The Cure - A Forest

Όπως λέει ένας φίλος μου η μουσική θα ήταν λιγότερο σκοτεινή αν δεν υπήρχαν οι The Cure. Και σίγουρα το "A Forest" είναι από τις μεγαλύτερες αποδείξεις για αυτό το γεγονός. Το τραγούδι, όπως και όλο το δεύτερο άλμπουμ, το Seventeen Seconds, του 1980, ανήκει στη Gothic rock εποχή τους. Είναι η πρώτη τους είσοδος στο United Kingdom chart καθώς και το πρώτο τους τραγούδι που προβλήθηκε στο περίφημο Top of the Pops του BBC.
H δημιουργία του, όπως και των περισσότερων τραγουδιών του άλμπουμ ανήκει στον Robert Smith, που κάνει και την παραγωγή μαζί με τον Mike Hedges. Είναι από τα πιο δύσκολα μουσικά κομμάτια και ηχογραφήθηκε προς το τέλος, με τα φωνητικά του Smith, να γράφονται χώρια από την μουσική. Εκτός από το πιο αντιπροσωπευτικό τραγούδι της μπάντας και είναι και το κεντρικό θέμα του άλμπουμ. Που δηλώνει, όχι μόνο την ατμόσφαιρα μουσική, αλλά και την ψυχική κατάσταση της μπάντας.
Στο μουσικό μέρος, το μπάσο είναι αυτό που κυριαρχεί και ο τρόπος παιξίματος είναι πρωτοπόρος για την εποχή. Ο Simon Gallup αναφέρει ότι στο παίξιμο επηρεάστηκε από το παίξιμο των The Stranglers, τον μπασίστα Jean-Jacques Burnel, τον οποίον και θαύμαζε. Το λυρικό μέρος αναφέρεται σε ένα όνειρο που είδε μικρός ο Smith, όπου χάθηκε σε ένα δάσος. Αν και ο ίδιος αναίρεσε την δήλωσή του λέγοντας ότι απλά μιλάει για ένα δάσος και τίποτα άλλον. Αν και ένα είναι σίγουρο ότι εκείνη την εποχή, το μυαλό του δημιουργού ήταν σε κάποιο σκοτεινό μέρος, πιθανόν ένα ψυχολογικό σκοτεινό δάσος.
Το τραγούδι επίσης κρύβεται πίσω από το διάσημο περιστατικό στο Werchter Festival του Βελγίου το 1981. Η μπάντα έπαιζε πριν από τον Robert Palmer και μόλις τελείωσε το set της, οι άνθρωποι του καλλιτέχνη που ακολουθούσε τους είπαν να βιαστούν να φύγουν από την σκηνή. Ο Robert Smith τα ενημέρωσε το κοινό ότι δεν τον άφηναν να παίξει άλλο, αλλά τελικά τραγούδησαν το "A Forest" σε 9-λεπτη εκτέλεση φωνάζοντας στο τέλος "F--k Robert Palmer".... κάτι που άρεσε πολύ στο κοινό και υποδέχτηκαν με ζητωκραυγές την δήλωση του τραγουδιστή.

