Οι Lemonade on Stageαπαντούν: 1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Το ένστικτο στη μουσική ακρόαση και εκτέλεση. Ξέρουμε ότι ακούγεται λίγο ασαφές αλλά θα ξεκαθαρίσουν όλα με το καινούριο μας άλμπουμ.
2) Χρήμα ή δόξα;
Παίζοντας ξένο ροκ στην Ελλάδα μάλλον δύσκολα και τα δύο...
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Join the Groove!
4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Όταν το 2009 μαζευτήκαμε και οι τρείς που συνεχίζουμε ως σήμερα, και το σχήμα "κούμπωσε".
5) Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου;
Τα σκυλάδικα, σα νοοτροπία περισσότερο παρά σαν μουσική.
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Αν ήταν υπερόπλο η μουσική θα μας είχαν απαγορεύσει να παίζουμε!
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Με καλούς φίλους, άσχετα αν αυτοί είναι διάσημοι ή άγνωστοι, όπως και συνηθίζουμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε.
8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Δεν γίνεται να είσαι δημιουργός και να μην έχεις άποψη. Δεν χρειάζεται να τη φωνάξεις,
μπορείς να την ψιθυρίσεις ή να την υπονοήσεις. Αλλά άλλο η πολιτική άποψη κι άλλο η μικροπολιτική. Το "Imagine" του Lennon για παράδειγμα είναι και πολιτικό τραγούδι, όχι μικροπολιτικό. 9) Οι επιρροές σας;
Το ροκ και τα blues είναι η μουσική που αγαπήσαμε από την εφηβεία μας για την την ευθύτητα και την καθαρότητά τους.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσον το συγκρότημα. Σκοπός η μουσική.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Χωρίς το ένα να αποκλείει και το άλλο, σκοπός.
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Για εμάς, την ταπεινοφροσύνη, αλλά αυτό είναι θέμα χαρακτήρα. Το ζήτημα είναι το ταλέντο να υπάρχει.
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Με το περιστέρι, γιατί μας αρέσει ο τρόπος που περπατάει.
14) Μια ευχή για την μπάντα
Να μπορέσει η μουσική μας να φτάσει σε όσους θα ήθελαν να την ακούσουν.
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Η αυτολογοκρισία.
1)Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Η αλήθεια είναι ότι δε θέλαμε να πετύχουμε κάποιο συμβολισμό με το όνομα της μπάντας.Παραφράσαμε ένα creature από το Dungeons And Dragons και το κάναμε από Stonesinger,Stonebringer.Θα μπορούσε να συμβολίζει τα βάρη της ζωής ενός ανθρώπου.
2) Χρήμα ή δόξα;
Δόξα.
3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Κράμα.
4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Η ηχογράφηση του πρώτου promo cd μας Born To Jam On The Streets
5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου
Δεν έχουμε εξερευνήσει ακόμη όλα τα είδη μουσικής ώστε να μπορούμε να τα αποκλείσουμε κιόλας αλλά σίγουρα τα σκυλάδικα δεν είναι ωραία .
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Για να κάνουμε τους ανθρώπους σωστούς ακροατές.
7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Με ποιον να ξεκινήσουμε ?νεκρούς η ζωντανούς? (χαχαχα)
8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Τίποτα από τα δύο ,εκτός αν εξισώσουμε τη θρησκευτική έκφραση με την υπαρξιακή.Γενικότερα αποφεύγουμε τη στρατευμένη τέχνη.
9) Οι επιρροές σας;
Επιρροές δεν είχαμε ποτέ κοινές.Συμβατικά είχαμε καταλήξει σε κάποιες μπάντες που ακόμη κι αυτές δεν ισχύουν πλέον.Η διαφορετικότητα αυτή μας βγήκε σε καλό/.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσο για να παίζουμε τη μουσική μας καθώς και να ανταλλάζουμε απόψεις και ιδέες ως μουσικές μονάδες.
11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Σκοπός.θέλουμε να γράφουμε καλή μουσική που να μπορεί να εμπνέει και του στίχους.
12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη
Μια και το ταλέντο είναι κάτι που σου δωρίζει το σύμπαν, το πως θα νιώθεις για το χάρισμα αυτό έχει να κάνει με τη νοημοσύνη και την αντίληψη του κάθε παραλήπτη.
13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Ελληνικό Τσοπανόσκυλο.
14) Μια ευχή για την μπάντα
Να πάει καλά ο καινούργιος μας δίσκος.
15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Η μεταξύ μας συμφωνία.
