Arctic Monkeys - I Bet You Look Good on the Dancefloor

Μπορεί για κάποιους μουσικόφιλους η εποχή του διαδικτύου, να έχει χάσει την γοητεία της αναζήτησης και απόκτησης κάποιου δίσκου. Η αναμονή μια καινούριας κυκλοφορίας, δεν έχει κάποια αγωνία, μιας και δεν είναι λίγες φορές που το άλμπουμ έχει διαρρεύσει, πολύ πριν κυκλοφορήσει επίσημα. Όμως αυτό έχει και τα θετικά σημεία, μιας και υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να αναδειχθεί η πιο αξιόλογη μπάντα και όχι η πιο άπληστη. Φυσικά οι μεγάλες δισκογραφικές έχουν λιγότερο λόγο πλέον στην προώθηση ενός γκρουπ ή καλλιτέχνη, στους οποίους πέφτει το βάρος απλά να αποδείξουν την ποιότητά τους. Και ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της καλύτερης εκμετάλλευσης του διαδικτύου, αλλά και τίμιας μουσικής είναι οι  Arctic Monkeys. 
Το 2006 οι πιτσιρικάδες από το  High Green, προάστιο του Sheffield έκαναν ένα μουσικό μπαμ και έδωσαν έναν αέρα φρεσκάδας στην  indie rock σκηνή της Μεγαλονήσου. Ωστόσο κάθε γεγονός μπορεί να εμφανίζεται ξαφνικά, αλλά πίσω από αυτό υπάρχει αρκετή δουλειά και θεμελιώδης βάση, η οποία είναι, στην συγκεκριμένη περίπτωση οι οπαδοί της μπάντας. Και αυτοί, εν αγνοία της μπάντας, τους έκαναν δημοφιλείς πρώτα στο διαδίκτυο και το γεγονός, που έλαβε χώρα στο  Reading and Leeds Festivals, όταν ανέβηκαν στην σκηνή, έγινε συνωστισμός σαν να πρόκειται για headliner και όλοι γνώριζαν τα τραγούδια τους, δεν ήταν τυχαίο. 
Το πρώτο τους  Whatever People Say I Am, That's What I'm Not, που κυκλοφόρησε από την άσημη τότε Domino, έκανε πωλήσεις που θύμιζαν εποχές των Beatles. Το πρώτο σινγκλ ήταν το I Bet You Look Good on the Dancefloor, αν και ο τίτλος έχει μάκρος σχεδόν απαγορευτικό για ντεμπούτο μιας μπάντας, έναν χρόνο πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Νο 1 του UK Singles Chart. Η δημιουργία του Alex Turner, frontman της μπάντας, την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας πούλησε  365,735 αντίτυπα, κάνοντας νέο ρεκόρ. 
Ο στίχος "Dancing like a robot from 1984" αναφέρεται στον John McClure, στην μπάντα του οποίου, την Judan Suki, συμμετείχε  ο Turner  το 2001. Οι δυο τους γνωρίστηκαν σε ένα λεωφορείο και η φιλία τους έφτασε και στην συγκατοίκηση. Η επιτυχία των  Arctic Monkeys, συνεπήρε και την δική του νέα μπάντα, την  Reverend And The Makers. Ο McClure είναι γνωστός για τις αμφιβόλου ποιότητας χορευτικές του φιγούρες. Ο στίχος "Your name isn't Rio, but I don't care for sand"  αναφέρεται στο τραγούδι των Duran Duran το "Rio". Σε γενικές γραμμές το λυρικό μέρος  έχει σαν ήρωα κάποιον που θέλει να εντυπωσιάσει μια club-goer με τις χορευτικές του φιγούρες και ο στίχος  "Are you as good in bed as you are on the dancefloor?" παραπέμπει στην ταινία  Saturday Night Fever. 
Το βιντεοκλίπ είναι γυρισμένο με βάση μια παλιά αγγλική εκπομπή, την The Old Grey Whistle Test, που ήταν αρκετά δημοφιλής στις δεκαετίες '70 και '80. Από αυτήν είχαν περάσει σχεδόν όλα τα μεγάλα ονόματα της μουσικής σκηνής  εκείνης της περιόδου. Τα μηχανήματα που χρησιμοποιήθηκαν για το γύρισμα του, ήταν και αυτά από εκείνη την εποχή, για να μπορέσουν να αφήσουν πιο πειστικό αποτύπωμά της. Το 2012 το τραγούδι επιστρέφει στα  UK singles chart, μετά από την εκτέλεσή του στην τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου. 