Jacek Maniakowski

Niemen

Η progressive rock είναι γνωστή ότι, δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε μουσικά ούτε γεωγραφικά. Πάντα σαν κύριο συστατικό την rock, δοκιμάζει να την συνδυάσει με άλλα είδη μουσικής και γλώσσα δεν αποτελεί κανένα εμπόδιο. Έτσι έχουν δημιουργηθεί σκηνές με γεωγραφικά κριτήρια. Οι πιο σημαντικές είναι η Ιταλική και Πολωνική σκηνή. Και ένας από τους σημαντικότερους αντιπροσώπους της δεύτερης είναι ο Czesław Niemen.
Ο Czesław Juliusz Niemen-Wydrzycki, όπως είναι το πλήρες όνομά του, ήταν συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστή και πολύ-μουσικός.... ουσιαστικά μια μπάντα σε ένα πρόσωπο. Το σημαντικό δεν είναι τόσο η μεγάλη του δισκογραφία, που περιλαμβάνει πάνω από 20 άλμπουμ, οι άπειρες του εμφανίσεις σε φεστιβάλ, αλλά το γεγονός αποτελεί από τις μεγαλύτερες επιρροές για πολλούς μεγάλους μουσικούς.
Ο Niemen, γεννημένος μερικούς μήνες πριν την έναρξη του Β'ΠΠ, από μικρός είχε επαφή με μουσική, από την δημιουργία,όμως των μουσικών οργάνων. Ο πατέρας του κούρδιζε πιάνα, αλλά και διόρθωνε ρολόγια. Από το σχολείο έδειξε την κλίση του προς μουσική. Ξεκίνησε να παίζει εκκλησιαστικό αρμόνιο και τραγουδούσε σε σχολικές παραστάσεις. Στο πρώτο μουσικό σχολείο που φοίτησε, εκδιώχτηκε γιατί δεν παρακολουθούσε τα μαθήματα. Αν και έμαθε να παίζει και σε άλλα όργανα. Τελικά η μέση εκπαίδευση του συνεχίζεται στο Gdańsk, όπου μαθαίνει και φαγκότο. Παράλληλα παίζει σε σχολικές θεατρικές παραστάσεις, Jazz Club και καμπαρέ.
Το 1962 ουσιαστικά ξεκινά και την καριέρα του, όταν συμμετέχει σε φεστιβάλ νέων καλλιτεχνών στο Szczecin και συγκεντρώνει διθυραμβικές κριτικές. Και αμέσως ξεκινά περιοδεία σε όλη την Πολωνία με τους Czerwono-Czarni. Την ίδια χρονιά ηχογραφεί και το πρώτο του ΕΡ με τους Niebiesko-Czarni. Την επόμενη χρονιά μετά από μια εμφάνιση στο Παρίσι, με τους Niebiesko-Czarni υιοθετεί και το Niemen σαν καλλιτεχνικό του όνομα, για να είναι και πιο εύηχο αλλά και πιο εύκολα να το θυμούνται οι ακροατές. Αν και τραγουδά στην μητρική του γλώσσα, με την πάντα του γυρίζει σχεδόν όλη την Ευρώπη, κάνοντας παράλληλα και σόλο εμφανίσεις.
Η δεκαετία του '70 κάνει την γνωριμία του με το ψυχεδελικό ροκ και στρέφεται σε αυτό στις μουσικές του συνθέσεις. Το 1973 ηχογραφεί το Strange Is This World στο Μόναχο και γίνεται γνωστός στους κύκλους του progressive rock. Με την ηχογράφηση του Ode to Venus, ένα χρόνο αργότερα, δοκιμάζει να γράψει και μουσική για κινηματογράφο. Δημιουργεί νέο προτζεκτ, τους Niemen Aerolit, την ίδια χρονιά Ο θάνατος του ντράμερ της μπάντας του, του Piotr Dziemski, τον συγκλονίζει και του αφιερώνει το άλμπουμ Katharsis, που το ηχογραφεί σόλο.
Στην δεκαετία του '80 συνεχίζει το μουσικό του έργο με κορυφαία στιγμή την εμφάνιση του στο Queen Elizabeth Hall στο Λονδίνο. Την επόμενη δεκαετία ασχολείται περισσότερο με ζωγραφική παρά με μουσική και το 2001 κυκλοφορεί το τελευταίο του άλμπουμ το spodchmurykapelusza, τρία χρόνια πριν το θάνατό του από καρκίνο.
Γενικά, αν και δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, στέκεται δίπλα σε μουσικούς τεράστιου βεληνεκούς. Αφιερωμένος στην μουσική, δεν πρόδωσε τις μουσικές του αξίες και η σχέση του με το χρήμα και την επιφανειακή δόξα παρέμεινε κακή σε όλη την ζωή του.

