Πάνος Βιολιστής - Μπουρλότο

 

Η ζωή πολλές φορές παρομοιάζεται με μια σκάλα. Και όπως είναι λογικό, αποτελείται από σκαλοπάτια, που άνετα μπορούν να παρομοιαστούν και με σταθμούς που σημαδεύουν και την ζωή του καθένα. Φυσικά η κουλτούρα της κάθε χώρας ορίζει και κάποιους σταθμούς, που μπορεί να είναι γενικοί, αλλά επηρεάζουν τον καθένα προσωπικά. Αλλά από τους γενικούς κανόνες, που είναι τουλάχιστον διέπουν το δυτικό πολιτισμό, είναι η φοιτητική ζωή. Ένα σχεδόν ξεχωριστό κομμάτι για κάθε νέο, που και ηλικιακά ξεπερνάει την εφηβεία και μπαίνει στον παραλογισμό της ενήλικης ζωής. Και οι μνήμες από κείνο το χρονικό κομμάτι της ζωής, πολλές φορές είναι και θεμέλια μια ισορροπημένης ζωής, αλλά και ένα δεκανίκι στις δυσκολίες της. Όμως μερικές φορές μπορεί να αποτελέσει και έμπνευση για ένα καλλιτέχνη.

Έτσι λοιπόν τα φοιτητικά βιώματα αποτέλεσαν και έμπνευση για τον Πάνο Βιολιστή των Λουδίας, να γράψει ένα τραγούδι για την συλλογή Rock’n’roll Republic. Αλλά ορισμένες ιδέες είναι σαν τα δέντρα και χρειάζονται πολλά χρόνια μέχρι να καρποφορήσουν, καμιά φορά μέχρι και μιά 25-ετία. Όπως και το τραγούδι Μπουρλότο, που περίμενε την κατάλληλη στιγμή (συλλογή) για να ενσαρκωθεί. Και πριν σκεφτεί κανείς κάποιο μπουρλοτιέρη, όπως ο Κ. Κανάρης, πρέπει να αναλογιστεί ότι κανένας φοιτητής δεν θυμάται την σχολική ύλη, αλλά μόνο την φοιτητική ζωή του. Και αυτή έχει λίγη σχέση με το διάβασμα, αλλά περισσότερο με το χρόνο εκτός εκάστοτε σχολής ή μάλλον εκτός πανεπιστημιακής αίθουσας. Όπως διηγείται ο δημιουργός του τραγουδιού, η πηγή έμπνευσης ήταν ακριβώς αυτός ο χρόνος, αλλά και μια συγκεκριμένη δραστηριότητα που τον γέμιζε: «… ήταν τέλη το1986 κι ήμουν φοιτητής στα ΤΕΙ της Λάρισας. Με 100 δρχ έπαιρνες ένα κρίγκερ μπύρα στην κεντρική πλατεία, ενώ ο καφές είχε 50δρχ στο κυλικείο της σχολής. Παρ’ όλα  αυτά,  χρήματα  και τότε δεν υπήρχαν και τι πιο όμορφο και συνετό και οικονομικό, από το να πιάσεις μια τράπουλα και να παίξεις μια "ξερή". Τα παιδιά στην Ν. Ελλάδα την παίζουν αλλιώς σαν "ΔΗΛΩΤΗ",  αλλά για να βρούμε κοινό παιχνίδι μαθαίνουμε σχεδόν όλοι οι συμφοιτητές ένα παιχνίδι που μοιάζει με πρέφα, μαζεύεις πόντους, παίζεται με 4 σε 2 ομάδες σαν την "ξερή" είναι πολύ πιο συναρπαστικό, δεν παίζεται με λεφτά, μπορεί να κρατήσει όσο χρόνο θες (ακόμα και 24ωρα εάν αντέχουν οι παίκτες), θέλει στρατηγική (όπως το σκάκι) κι ονομάζεται "ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ"!!!» .

Αν και η ατμόσφαιρα που δίνει το λυρικό μέρος, θυμίζει περισσότερο ατμόσφαιρα καφενείου κάποιου ορεινού χωριού, αλλά ήταν η βασική ασχολία στην φοιτητική ζωή του δημιουργού…. «Μ’ αυτά και με τα άλλα πέρασαν 4 χρόνια πάνω στην τσόχα, πήρα πτυχίο, μα η ανάγκη για "μπουρλοτοπαίγνιο" βαστά ως τις μέρες μας, που ο καφές στο κυλικείο έχει 345δρχ, ενώ το κρίγκερ το λιγότερο 1 χιλιάρικο! Κάποια στιγμή ακούγοντας το " The Jack" των AC/DC,  σκέφτηκα πως ήταν καιρός να γράψω ένα τραγούδι  για το παιχνίδι των φοιτητικών μου χρόνων. Έτσι αβίαστα βγήκε το "Μπουρλότο"… συνεχίζει ο δημιουργός. Σίγουρα ακούγοντας τους στίχους πολλοί λάτρεις του χαρτοπαίγνιου αυτού θα αναγνωρίσουν και την αργκό που το συνοδεύει. Αλλά αυτοί που δεν το γνωρίζουν, σίγουρα δε θα το έχουν σαν οδηγό, για να μάθουν το παιχνίδι.

Η πρώτη προσπάθεια όμως να αποτυπωθεί η λατρεία για το «μπουρλότο» σε στίχους τραγουδιού, ήταν στο τραγούδι των Λουδίας, το «Μπαλάντα του μαθηματικού». Όπως αναφέρει ο Πάνος Βιολιστής: «Από το ‘95 όταν βγήκε το τραγούδι "μαθηματικός" το ‘χα αναφέρει σ’ έναν στίχο που ‘λεγε "τράπουλα δεν ήξερα ,τα ‘μαθα μια χαρά ,/ που όταν αποφοίτησα με ‘λεγαν παιχταρά!" στο "μπουρλότο" αναφέρονταν». Και καταλήγει: «σημειωτέων πως στη σχολή τα τραπέζια στο κυλικείο ήταν μεγάλα τετράγωνα και εκεί στηνόταν μυθικές παρτίδες από τις 8 το πρωί!. Δεκάδες ώρες παρακολουθήσεων χάθηκαν, καθώς και εξεταστικές, λόγω  μπουρλότου.».  Σίγουρα όμως, είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τουλάχιστο δύο τραγούδια, με το ομώνυμο του χαρτοπαίγνιου να είναι και ύμνος σε αυτό.

Η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε στα πλαίσια της συλλογής Rock’n’roll Republic και κει μόνο μπορεί να το βρει κανείς, στο στούντιο των Πράσσειν Άλογα. Η δημιουργία του είναι εξ ολοκλήρου του Πάνου Βιολιστή, που είναι και στα φωνητικά και κιθάρες. Στο μπάσο είναι ο Kάκκος Δημήτρης, μέλος των Λουδίας και  στα κρουστά ο Τάσος Οικονομίδης των Πράσσειν Άλογα. Για τα back vocals ο συνθέτης ζήτησε από τον Ellinator να συμμετάσχει σε αυτά, αλλά προστέθηκε και ο Θάνος Δημητρακούδης, η πρώτη φωνή των Πράσσειν Άλογα,  που απλά … πέρασε για καφέ, αλλά δεν έμεινε «ανεκμετάλλευτος» από τον Πάνο Βιολιστή.

Jacek Henryk Maniakowski