Γιατί πρώτος τραγουδιστής των AC/DC εγκατέλειψε το συγκρότημα;

 

Η ιστορία γράφεται συνήθως από κει που αρχίζει ο μύθος της. Με άλλα λόγια, όσο όμορφα κι αν είναι τα λουλούδια, πάντα οι ρίζες θα είναι βρώμικες. Και οι ιστορίες πολλών συγκροτημάτων-μύθων δεν ξεκινάνε όμορφα ούτε καν με ιδανικές συνθήκες.

Οι AC/DC είναι ένα συγκρότημα μύθος στα όρια μιας πολύ προσοδοφόρας και επιτυχημένης βιομηχανίας. Η λάμψη της παγκόσμιας τους αναγνώρισης και επιτυχίας, κρύβει και αρκετά ομιχλώδη σημεία. Ένα από αυτά έχει όνομα Dave Evans.

Η πλειοψηφία των φίλων της μπάντας έχει την εντύπωση πως ο Bon Scott ήταν ο αρχικός τους τραγουδιστής. Αλλά ένα ξεσκόνισμα της ιστορίας τους, θα εμφανίσει το όνομα του Dave Evans, οποίος ήταν και ο αρχικός frontman.

Μάλιστα την περίοδο 1973-1974, κατά την οποίο ο  Evans τραγουδούσε στην μπάντα, ηχογράφησαν το τραγούδι "Can I Sit Next to You, Girl", το οποίο έγινε single από την Albert Music , αλλά και γνώρισε αρκετή επιτυχία. Παράλληλα το τραγούδι αυτό, του οποίου την παραγωγή έκαναν οι George Young, μεγαλύτερος αδελφός του Malcoln Young και ο Harry Vanda, τους έδωσε τον τίτλο του καλύτερου Αυστραλέζικου συγκροτήματος της χρονιάς. Αλλά ακόμα και την προτίμηση του Lou Reed να τον συνοδέψουν στην τουρνέ του. Καθόλου μικρό κατόρθωμα για μπάντα που είχε και ανήλικα μέλη.

Παρ’ όλο που το συγκρότημα έπαιζε ήδη μπροστά σε πλήθη, ο  Evans έφυγε από το συγκρότημα και για τους λόγους τους οποίους εξηγεί σε μια συνέντευξή του για το The Metal Voice. Το πρόβλημα ήταν καθαρά οικονομικό όπως παραδέχεται: « Ηχογραφήσαμε μια επιτυχία, παίζαμε πολλές συναυλίες-μερικές φορές και τρεις φορές τη μέρα-και δεν πήρα για αυτό λεφτά. Εμφανιστήκαμε στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο δεν πληρωνόμασταν για αυτό. Έπρεπε να πληρώνω νοίκι, είχα δόσεις για το αυτοκίνητο, δούλευα με ιδρωμένο μέτωπο και δεν είχα καμιά ανταμοιβή/αμοιβή. Κάποια μέρα συναντηθήκαμε με τον μάνατζερ μας και άρχισε να με βρίζει, έτσι τον χτύπησα. Είχα μπουχτίσει, αποφάσισα να φύγω από την μπάντα μετά το τέλος της τουρνέ, εκτός αν έπαιρνα αρκετά μετρητά, κάτι που τελικά δεν έγινε»

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ρώτησαν το τραγουδιστή αν είναι διαθέσιμος να γράψει κάποιο βιβλίο για τους  AC/DC, μιας που είχε πολλές άγνωστες ιστορίες να διηγηθεί για την μπάντα. Ο  Evans δεν το απέκλεισε, φτάνει να βρεθεί ο εκδότης, συμπληρώνοντας πως έχει πάρα πολλές ιστορίες, όλες άγνωστες στους οπαδούς τους.

Εμείς ελπίζουμε να βρεθεί γρήγορα ο εκδότης και ο μουσικός να είναι τίμιος στην αφήγηση του, χωρίς διάθεση για περιττή χολή και διαστρέβλωση των γεγονότων.