Jacek Maniakowski

Sex Pistols - Pretty Vacant

Στο rock n roll σχεδόν τα πάντα είναι δυνατά, αλλά στην punk rock τα πάντα μπορούν να συμβούν σε τρία λεπτά.... όσο διαρκεί ένα τραγούδι. Οι βασιλιάδες του μαγικού τρίλεπτου δεν είναι άλλοι από τους Sex Pistols. Σε ένα τέτοιο τρίλεπτο χώρεσαν όλη τους την ιστορία, το αντίο τους, μια διασκευή..... άλλα και όλη τους την φιλοσοφία.
Πρόκειται για το 3:15 διάρκειας Pretty Vacant. το οποίο ήταν και η τελευταία δημιουργία της μπάντας. Το μοναδικό τους τραγούδι που παίχτηκε στο διάσημο Top Of The Pops του BBC. Αν και η σύνθεση ανήκει σε όλη την μπάντα το βασικό riff είναι δημιουργία  του Glen Matlock. Η έμπνευση του προήλθε από κάτι τελείως αντίθετο με αυτούς..... τους ΑΒΒΑ. Ο Matlock, άκουσε το "S.O.S." του σουηδικού κουαρτέτου θεωρώντας το ότι πιο χαζό βγήκε στην μουσική. Αλλά παίζοντας την εισαγωγή του σε κιθάρα, διαπίστωσε ότι μπορεί να βγάλει ένα καταπληκτικό και βρώμικο riff, αλλάζοντας απλά το στυλ.
Στο λυρικό , τρόπος του λέγειν λυρικό, μέρος, ο Johnny Rotten το "vacant", που σημαίνει ελεύθερος το κάνει να ακούγεται σαν "cunt", μια λέξη που που σημαίνει προσβλητικό επίθετο προς μια γυναίκα. Είναι μια λέξη βάρβαρης προέλευσης γερμανικών φυλών. Το " ... and we don't care", με το οποίο κλείνει το τραγούδι, είναι ουσιαστικά έκφραση όχι μόνο της φιλοσοφίας της μπάντας, αλλά και ολόκληρου punk κινήματος της δεκαετία του 70. Στην Β' πλευρά του σινγκλ υπάρχει η διασκευή των The Stooges, το "No Fun". Δεν είναι μόνο φόρος τιμής προς τους νονούς της punk, αλλά και δήλωση ότι, δεν διασκεδάζουν πια με αυτό που κάνουν......

Jacek Maniakowski

Kiss - Beth

Κάθε Hard Rock συγκρότημα που σέβεται τον εαυτό του έχει μια απόλυτη μπαλάντα στην συλλογή του. Οι  Kiss σίγουρα δε θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από αυτόν τον κανόνα, αν και μπάντα μάλλον δεν είναι δημοφιλείς εξαιτίας των μπαλάντων τους. Ωστόσο το Beth, μαζί με το "I Was Made for Lovin' You" είναι τα δύο μοναδικά τους χρυσά σινγκλ.
Το  Beth είναι δημιουργία του drummer Peter Criss και βρίσκεται στο άλμπουμ  Destroyer του 1976.  Ουσιαστικά δεν είναι δημιουργία αποκλειστικά δική του, αλλά το έγραψε μαζί με τον  Stan Penridge πολύ πριν προσχωρήσει στους  Kiss. Συγκεκριμένα το γράψανε 5 χρόνια πριν την κυκλοφορία του το 1971, όταν οι δυο τους βρισκόταν σε μπάντα με το όνομα  Chelsea. Πριν την επίσημη κυκλοφορία του βρισκόταν μόνο σε  bootleg και με άλλο όνομα, το "Beck, what can I do?" . Beck είναι το όνομα της γυναίκας ενός μέλους της πρώην μπάντας του drummer,  του  Mike Brand, οποίος συνήθιζε να κάνει αυτήν την ερώτηση, όταν γυρνούσε στο σπίτι, μετά από κάποια τουρνέ...  "Beck, what can I do?" . Η πατρότητα του νέου ονόματος άνηκε στους  Bob Ezrin και Gene Simmons, που θεώρησαν ότι το Beth ακουγόταν πιο γυναικείο. 
Το τραγούδι μπήκε την τελευταία στιγμή στο άλμπουμ, μιας και οι Gene Simmons και Paul Stanley δεν το θέλανε, για τον λόγο που δεν ήταν στο στυλ της μπάντας. Μετά τις προτροπές του Bill Aucoin, μάνατζερ τους τότε, μπήκε τελικά. Στις ζωντανές εμφανίσεις ο Peter Criss το τραγουδούσε βγαίνοντας στην σκηνή μπροστά και αφήνοντας τα ντραμς. 
Ο Penridge, έναν χρόνο πριν αφήσει τούτο τον κόσμο, το 2001, σε μια συνέντευξη του δήλωσε ότι το λυρικό μέρος γράφτηκε σχεδόν όλο από το διάλογο του  Mike Brand με την σύζυγό του που τον διέκοπτε συνέχεια κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων για τους Chelsea. Οι σημειώσεις τις κρατούσε σε ένα "μαγικό τεφτέρι", όπως το αποκαλούσε, μαζί με κάποια σκίτσα κράτησε και τον διάλογο του δύστυχου κιθαρίστα με την γκρινιάρα γυναίκα του. 
Υπάρχει όμως, μια άλλη εκδοχή της ιστορίας. Η  Beth, δεν είναι παρά το υποκοριστικό της Elizabeth, γιαγιάς κάποιου μέλους των  Kiss, μάλλον του  Gene Simmons. Κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων δέχτηκε ένα τηλεφώνημα του τον φρίκαρε και παράτησε τις ηχογραφήσεις. Κατά τέτοιον τρόπο ηχογραφήθηκε και το τραγούδι.... και μπήκε την τελευταία στιγμή.