 Jacek Maniakowski 

Led Zeppelin - Nobody's Fault But Mine

Η ικανότητα ενός μουσικού είναι να προβάλει σωστά μια μουσική σύνθεση, μέσα από την εκτέλεσή της και όχι να την .... εκτελέσει στα από τα 10 μέτρα. Πολλά από τα τραγούδια θα έμεναν στην λήθη του χρόνου, αν δεν υπάρχει κάποιος να τα διασκευάσει με κάποιον μοναδικό τρόπο ή ακόμα να κλέψει κάποιος την σύνθεση και να την παρουσιάσει σαν δική του. Αλλά όποιος και να είναι ο τρόπος "μετενσάρκωσης" ενός τραγουδιού, η ουσία είναι ότι, υπάρχει η διάδοσή του, ώστε να ακουστεί από πιο πολλά αυτιά. 
Οι Led Zeppelin, πέρα από το μεγαλείο του τρόπου που παίζανε, είναι γνωστοί και για τους "δανεισμούς" τους, αλλά και για τις καταπληκτικές διασκευές τους. Οι πρώτες ηχογραφήσεις της δεκαετίας του 1920, των παραδοσιακών μπλουζ, ήταν μια από τις πηγές τους. Στα πρώτα αυτά τα τραγούδια ο δημιουργός ήταν συνήθως άγνωστος και το τραγούδι χρεωνόταν σε αυτό που το ηχογράφησε για πρώτη φορά. Το Nobody's Fault But Mine ή αλλιώς It's Nobody's Fault but Mine, όπως ήταν ο αρχικός του τίτλος, όταν ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1927–1928, ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Αν και οι  Led Zeppelin, δεν ήταν πρώτοι που το διασκεύασαν, ωστόσο η δική τους εκτέλεση, μέσα από το έβδομο τους άλμπουμ, το Presence του 1976,  έκανε το τραγούδι ευρέως γνωστό. 
Η πρώτη του ηχογράφηση έγινε  από τον  Blind Willie Johnson  και η αρχική του μουσική κατεύθυνση ήταν Gospel blues. Και φυσικά, το λυρικό μέρος, που χρεώνεται και στον τυφλό, από παιδική ηλικία, Johnson, έχει θρησκευτικό θέμα. Για την ακρίβεια όμως, μιλάει και για τον αναλφαβητισμό, που εκείνα τα χρόνια ήταν μάλλον συνηθισμένο φαινόμενο και ειδικά στους Αφρο-Αμερικανούς, που το μόνο μέσο έκφρασης είχαν την μουσική. Ουσιαστικά παροτρύνει αυτούς που γνωρίζουν  γραφή, να την εκμεταλλευτούν διαβάζοντας σωστά την Βίβλο και όχι για υλικούς σκοπούς. Η βαθιά θρησκευτική του διάθεση είναι διάχυτη σε κάθε στίχο και με αυτούς προσπαθεί να διώξει την ενοχή που δεν γνωρίζει, αλλά και δε μπορεί να διαβάσει. 
Η εκτέλεση των  Led Zeppelin, έχει αρκετές διαφορές με την πρώτη. Για την διαφοροποίηση οφείλεται στους Jimmy Page και Robert Plant. Έχουν αφαιρέσει τα ξεκάθαρα θρησκευτικά μηνύματα από τους στίχους, αλλά κρατώντας μερικούς . Και μουσικά το μετέτρεψαν  σε πιο καθαρά τραγούδια της ροκ. Η ιδέα για την διασκευή του, άνηκε στον τραγουδιστή της μπάντας και η παραγωγή του, για ακόμη μια φορά είναι υποδειγματική. Η προσθήκη της φυσαρμόνικας υποδηλώνει και τις μπλουζ ρίζες του τραγουδιού.
 Οι στίχοι  "brother he showed me the gong", "I got a monkey on my back" και "Devil he told me to roll", δηλώνουν την αλλαγή της κατεύθυνσης  του λυρικού μέρους. Ωστόσο, η σημασία τους έχει πολλές διφορούμενες ερμηνείες. Η πρώτη αφορά τα πρώτα φλερτ με την ηρωίνη του κιθαρίστα της μπάντας. Άλλη μία είναι, αφορά το  "Hellhound On My Trail," του Robert Johnson, σαν βασική πηγή έμπνευσης για τους στίχους του. Και μια τρίτη λέει ότι, είναι θρήνος του Plant, για τις συνέπειες της συμφωνίας με τον διάβολο που έκανε η μπάντα. Στην πραγματικότητα δεν είναι λίγες οι φορές που ο τραγουδιστής είχε κατηγορήσει τον κιθαρίστα για την ενασχόλησή με τις σκοτεινές τέχνες, ειδικά μετά τον θάνατο του γιου του και τον σοβαρό τραυματισμό της γυναίκας του σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στην Ρόδο. 