Οι Lazy Aftershow Απαντούν: 1) Τι συμβολίζει το όνομα σας; Τη χιουμοριστική μας διάθεση! Μη μας παρεξηγήσει κανείς, παίρνουμε τη μουσική μας όσο σοβαρά χρειάζεται – το χιούμορ χωράει παντού και πάντα, είναι πηγαίο και βέβαια απαραίτητο. Αν προσέξεις και τους τίτλους των κομματιών μας, κρύβουν κι αυτοί μερικές μικρές δόσεις… 2) Χρήμα ή δόξα; Και τα δύο είναι καλοδεχούμενα – αλλά μας αποφεύγουν αμφότερα προς το παρόν! Εμείς πάντως τα συμπαθούμε ιδιαίτερα και ισόποσα :P 3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου; Τρεις καλοί φίλοι με μπόλικη μουσική χημεία, σκράπες στη χημεία (το μάθημα). 4) Σημείο μηδέν της μπάντας Τέλη Απριλίου 2012. 5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου; Η λεγόμενη «ελληνική έντεχνη» σίγουρα…
6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε; Αν και προφανής η απάντηση, στην εξυγίανση του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος και όλων των δεινών που μας επιβάλλει… λίγο κρύο ήταν αυτό ε? :P 7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή; Ο καθένας από τους τρεις μας ξεχωριστά θα έδινε σίγουρα μία διαφορετική απάντηση σ’αυτή την ερώτηση - επιπλέον, πολλοί από τους καλλιτέχνες που μας γαλούχησαν έχουν ήδη φύγει προ πολλού στον άλλο κόσμο. Δύσκολη λοιπόν η απάντηση…προς το παρόν επιδιώκουμε συμπράξεις με καλούς φίλους μουσικούς των οποίων το έργο εκτιμάμε ιδιαίτερα, όπως ο Nick Brave από τους Minor Mine και η Χρυσάνθη από τους Jesterdays. Ελπίζουμε να μας ανεχτούν κι άλλοι στην πορεία, χεχε! 8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση; Τίποτα από τα δύο. Προσωπική και μόνο έκφραση, δημιουργική διέξοδος και επικοινωνία με τους απανταχού ανήσυχους μουσικόφιλους. 9) Οι επιρροές σας; Είναι μεγάλη η λίστα και αντιπροσωπεύει τρεις διαφορετικούς (αρρωστημένους) μουσικόφιλους, με πολλές διαφορετικές προτιμήσεις αλλά και – τελικά – πολλά κοινά ακούσματα στα οποία συγκλίνουμε. Σίγουρα η λεγόμενη ψυχεδελική rock και όλα (ή σχεδόν όλα) τα παρακλάδια της, αλλά και η new wave/post punk, η καλή pop, τα blues, η dub…
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα; Μέσον – ο σκοπός φυλάει την πατρίδα (λέμε τώρα). 11) Μέσον ή σκοπός η μουσική; Βλέπε ακριβώς πιο πάνω. 12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη; Συνήθως τη δεύτερη. Ενίοτε και την πρώτη, αλλά δεν καταφέρνουν ποτέ να συνεννοηθούν 100% γιατί δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα. Εκτός κι αν είσαι ο Ian McCulloch οπότε αλλάζει – ΠΟΛΥ όμως - το πράγμα… 13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα; Το άλογο ιπποδρόμου που πίνει και καμμια μπυρίτσα στο διάλειμμα. 14) Μια ευχή για την μπάντα Τα τετριμμένα μωρέ, ξέρεις, να φτάσουμε στο σημείο κάποτε να γεμίζουμε ολόκληρα λαϊκά κέντρα, να σπάνε πιάτα για την πάρτη μας και να μας λατρεύουν σαν γνήσιους αστέρες του ελληνικού πενταγράμμου. Οι στίχοι μας εξάλλου συνοψίζουν όλο τον καημό του σύγχρονου ερωτοχτυπημένου έλληνα που πνίγει τον πόνο του σ’ένα πιτόγυρο τίγκα στο μπούκοβο. 15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας; Το απόλυτο space psych rock τζαμάρισμα που καταλήγει σε κομμάτι…από το σκοτάδι αναδύεται πάντα φως.