Jacek Henryk Maniakowski

Πηγή: https://www.antyradio.pl/Muzyka/Rock-News/Dlaczego-pierwszy-wokalista-ACDC-opuscil-grupe-34496

Πηγή: https://metalheadzone.com/the-truth-behind-the-myth-that-bon-scott-was-ac-dcs-driver-prior-to-joining/?fbclid=IwAR1ojaNCrVO87UUHHZCFYBpXIbYge0IcgXCkbSMSg5WoT-f-5z6jmfBo-RU

Dire Straits - Sultans of swing

Ήταν προς τα τέλη του 1978, όταν ο μεγαλύτερος αδερφός μου, έφερε στο σπίτι μια κασέτα, με μια επιλογή από τραγούδια rock, που του είχε γράψει ένας φίλος του. Βέβαια, εγώ, σαν ο μικρός κι ενοχλητικός σπόρος, απαγορευόταν να μπω στο δωμάτιό του και να κάτσω να την ακούσω μαζί του. Θυμάμαι όμως, ότι καθόμουν στο πάτωμα, έξω από την κλειστή πόρτα και άκουγα τα τραγούδια. Όλα τους είχαν ένα ρυθμό πρωτόγνωρο, ή μάλλον πρωτάκουστο για μένα και μου έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση. Ένας ρυθμός που μιλούσε μέσα μου, στην ψυχή μου, σαν να μου έλεγαν αυτή είναι η μουσική που μπορεί να σε εκφράσει, άκουσέ μας. Συγκεκριμένα, ένα κομμάτι, το τρίτο από τη δεύτερη πλευρά, μου είχε χαραχθεί τόσο έντονα, που σιγομουρμούριζα τον ρυθμό του μέσα μου, για πολλές μέρες. Η περιέργειά μου για το συγκεκριμένο τραγούδι, με έκανε να μπω στο "απαγορευμένο δωμάτιο", μια μέρα, κρυφά και να κοιτάξω το εξώφυλλο της κασέτας, που έγραφε τα τραγούδια. Με τα υποτυπώδη αγγλικά μου, μόνο τα γράμματα ήξερα όχι τις λέξεις, διάβασα το τρίτο τραγούδι της δεύτερης πλευράς: Ντίρε Στράιτς - Σούλτανς οφ σβινγκ.

Το Sultans of Swing, λοιπόν, ήταν το πρώτο σινγκλ που κυκλοφόρησαν οι Βρετανοί Dire Straits, τον Μάιο του 1978. Δεν έκανε αμέσως όμως την επιτυχία που γνώρισε αργότερα, παρά μόνο όταν κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, τον Οκτώβριο του 1978. Στην αρχή, μάλιστα, το BBC δεν ήθελε να το παίζει, λόγω του μεγάλου μέρους του λυρικού τμήματος του τραγουδιού, αλλά όταν μπήκε στα top 10 της Αμερικής, το έπαιξε κι έγινε και στην Αγγλία τεράστια επιτυχία.

Η σύλληψη του τραγουδιού, έγινε από τον Mark Knopfler, όταν μια βροχερή νύχτα, μπήκε σε μια τυπική παμπ στο Ίπσουιτς, (κάποιοι άλλοι λένε του Λονδίνου, αλλά αυτό δεν μας ενδιαφέρει και καθόλου), όπου έπαιζε μια μέτρια τζαζ μπάντα. Οι θαμώνες της παμπ ήταν 4-5 μεθυσμένοι τύποι, που δεν έδιναν καμιά σημασία στην μπάντα, (εδώ αποδίδεται και ο στίχος: "They don't give a damn about any trumpet playing band, it ain't what they call rock and roll"), αλλά αυτοί συνέχισαν ως το τέλος και κάνοντας την αποφώνησή τους είπαν: "Καληνύχτα, σας ευχαριστούμε, ήμασταν οι Sultans Of Swing".

 Ο Knopfler, άλλωστε εμπνέονταν στο να γράφει τραγούδια, από την συναναστροφή του με απλό, καθημερινό κόσμο, κάτι που δυσκολευόταν να κάνει αργότερα, όταν έγινε διάσημος. Την μουσική, την έγραψε αρχικά, με μια ακουστική κιθάρα και αρχικά δεν τον ενθουσίασε, αλλά, όπως λέει και ο ίδιος: "Μου φαινόταν αδιάφορη η σύνθεσή του, αλλά όταν αγόρασα την πρώτη μου Strat το 1977, τα πάντα άλλαξαν, εκτός από τους στίχους. Απλώς ζωντάνεψε με την ’61 Strat μου, την οποία χρησιμοποιούσα αποκλειστικά για πολλά χρόνια".
Όσο για τους "Guitar George" και "Harry", που αναφέρονται σε κάποιους στίχους, πρόκειται για τους George Young και Harry Vander, κιθαρίστες των Easybeats, γνωστοί και ως Vanda & Young, οι οποίοι έχουν γράψει κατά καιρούς πολλές επιτυχίες για άλλους καλλιτέχνες. Μάλιστα, ο George Young, είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του Angus Young και οι δυο τους (George Young και Harry Vander), βοήθησαν τους AC/DC, στην ηχογράφηση των πρώτων τους άλμπουμ.

Ναούμ Αθ. Βάρκας