 Jacek Maniakowski

Grain - Echo-λόγιο

Οι Grain - Music Band Gr απαντούν:

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Τους σπόρους που θα φυτρώσουν μέσα από την μουσική μας για να γίνουν όμορφα άνθη. 
2) Χρήμα ή δόξα;
κανένα από τα δυο δεν φέρνει αληθινή ευτυχία στον δικό μας κόσμο. άλλα αν ήταν να διαλέξουμε θα διαλέγαμε την δόξα.
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Ερασιτέχνες εραστές
4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Ανυπαρξίας και μηδέν γωνιά,απέναντι από ένα κτίριο που ονομάζεται όνειρο  
5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Η μουσική που καταναλώνεται στα σφαγεία του ανατολικού καπιταλισμού από ξαναμμένους πιθήκους,κοινώς τα σκυλάδικα 6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Στον αφανισμό του ρατσισμού και σε όλους τους καριερίστες,σε όσους ξεχάσαν την παιδικότητα.
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Με τους περισσότερους ίσως βρεθούμε σε έναν άλλον πλανήτη,άλλα αν ήταν να διαλέξουμε,σίγουρα με τον Ιan curtis,andrian borland,jim morrison και με τον kurt donald cobain.
8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Η μουσική ακόμα και προσωπικά αισθήματα να εκφράζει δεν παύει να είναι πολιτική.

9) Οι επιρροές σας;
Οι επιρροές μας είναι κυρίως η ζωή στην πόλη με όλα τα κακά και τα καλά,είναι ο φόβος των περαστικών,οι έρωτες που δεν εκπληρώσαμε ακόμα. είναι οι βόλτες στα αγαπημένα μας λημέρια, η αποξένωση της πόλης, που όμως κάποιες νύχτες γίνεται χιονάτη και τότε όλα μοιάζουν άπειρα. οι φίλοι μας που πεθαίνουν για να ζουν.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Είναι ένα μέσον για να βγάλουμε τους δαίμονες και τους αγγέλους μας έξω .όλα αυτά που μέσα μας φωνάζουνε, να μοιραστούμε τις σκέψεις μας. να αισθανθούμε ελεύθεροι από τα δεσμά της καθημερινότητας έστω και για λίγο.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Απαντήσαμε ξεκάθαρα στην προηγούμενη ερώτηση.
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Εξαρτάται τον άνθρωπο, ούτε το ένα βοηθάει ούτε το άλλο,χρειάζονται και τα δυο με μέτρο.
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Ρινόκερος
14) Μια ευχή για την μπάντα
Υγειά πνευματική και σωματική
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Το πιο σκοτεινό σημείο είναι όταν κλείνεις τα μάτια και ταξιδεύεις εκεί που δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα. και όμως ενώ το ξέρεις συνεχίζεις να παίζεις για να ελαφρύνει το βάρος της λύπης. έτσι ώστε στην επόμενη πτήση να έχεις καύσιμα για ένα μακρύτερο ταξίδι από το προηγούμενο.

http://www.youtube.com/watch?v=OVTi6zFeNLc

θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Grain-Music-Band-Gr/137962892911393?ref=tn_tnmn
Αλλά και εδώ: http://www.youtube.com/user/Grainmusicgr?feature=watch

