για απλήρωτη ΔΕΗ..

Θα τον βρείτε εδώ:

http://www.youtube.com/user/zaxakis?feature=mhee%20%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD%20%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1

κι εδώ: https://www.facebook.com/sakis.zachariades

Wishdoom - Echo-λόγιο

Ο Samarithan G. απαντά για τους Wishdoom: 

 1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Ευχή και κατάρα σε μια λέξη Wishdoom .. Συγχρόνως περιγράφει τις έντονες εναλλαγές στη μουσική μας, καθώς και τα έντονα doom στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον ήχο μας

2)Χρήμα ή δόξα;
Όσοι έχουν ασχοληθεί ενεργά με συγκροτήματα ξέρουν από πρώτο χέρι πως χρήματα μόνο βάζεις στη μπάντα και σχεδόν ποτέ δεν παίρνεις .. Σίγουρα η αναγνώριση της δουλειάς σου είναι η καλύτερη ανταμοιβή αν αυτό εννοείς δόξα.. 

3)Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Wishdoom

4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Το Winds of War (EP 2009) ! Εκεί προσδιορίστηκαν όλα και νομίζω δείξαμε ξεκάθαρα τις προθέσεις μας

5)Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Οτιδήποτε ανέμπνευστο και επιτειδευμένο δεν έχει λόγο ύπαρξης στη μουσική

6)Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Για την καλυτέρευση και αποκατάσταση των ανθρώπινων σχέσεων

7)Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Με Warlord ! Ονείρωξη ..

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Τίποτα από τα 2 για τους Wishdoom .. Μόνο θέματα σχετικά με μυθολογία , ιστορία και φανταστική λογοτεχνία θα βρεις εδώ ..

9) Οι επιρροές σας;
Manowar, Candlemass, Iced Earth, Bathory, Doomsword, Warlord, Manilla Road, Virgin Steele κλπ 

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσον το συγκρότημα

11)Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Με σκοπό τη μουσική

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Η ιστορία έχει δείξει ότι οι πολύ ταλαντούχοι καλλιτέχνες είναι και πολύ αλαζόνες .. Προσωπικά θεωρώ ότι πρέπει να κρατάς τις ισορροπίες .. Το μόνο που μένει στο τέλος εξάλλου είναι η μουσική που γράφεις . Γι αυτήν θα κριθείς και σχεδόν κανείς δεν θα δώσει βάση στο πόσο γαμάτος παίχτης είσαι και στο πόσες νότες χτυπάς το δευτερόλεπτο ..

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Κεραυνόγατες ( βλ. Thundercats )

14)Μια ευχή για την μπάντα
Υγιείς σχέσεις μεταξύ των μελών, κοινό όραμα, αφθονία έμπνευσης και με το καλό ο νέος δίσκος !

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Η μελωδία - ριφ που σου έχει καρφωθεί από το πουθενά στο μυαλό και ξέρεις με τη μία πως πρόκειται να γίνει μεγάλη κομματάρα !

WISHDOOM -My wish your doom-Up The Hammers VI

θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Wishdoom/146768138703011
θα επικοινωνήσετε μαζί τους εδώ: wishdoom@windowslive.com

Πράσσειν Άλογα ( Prassein Aloga ) - Under Surveillance

Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ' αυτό μένειν, έλεγε ο προσωκρατικός φιλόσοφος Ηράκλειτος. Και πόσο, αλήθεια, ταιριάζει αυτή η ρήση στους Πράσσειν Άλογα, καθώς στην δεκαοκτάχρονη, σχεδόν, πορεία τους έχουν υποστεί πολλές αλλαγές, τόσο σε πρόσωπα, όσο και σε μουσικό ύφος. Ήδη, από το προηγούμενο άλμπουμ τους, "Midas Touch", η στροφή σε καθαρά μεταλλικά μονοπάτια, ήταν εμφανής, πόσο μάλλον η αλλαγή από τον ελληνικό στίχο, στον αγγλικό. Για ποιόν λόγο, θα αναρωτηθεί κανείς, αλλά η απάντηση είναι πολύ απλή. Αυτό τους εκφράζει κι από την στιγμή που εδώ και κάποια χρόνια έχουν περάσει στις ανεξάρτητες, underground παραγωγές, γιατί να κρατούν τα προσχήματα?