Jacek Maniakowski

Jimi Hendrix - Foxy Lady

Σίγουρα ο έρωτας είναι συνδεδεμένος με την μουσική, όσο κανένα μέρος της ζωής του ανθρώπου. Από ρομαντική προσέγγιση ως και καθαρά σεξουαλική. Αλλά κάποια τραγούδια από τις πρώτες νότες δείχνουν την ...ερωτική τους διάθεση. Ένα από αυτά είναι και το "Foxy Lady" ή "Foxey Lady" του μοναδικού Jimi Hendrix και της μπάντας του τους Experience. 
Το τραγούδι βρίσκεται στο ντεμπούτο άλμπουμ του καλλιτέχνη, το Are You Experienced του 1967. Είναι από τις πρώτες ενδείξεις του κιθαριστικού του ταλέντου και της μοναδικότητας στο παίξιμο της. Η διάχυτη σεξουαλικότητα του τραγουδιού οφείλεται στη ιδιαίτερη τεχνική του τεράστιου αυτού κιθαρίστα, ονομαζόμενη και σαν "Hendrix chord". Σχετικά με τους στίχους υπάρχουν πολλές διαφορετικές οπτικές σχετικές με την πηγή της έμπνευση. Ο ίδιος ο Hendrix, ανέφερε ότι, δεν πρόκειται για κάποια συγκεκριμένη γυναίκα και οι στίχοι δεν υποδηλώνουν τίποτα.
Ωστόσο υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι εμπνεύστηκε το λυρικό μέρος από την Heather Taylor, την τότε σύζυγο του Roger Daltrey. Όταν έπαιζε support στους The Monkees, το 1967. Οι κοπέλες δεν ενδιαφερόταν για την μουσική του. Για να κερδίσει την προσοχή τους το Foxy Lady το έκανε "Foxy Davy", προς τιμή του Davy Jones, τραγουδιστή της μπάντας που υποστήριζε.....

Jacek Maniakowski

Sparklight - Echo-λόγιο

Ο Peter Rock απαντά για τους  Sparklight

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Το όνομα μας σε ελληνική μετάφραση είναι σπινθήρας..από έναν σπινθήρα μπορεί να γίνει μια μεγάλη έκρηξη..κάπως πρέπει να...ανάψει το μπαρούτι..αυτό είμαστε κ εμείς..ελπίζουμε από κάτι μικρο..να γίνει κάτι μεγάλο

2) Χρήμα ή δόξα;

Σίγουρα και τα 2 τα θες...όμως πιο πολύ θέλουμε να μας εκτιμήσει και να μας αγαπήσει ο κόσμος γ αυτό που κάνουμε κ γ αυτό π είμαστε

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

MADNESS!! χαχα! αυτή η λέξη μας συμβολίζει .είμαστε μια πολύ ωραία παρέα όλοι μαζί..περνάμε καλά.. και είμαστε τρελοί

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Αν σκεφτείς ότι ξεκινήσαμε από το μείον (-) και όχι από το μηδέν ..νομίζω πως τώρα βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν..στην αρχή..

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

 Τα σκυλάδικα τα οποία είναι η..μάστιγα της Ελλάδας..

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Αν ήταν υπεροπλο..ειρήνης θα την χρησιμοποιούσαμε..δεν είναι τυχαίο που λένε ότι η μουσική ενώνει..

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

          Νομίζω με αυτούς που μας αγαπάνε και μας στηρίζουν...

8) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

        Κυρίως πολιτική πιστεύω..αν και οι καλλιτέχνες χτυπάνε σε όλες αυτές τις φλέβες..