The Cure - A Letter to Elise

 Η πηγή της δημιουργίας βρίσκεται στα πιο σκοτεινά βάθη της ψυχή του κάθε ανθρώπου, είχε πει κάποιος. Και τις πιο πολλές φορές αυτό συμβαίνει, όταν ένας μουσικός προσπαθεί να τολμήσει να κοιτάξει στα σκοτεινά το βάθη και να το μεταφέρει σε λίγους στίχους και νότες. Ουσιαστικά έτσι γεννιέται και η ποίηση, αλλά και η συγγραφή, οι οποίες είναι και πολλές φορές βάση για έμπνευση στην δημιουργία κάποιου τραγουδιού. Αφορμή υπήρχε τραγούδι κάποιου άλλου καλλιτέχνη είτε κάποιο ποίημα είτε ακόμα ένα βιβλίο που όρισε τον ψυχισμό του μουσικού. Ακόμα και τα τρία μαζί, ολοκλήρωναν τα συναισθήματά του καλλιτέχνη, ώστε να στηριχτεί σε αυτά για να μπορέσει να δημιουργήσει. 
Η κατάθλιψη και γενικά μια "μαυρίλα"δεν είναι ξένα προς τους The Cure. Αλλά πέρα από τους περιόδους που όλη η μπάντα βρισκόταν σε μια παρόμοια κατάσταση, υπήρχαν και τέτοιοι περίοδοι για τον ίδιο τον τραγουδιστή, Robert Smith. Το ένατο τους άλμπουμ,το Wish του 1992,  αν και δεν είχε την ίδια υποδοχή από τους κριτικούς με το προηγούμενο  Disintegration, είχε πολύ καλή υποδοχή από το κοινό. Σε αντίθεση με το σχεδόν χαρούμενο  "Friday I'm in Love", το επόμενο και τρίτο σινγκλ του άλμπουμ το "A Letter to Elise", αποπνέει μια θλίψη και απογοήτευση. Η δημιουργία των Robert Smith, Perry Bamonte, Simon Gallup, Porl Thompson και Boris Williams, κατά την επίσημη εκδοχή πάντα, παρ' όλη την μελαγχολία της, είναι σχεδόν μαγευτικό. 
Το λυρικό μέρος του τραγουδιού, που ανήκει στον  Smith,  μιλάει για την παραίτηση απέναντι στις αλλαγές της ζωής. Η έμπνευση για τους στίχους προήλθε από το βιβλίο του Jean Cocteau το The Holy Terrors, μια παράξενη νουβέλα με πολύ τραγικό τέλος. Το βιβλίο εξιστορεί έναν αιμομικτικό έρωτα ανάμεσα σε δύο αδέλφια,  τον Paul και την  Elisabeth, που από μικρή ηλικία εφευρίσκουν ένα παράξενο παιχνίδι. Κατά την διάρκεια όλου του βιβλίου παίζουν αυτό το συναισθηματικό παιχνίδι που ο σκοπός του είναι να πληγώσει ένας τα συναισθήματα του άλλου. Το βιβλίο τελειώνει με την αυτοκτονία τους, με μοναδικό σκοπό να πληγώσουν ο ένας τον άλλον. 
Κατά μια άλλη εικασία, οι στίχοι φέρνουν πολύ προς το ποίημα του Alexander Pope, το Eloisa to Abelard, που διαπραγματεύεται την ίδια ιστορία. Ο δημιουργός των στίχων, οποίος μέσα από αυτήν ιστορία ήθελε να μεταφέρει και δικά του προσωπικά βιώματα, δήλωσε ότι, το τραγούδι του David Bowie , το  "A Letter to Hermione.", αποτέλεσε πηγή για έμπνευσης για την δική του σύνθεση. Πρώτη φορά το μοιράστηκαν με το κοινό στο  MTV's Cure-"Unplugged" του 1991. 