Έτσι λοιπόν, προς τα τέλη του 2013, μας χάρισαν το "Under Surveillance", την ηχογράφηση και μίξη του οποίου, ανέλαβε αποκλειστικά ο Τάσος Οικονομίδης, ντράμερ της μπάντας, ενώ το μάστερ έγινε από τον Απόστολο

Σιώπη, στο Odeon Mastering studio της Θεσσαλονίκης. Οι φωτογραφίες είναι του γνωστού και μη εξαιρετέου, φίλου της μπάντας, Angelo Evangelopoulos, ενώ την επιμέλεια του εξωφύλλου και την επεξεργασία των εικόνων, έκανε ο κιθαρίστας της μπάντας, Άνθιμος Μάντι... (αυτό θα πει ανεξάρτητη παραγωγή...)

Το άλμπουμ ξεκινάει με ένα intro, το οποίο και μας προϊδεάζει για τη συνέχεια, που είναι το "New day" και από το πρώτο άκουσμα του riff, αρχίζει να κουνιέται ασυναίσθητα και το κεφάλι, ενώ όταν μπαίνει και η φωνή του

Άγγελου Γουζέτου, ασυναίσθητα το χέρι πηγαίνει προς το κουμπί της έντασης για να τη δυναμώσει.

Στην συνέχεια έρχεται το ομώνυμο, "Under Surveillance", που με τις συνεχείς αλλαγές ρυθμού από το ρεφρέν στα μέτρα, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή ως το τέλος. Ακολουθεί το "Owned", μια κραυγή διαμαρτυρίας της μπάντας, στην σημερινή μας κατάσταση, δοσμένη με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο. Πέμπτο στη σειρά, το "Pride", που αποτελεί και το, κατά κάποιο τρόπο, single, του άλμπουμ, μια πολύ ωραία σύνθεση, με όμορφο ρεφρέν. Έπεται το "The tree is known by its fruit", ίσως η πιο σκληρή σύνθεση του άλμπουμ, με σημεία όπου η ταχύτητα χτυπάει κόκκινο. Μετά έχουμε το "Two shadows", που κατά τη γνώμη μου, είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ, ενώ το χέρι που ελέγχει την ένταση του ήχου, δε βρίσκει άλλα περιθώρια, καθώς έχει ήδη φτάσει στο τέρμα. Ακολουθεί το "Kiss a frog", στο ίδιο κλίμα και με όμορφα μελωδικά κιθαριστικά περάσματα στα lead. Σαν ένατο κομμάτι είναι το "True men never grow up" και νομίζω ότι ο τίτλος, από μόνος του λέει πολλά, ενώ το μουσικό μέρος μας δίνει εξίσου πολλά. Ακολουθεί το "The lie of perfection", με έντονο "χοροπηδηχτό" ρυθμό, αλλά και αρκετές εναλλαγές, με κάποιες να παραπέμπουν σε άλλα, πιο κλασσικά ροκ μονοπάτια, ενώ η κιθαριστική δουλειά των δυο κιθαριστών είναι πραγματικά αξιόλογη.

Προτελευταίο κομμάτι το "Necessity", με καταιγιστικό ρυθμό και ακόμη πιο καταιγιστικά φωνητικά, που σε κάνουν να ιδρώνεις. Για το κλείσιμο του άλμπουμ, οι Πράσσειν Άλογα, μας επιφυλάσσουν μια ευχάριστη έκπληξη, καθώς ακούμε γνώριμες νότες και δεν είναι άλλο από το "Requiem", ένα τραγούδι που υπήρχε και στο 5ο άλμπουμ τους, "Ένας υπέροχος κόσμος", αλλά αυτή τη φορά με αγγλικό στίχο και μια πολύ πετυχημένη προσθήκη γυναικείων φωνητικών. Το μόνο άσχημο πλέον είναι ότι η ένταση των ηχείων, έχει φτάσει στο τέρμα κι όσο κι

αν προσπαθούμε δεν ανεβαίνει άλλο!!!