9) Οι επιρροές σας;

Οι επιρροές μας είναι από τα βαθιά 80's μέχρι και τα σημερινά τραγούδια...κυρίως όμως έχουμε Hard Rock φλέβα . Scorpions,Judas Priest,Lenny Kravitz,Bon Jovi και πολλά πολλά άλλα!

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

.....και η μουσική και το συγκρότημα είναι σκοπός μα πάνω από όλα ιδέα..και η ίδια η ζωή

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

.....και η μουσική και το συγκρότημα είναι σκοπός μα πάνω από όλα ιδέα..και η ίδια η ζωή

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Το ταλέντο θα πρέπει να συνοδεύει την ταπεινοφροσύνη γιατί υπάρχουν λαμπρά παραδείγματα για αυτό καταστροφή (Bieber), πάντα ταπεινά αλλά όταν κάνεις αυτό που κάνεις να τα δίνεις όλα

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

... πιστεύω με το λιοντάρι .γενικά είναι ήρεμο ζώο άλλα άμα αγριέψει κυνηγάει κτλ..με το λιοντάρι λοιπόν..γιατί κυνηγάγαμε τους στόχους μας

14) Μια ευχή για την μπάντα

.....για την μπάντα εύχομαι να προχωράμε αργά και σταθερά και να είμαστε πάντα ενωμένοι

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

.....νομίζω ο ίδιος μας ο εαυτός..

Ακούστε τους εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=pBXn8wbPN0g
Επικοινωνήστε μαζί τους εδώ: www.facebook.com/sparklightt
Και επίσημα εδώ: www.sparklight.gr

Deep Purple - Laléna

Δεν είναι λίγες οι φορές, που ένα τραγούδι παίρνει άλλη μορφή και μπαίνει στο κόσμο του κλασικού, μέσα από μια διασκευή. Αλλά, συνεχίζει να κουβαλά μια ιστορία μέσα του. Και δεν είναι και λίγες φορές που αυτή ιστορία είναι απλά κρυμμένη σε κάποιο όνομα, που σαν σύμβολο, που πρέπει να αποκωδικοποίησεις, εμπεριέχει πολλές πληροφορίες. 
 Το Laléna είναι ένα από αυτά τα τραγούδια. Αν και πρώτη μου επαφή ήταν από μια διασκευή, των Deep Purple, από το ομώνυμο άλμπουμ του 1969, είχε ήδη γνωρίσει επιτυχία και με την εκτέλεση του δημιουργού, του Donovan έναν χρόνο νωρίτερα. Απλά θεωρώ την εκτέλεση των Hard Rockers, πιο μεγαλοπρεπή και είναι αυτή που έμεινε αμετάβλητη και το ίδιο ζωντανή μέσα από τον χρόνο. 
 Το τραγούδι πρώτη φορά κυκλοφόρησε μέσα από το άλμπουμ The Hurdy Gurdy Man του Donovan, την άνοιξη του 1968 και σαν σινγκλ το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Η Laléna δεν είναι άλλη από την Lotte Lenya, τραγουδίστρια, ηθοποιός και δραματική αφηγήτρια. Η Karoline Wilhelmine Charlotte Blamauer, όπως είναι πλήρες το όνομα της, ήταν σύζυγος του Kurt Weill και πρωταγωνίστρια σε πολλά από τα έργα του. Το ντεμπούτο της έγινε στην The Threepenny Opera των Bertolt Brecht και Kurt Weill. Αυτό το έργο στάθηκε και η έμπνευση για τον Donovan. Και συγκεκριμένα, από τον ρόλο της, την Jenny Diver.
 Η γοητεία που άσκησε ο ρόλος της πόρνης στον δημιουργό του τραγουδιού, είχε βάση στην πολλαπλότητα της γυναικείας φύσης και την ανάγκη να της να παίρνει διαφόρους ρόλους από την ανάγκη επιβίωσης. Ο ίδιος λέει πως έχει συναντήσει τους πιο πολλούς και αυτού ερμηνεύει και η Αυστριακή τραγουδίστρια και ηθοποιός. Πρώτη φορά που άκουσε γι αυτήν ήταν μέσα από την βερσιόν της όπερας από τον Bobby Darin και το τραγούδι "Mack The Knife"
 Ουσιαστικά είναι ύμνος για την γυναίκα γενικά..... 'That's your lot in life, Lalena/Can't blame ya, Lalena.' και οι στίχοι αυτοί απλά επιβεβαιώνουν την κατανόηση προς την φύση της.

Jacek Maniakowski