 Jacek Maniakowski

Thin Lizzy - Jailbreak

Οι Thin Lizzy είναι ένα από τα πιο γνωστά και πιο γνήσια Rock συγκροτήματα όλων των εποχών.
Ξεκίνησαν γύρω στο 1969 με ηγέτη τραγουδιστή μπασίστα συνθέτη έναν έγχρωμο Ιρλανδό ο οποίος είχε καταγωγή από Βραζιλία..το όνομα του Philip Lynott.
Τον πρώτο δίσκο τον βγάλαν το 1971 με πολλές επιρροές από Country και Folk μουσική έτσι θα είναι και ο δεύτερος δίσκος τους.Το 1973 θα κυκλοφορήσουν τον 3ο δίσκο τους όπου θα αρχίσουν να σκληραίνουν τον ήχο τους 
και σε αυτόν τον δίσκο θα κάνει την εμφάνιση του ίσως το πιο αναγνωρίσιμο τραγούδι τους Whiskey In The Jar το οποίο ήταν διασκευή σε ένα παλιότερο Ιρλανδικό τραγούδι.
Έτσι λοιπόν μέχρι το 1973 οι Thin Lizzy ήταν ένα Power Triο στο στυλ των Jimi Hendrix Experience,Cream,Blue Cheer κ.α. όχι μόνο στην δομή τους αλλά και στον ήχο της μουσικής τους δηλαδή Blues/Rock..
Το 1974 θα αποχωρήσει ο μέχρι τότες κιθαρίστας τους Eric Bell και θα προστεθούν 2 ταλαντούχοι κιθαρίστες Scott Gorham & Brian Robertson.
Από τότε θα αρχίσει μια χρυσή περίοδος για το Group με αυτή την σύνθεση μέχρι το 1978 και οι δίσκοι τους να είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλον.
Ίσως ο πιο χαρακτηριστικός από αυτήν την σειρά δίσκων των Thin Lizzy να είναι το Jailbreak Που κυκλοφόρησε το 1976 με το Johnny The Fox να ακολουθεί.
Ένας ήχος που ήταν της μόδας θα λέγαμε για εκείνην την εποχή στο κλασικό στυλ Hard Rock/Heavy Metal με τραγούδια όπως το ομώνυμο του δίσκου που τον ανοίγει και το Boys Are Back In Town να αφήνουν στην πορεία των χρόνων ιστορία σε όλους τους οπαδούς της Rock μουσικής και όχι μόνο.
Δίσκο που θα τον κατατάσσαμε άνετα μέσα στους 10 Αγαπημένους δίσκους των Rock Fans...με όλα τα 9 τραγούδια να έχουν κάτι ξεχωριστό και κάτι να σου δώσουν στο άκουσμα τους.
Επίσης ξεχωρίζουν τα Cowboy Song,Warrior & Emerald που ειδικά στα Live τους τα είχαν πάντα μέσα στη λίστα για να παίξουν.
Τέλος να αναφέρουμε ότι το 1986 δυστυχώς ο Phil Lynott άφησε αυτόν τον κόσμο,τον ταλαιπωρούσε πρόβλημα με το συκώτι που βεβαίως οφείλεται στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