Κλείνοντας αυτή την παρουσίαση, να αναφέρουμε ότι η μουσική του άλμπουμ είναι γραμμένη από ολόκληρη την μπάντα, πάνω σε αρχικές ιδέες του Άνθιμου Μάντι, ενώ το στιχουργικό μέρος, -πέρα από την επιμέλεια της ηχογράφησης - έχει αναλάβει αποκλειστικά ο Τάσος Οικονομίδης... (τελικά οι ντράμερ χρησιμεύουν κι αλλού...). Το άλμπουμ σε γενικές γραμμές κινείται σε πολύ υψηλά στάνταρ, σε όλα τα επίπεδα, κάτι που το κάνει από μόνο του επιτυχημένο και θα κάνει σίγουρα χαρούμενους τους φίλους της μπάντας και όχι μόνο... Εμείς, απλά να τους ευχηθούμε καλή συνέχεια και καλή δύναμη, για να συνεχίσουν να μας χαρίζουν ανάλογες στιγμές.

Ναούμ Αθ. Βάρκας (Makis Agnostos )

PRASSEIN ALOGA - OWNED

Joan Jett - Bad Reputation

Μπορεί να γνωρίζουμε τους ροκ αστέρες για την γενική τους αποδοχή και την χλιδή που τους συνοδεύει, αλλά οι ρίζες των γεγονότων είναι πάντα αθέατες και βρώμικες. Η υπόληψη ενός μουσικού από τους περισσότερους «θνητούς» είναι μάλλον αρνητική. Και η εικόνα ενός ανθρώπου με μια κιθάρα στην πλάτη δεν «γοητεύει» ιδιαίτερα την πλειοψηφία. Ίσως, αν είναι άντρας, μπορεί να συνεπάρει αυτή η εικόνα κάποιες κοπελίτσες, αλλά αν αυτή η εικόνα ανήκει σε μια γυναίκα, μάλλον απειλή προς τον αντρικό πληθυσμό φαντάζει. Ακόμα και σήμερα κάποιος που ξεκινάει να ασχοληθεί με τη ροκ, δύσκολα γίνεται αποδεκτός· 30–40 χρόνια πίσω τα πράγματα ήταν ακόμα πιο σκοτεινά, ειδικά για τις γυναίκες που επιχειρούσαν να εισχωρήσουν σε έναν κατεξοχήν ανδροκρατούμενο χώρο.

Αμιγώς γυναικεία συγκροτήματα ακόμα και σήμερα αποτελούν σπάνιο φαινόμενο σε όλο το φάσμα του rock’n’roll. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, όμως, οι The Runaways αποτέλεσαν μια ιστορική εξαίρεση. Ένα καθαρά γυναικείο συγκρότημα που όχι μόνο υπήρξε, αλλά κατάφερε να αποκτήσει διεθνή απήχηση, ανοίγοντας τον δρόμο για τις γυναίκες στη σκληρή πλευρά της rock. Δεν ήταν απλώς ένα εφηβικό πυροτέχνημα, αλλά ένα σύνολο από έντονες προσωπικότητες, που δύσκολα θα μπορούσαν να επηρεαστούν από κοινωνικά στερεότυπα, ακόμα και αν τα πράγματα δεν ήταν καθόλου ρόδινα. Από τις τάξεις τους πέρασαν μορφές που αργότερα θα ακολουθούσαν σημαντικές solo καριέρες, όπως η Lita Ford και φυσικά η Joan Jett.

Η Joan Jett υπήρξε ο ορισμός της θηλυκής rock’n’roll φιγούρας. Στο ντεμπούτο προσωπικό της άλμπουμ Bad Reputation του 1980, σε μια περίοδο που το punk είχε ήδη αρχίσει να μετασχηματίζεται σε πιο «εύπεπτες» new wave και post-punk φόρμες, η ίδια επέλεξε συνειδητά τον ωμό, άμεσο και ακατέργαστο ήχο. Έδειξε ξεκάθαρα ότι το punk rock δεν είναι καθαρά αντρική υπόθεση. Η μεγαλύτερη απόδειξη ήταν το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ, δημιουργία της ίδιας μαζί με τους Ritchie Cordell, Kenny Laguna και Marty Joe Kupersmith.