 Gary Lexicondevil

John Mellencamp (John Cougar) - Jack & Diane

Ο τίτλος ενός τραγουδιού είναι ουσιαστικά μια βιτρίνα για αυτό. Μπορεί να σε ωθήσει στην αδιαφορία απέναντι στο μουσικό κομμάτι, αλλά και να τραβήξει και την προσοχή. Αν και δεν είναι λίγες οι φορές που ο τίτλος είναι απλά κάτι για να κερδίσει την προσοχή, συνήθως αντικατοπτρίζει το λυρικό μέρος του τραγουδιού και λιγότερες φορές και το μουσικό. Η επιλογή ενός ονόματος είναι αρκετά προσφιλής, μερικέ φορές και δύο ονομάτων. Και κει αρχίζει να ξυπνάει η περιέργεια, σε ποιον ανήκουν, ειδικά αν είναι φανερό πως δεν αναφέρονται σε κάποιον ερωτικό σύντροφο ή προσδωκούμενο ερωτικό σύντροφο του δημιουργού.
Με το δικό του όνομα μάλλον είχε μια ανασφάλεια ο John Mellencamp, που μετά από παρότρυνση του ίδιου του μάνατζερ του, κυκλοφορεί το American Fool, έκτο του άλμπουμ, σαν John Cougar, το 1982. Δεν ξέρω αν η αιτία ήταν η αλλαγή του ονόματος ή ποιότητα του άλμπουμ ή συνδυασμός και των δύο, ώστε το άλμπουμ να γίνει πιο πετυχημένο του καλλιτέχνη, αλλά ακόμα και να φτάσει στην κορυφή του  Billboard 200 chart και να κάνει της μεγαλύτερες πωλήσεις την χρονιά που κυκλοφόρησε. Ένα από τα διαμάντια που περιείχε το άλμπουμ είναι και το "Jack & Diane". Η δημιουργία του ίδιου του καλλιτέχνη ακολούθησε στο εμπορικό επίπεδο, τα βήματα του άλμπουμ,με αποτέλεσμα να επιλεγεί από την  RIAA ( ένωση δισκογραφικών εταιριών της Αμερικής), σαν ένα από τα Songs of the Century. 
Αλλά πέρα του εμπορικού, το τραγούδι έχει και καλλιτεχνική αξία και αρκετό παρασκήνιο, με το λυρικό μέρος να είναι το πιο ενδιαφέρον. Αναφέρεται στην σχέση που είχε ο καλλιτέχνης με μια κοπέλα που ζούσε κοντά στην γενέτειρά του, το  Seymour της Indiana και λεγόταν Diane. Αλλά στην ουσία του είναι ένας ύμνος στην αγροτική εργατική τάξη. Η γενέτειρα του τραγουδιστή, εκείνα τα χρόνια είχε 13 000 κατοίκους και δεν φημιζόταν για πόλη που δημιουργεί "μεγάλες προσωπικότητες",άλλα μάλλον χαμένους της ζωής. Αλλά, μια αθώα και γλυκιά νοσταλγία πάντα έμενε στο μυαλό του δημιουργού, μέσα από μια εικόνα ενός ζευγαριού νέων, που γνωρίζουν ήδη ότι, τα καλύτερα χρόνια θα είναι σε λίγο πίσω τους. Οι άνθρωποι σε εκείνα τα μέρη δεν γνωρίζουν τα παγκόσμια προβλήματα, ούτε θα φτάσουν ποτέ τους στόχους τους, αλλά παραμένουν άνθρωποι. Ο τραγουδιστής μέσα από την νοσταλγία του και μέσα από ασήμαντους ανθρώπους θέλει να τονίσει το πιο σημαντικό, τον άνθρωπο.
Μουσικά το τραγούδι είναι ένα απλό one man song, αλλά η ηχογράφησή του είχε και αυτή τα προβλήματά της. Και το κυρίως πρόβλημα ήταν τα....  παλαμάκια, που κρατάνε το τέμπο  σε όλο το τραγούδι. Η ιδέα να μπουν ήταν του παραγωγού του, του  Mick Ronson. Χωρίς αυτά το τραγούδι χάνει την αξία του και η προσθήκη των κρουστών δεν το απογειώνει. Τα κρουστά κάνουν απλά μια guest εμφάνιση στο στίχο  'let it rock, let it roll' μαζί με την χορωδία. 
Το βιντεοκλίπ είναι σκηνοθετημένο από τον Bruce Gowers. Τα γυρίσματά του έγινα βόρεια της  Monroe Lake, στον  Knightridge Rd.(IN 446). Οι εικόνες του καλλιτέχνη από τα παιδικά και σχολικά χρόνια εναλλάσσονται  με τις σκηνές από τα γυρίσματα αυτά και πάντα παρόντα δύο χέρια με άσπρα γάντια να χτυπάμε τα παλαμάκια. Η δισκογραφική του δεν προέβλεπε να δημιουργηθεί, μιας και δεν πίστευε στη επιτυχία του. Ο  John Mellencamp πίστευε όμως και ζήτησε να βγάλουν ένα βιντεοκλίπ από μια ομάδα παραγωγών, οι οποίοι δεν του ζήτησαν και καθόλου χρήματα. 
Το τραγούδι δεν γλύτωσε και από την σάτιρα του Al Yankovic, σαν  "Chuck And Diane", αλλά και η Jessica Simpson χρησιμοποίησε σαν sample στο "I Think I'm In Love With You." Μια ταινία του 2012, με τον ίδιο τίτλο δεν έχει καμία σχέση με το τραγούδι. 