Η επιτομή της γυναικείας φιγούρας στο rock’n’roll, η Joan Jett, δεν είχε ποτέ την καλύτερη φήμη για τον χαρακτήρα της. Ο χαρακτηρισμός bitch μάλλον την κολάκευε παρά την προσέβαλε. Οι προσπάθειές της να βρει δισκογραφική εταιρεία έμεναν συνεχώς στο κενό, με την πιο συνηθισμένη απάντηση να είναι: “No, she’s too crazy, like the punks and nazis.” Η τραγουδίστρια κουβαλούσε μια κακή φήμη και φαινομενικά καμία τύχη με το μέρος της. Ο Kenny Laguna, λειτουργώντας περισσότερο σαν πατρική φιγούρα, προσπάθησε κάποια στιγμή να τη συνετίσει μετά από μια ακατονόμαστη πράξη για έναν «κανονικό» άνθρωπο, λέγοντάς της πως δεν έπρεπε να το κάνει. Η απάντηση που έλαβε ήταν: “Look, I don’t care about my bad reputation.” Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η ιδέα για το τραγούδι είχε ήδη γεννηθεί.

Ένα γρήγορο punk rock κομμάτι, σε τέμπο που θύμιζε Jerry Lee Lewis, ήταν το ζητούμενο. Όλες τις κιθάρες έπρεπε να τις παίξει η ίδια η τραγουδίστρια και με μία καλή λήψη ντραμς το τραγούδι ήταν έτοιμο. Ο Laguna, έχοντας συνεργαστεί στο παρελθόν με τους The Who και διατηρώντας φιλικές σχέσεις μαζί τους, χρηματοδότησε την ηχογράφηση ολόκληρου του άλμπουμ με δικά του χρήματα. Το Bad Reputation κυκλοφόρησε αρχικά από τη γερμανική Ariola Records, η οποία όμως διαφωνούσε έντονα με την κυκλοφορία του συγκεκριμένου τραγουδιού ως πρώτο single. Τότε ο Laguna εξαγόρασε εκ νέου τα δικαιώματα του άλμπουμ και ίδρυσε τη Blackheart Records, μετατρέποντας μια αναγκαστική επιλογή σε σύμβολο ανεξαρτησίας και καλλιτεχνικής αυτονομίας. Η Joan Jett έγινε έτσι μία από τις πρώτες γυναίκες που πέτυχαν εμπορικά μέσα από δική τους δισκογραφική εταιρεία.

Ο στίχος “I don’t give a damn about my reputation, it’s a new generation”, εκτός από καθαρά αυτοβιογραφικός, έδωσε ουσιαστικά μια νέα οπτική στο γυναικείο κοινό. Η ιδέα μιας κοπέλας που κάνει ό,τι θέλει χωρίς να νοιάζεται για την κοινωνική αποδοχή ήταν ιδιαίτερα ριζοσπαστική για την εποχή. Αυτό και μόνο το γεγονός γοήτευσε πολύ κόσμο, όχι μόνο γυναίκες. Το τραγούδι, αν και δεν γνώρισε άμεση εμπορική επιτυχία, απέκτησε με τον καιρό cult χαρακτήρα, αποδεικνύοντας ότι η επιρροή ενός έργου δεν μετριέται πάντα με charts και πωλήσεις. Ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για το επόμενο μεγάλο της χιτ, που την καθιέρωσε ως πραγματική rock σταρ.

Το Bad Reputation χρησιμοποιήθηκε εκτενώς σε ταινίες, τηλεόραση και διαφημίσεις, συνήθως για να πλαισιώσει αντισυμβατικούς και ανυπάκουους χαρακτήρες. Ανάμεσά τους και το Shrek, που το σύστησε σε μια εντελώς νέα γενιά ακροατών. Η πιο γνωστή διασκευή παραμένει εκείνη της Avril Lavigne το 2012. Η συνολική προσφορά της Joan Jett αναγνωρίστηκε επισήμως το 2015, με την εισαγωγή της στο Rock and Roll Hall of Fame, όχι μόνο ως μουσικός αλλά και ως σύμβολο αντίστασης στα στερεότυπα φύλου στη rock μουσική.

Jacek Henryk Maniakowski