 Jacek Maniakowski

Penny Dreadful - Echo-λόγιο

Οι Penny Dreadful  απαντούν : 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Το όνομα είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο είδος των βρετανικών αναγνωσμάτων του 19ου αιώνα. Κόστιζαν μία πένα και αντλούσαν τα θέματά τους από ιστορίες φρίκης και γοτθικού τρόμου. Θα έλεγα ότι συμβολίζει τη σκοτεινή, βίαιη και… αιμοδιψή αισθητική της μπάντας.

2) Χρήμα ή δόξα;

Ποιο χρήμα και ποια δόξα; Στην Ελλάδα ζούμε και παίζουμε rock’n’roll.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Εκρηκτικό μείγμα από κιθαριστικά ξεσπάσματα, φρενήρεις ρυθμούς και στιγμές μυσταγωγίας.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

2010 – A Space Odyssey…

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;

Τα σκυλάδικα χωρίς μπουζούκι.

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;

Στην καταστροφή του κόσμου, φυσικά! Πού αλλού χρησιμοποιούνται τα υπερόπλα;

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Με τα φαντάσματα του Captain Beefheart, του Jeffrey Lee Pierce και του David McComb – και κάπου εκεί, στο βάθος, ο Johnny Cash με το μεσαίο δάκτυλο υψωμένο… Και λίγο πιο πίσω, ο Joe Strummer, με ένα αινιγματικό χαμόγελο στα χείλη.

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Κάθε έκφραση είναι πολιτική από τη στιγμή που αποτελεί στάση απέναντι στη ζωή. Απ’ ό,τι βλέπεις, αποσιωπούμε σκόπιμα το δεύτερο σκέλος της ερώτησης!

9) Οι επιρροές σας;
Η ερώτηση στην οποία καμία μπάντα δεν θέλει να απαντήσει… Δεν είμαστε σίγουροι αν πρόκειται τόσο για επιρροές όσο για τα φαντάσματα που μας στοιχειώνουν. Υπό αυτή την έννοια, απαντήσαμε προηγουμένως.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσον για να γαληνεύει το έσωθεν τέρας.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Ψυχοθεραπεία και ιδιόρρυθμη επικοινωνία αλλά και αλληλεπίδραση με τα έξωθεν τέρατα.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του προσωπικότητα και προσέγγιση. Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει de facto σύνδεση με το ταλέντο και τα άλλα δύο. Το βασικό είναι να κερδίσεις τους ακροατές με τη μουσική και τη συμπεριφορά σου και όχι να τους βάλεις να σε κατατάξουν σε άλλη μία κατηγορία, όπως όλοι έχουμε μάθει να χωριζόμαστε κοινωνικά.

14) Μια ευχή για την μπάντα

Να μείνει ως έχει: Μια παρέα φίλων οι οποίοι δημιουργούν σε ένα ασφυκτικά πιεστικό περιβάλλον αλλά βρίσκουν τον τρόπο να ολοκληρώνονται μέσα από τη μουσική, να έρχονται ακόμη πιο κοντά και να επικοινωνούν με τους άλλους. Εννοείται ότι και μια καλή πορεία για το άλμπουμ ήταν ανέκαθεν η μεγάλη μας επιθυμία – και προς αυτό τον σκοπό θα κινηθούμε στο άμεσο μέλλον.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Το σημείο όπου παρκάρουμε όταν πηγαίνουμε για πρόβα στο στούντιο, με όλες αυτές τις δημόσιες λάμπες να κρέμονται από πάνω μας χωρίς καμία να δουλεύει!

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=r3r6oaKT6WA

Θα τους βρείτε εδώ: https://www.facebook.com/pages/Penny-Dreadful/110077089059477?ref=hl

Θα τους ακούσετε εδώ: http://pennydreadful1.bandcamp.com/

                                      http://www.reverbnation.com/pennydreadfulathens

                                      https://myspace.com/pennydreadfulathens

                                      

CONTACT

pennydreadful.athens@gmail.com