Οι παρεμβάσεις στην μουσική των καλλιτεχνών, από παράγοντες των δισκογραφικών εταιριών δεν είναι ένα σπάνιο φαινόμενο, αν και στις μέρες μας όλο πιο σπάνιο. Τα μέσα και οι τεχνικές γνώσεις παρέχονται με πιο μεγάλη ευκολία και ο δημιουργός μπορεί να λειτουργεί πιο ανεξάρτητα. Αλλά και η αναγνώριση του και κυρίως επαφή του με το κοινό είναι ένα δύσκολα συζητήσιμο θέμα, μιας που ή αίσθηση του γενικού παλμού της εκάστοτε εποχής δεν είναι χαρακτηριστικό του. Η πίστη όμως, ενός στελέχους σε κάποια μπάντα ή και κάποιο τραγούδι της, λόγω των μέσων που διέθετε, αλλά και τις αντίληψης του αγοραστικού κοινού, βοηθούσε να αναδειχθεί κάποια σύνθεση, ακόμα και αν έπρεπε να "κινήσει βουνά" για να πάρει την πρέπουσα μορφή. Κατά αυτόν τον τρόπο ο γκουρού της Geffen Records John Kalodner, επέμενε στην αλλαγή τίτλου ενός τραγουδιού, του "Rag Time" σε Rag Doll. Διαισθάνθηκε την εμπορική δυναμική του ριφ και του μουσικού μέρους, αλλά δεν χώνεψε ποτέ τον αρχικό τίτλο θεωρώντας ότι, δεν έχει κάτι που να αγγίζει κάποιον πιτσιρικά, που ακούει ροκ. Η αρχικοί στίχοι, που αναφέρονταν στην μουσική πολυχρωμία της Νέας Ορλεάνης, δεν ενθουσίασαν καθόλου το πρώτο-στέλεχος της δισκογραφική. Οι προσπάθειες των Steven Tyler και Jim Vallance για την "αποκατάσταση" τους, δεν έπιασαν τόπο. Και τελικά επιστρατεύτηκε ο Καναδός τραγουδοποιός Holly Knight, υπεύθυνος για πολλές επιτυχίες ροκ μουσικών κυρίως, για να πετάξει κατευθείαν από το Vancouver για να συμμετάσχει στην δημιουργία του τραγουδιού των Aerosmith. Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Καναδός, δεν του άρεσε ιδιαίτερα η παρεμβολή στο ήδη έτοιμο τραγούδι, μιας και ο κάθε μουσικός θέλει να εκφράσει και κάτι με τους στίχους. Αλλά, ο επαγγελματισμός της μπάντας από την Βοστόνη και φυσικά η φιλοδοξία για ένα ακόμα χιτ, διευκόλυναν την δημιουργία για το λυρικό μέρος κυρίως. Το οποίο βασιζόταν σε μια rock'n'roll πεπατημένη.... το σεξ. Και με την συμμετοχή στην σύνθεση του Joe Perry, ολοκληρώθηκε το κομμάτι, για να μπει στο Permanent Vacation, ένατο άλμπουμ τους, του 1987. Ο Holly Knight, γνωρίζοντας πολύ καλά τα κατατόπια της επιτυχίας, αλλά και του μάρκετινγκ, δεν δίστασε να "δανειστεί" στίχους και από κάποιο άλλο τραγούδι. Συγκεκριμένο το "Never see you leaving by the back door... man" είναι από το "Back Door Man."( http://echooadventures.blogspot.gr/2013/07/the-doors-back-door-man.html ). Το βιντεοκλίπ σκηνοθετημένο από τον Marty Callner, έχει γυριστεί στην Johnson City, του Tennessee, κατά την διάρκεια της τουρνέ τους για την προώθηση του δίσκου. Στα στιγμιότυπα του, υπάρχουν αποσπάσματα από τις συναυλίες τους στο Freedom Hall, στο Sigma Nu Fraternity, μια κατοικία της Johnson City και μέσα στο Ryans Irish Pub του Bourbon της Νέας Ορλεάνης.
Ο κόσμος του σκληρού rock'n'roll είναι γεμάτος μύθους και όχι μόνο στο λυρικό μέρος των τραγουδιών, αλλά και στους ίδιους τους μουσικούς που ανεβαίνουν στη σκηνή. Οι μορφές τους, κυρίως εκείνων που θεμελίωσαν το είδος, ξεπερνούν συχνά τη σφαίρα του ανθρώπινου. Η συμμετοχή τους σε ένα συγκρότημα είναι ταυτόσημη με την ίδια την μπάντα και κάθε αλλαγή μέλους μοιάζει με ρίσκο, φόβο, και ενίοτε προδοσία, κάτι που έχει αντίκτυπο κυρίως για τις δισκογραφικές.
Αλλά όταν ένα μουσικό “τέρας” αντικαθιστά ένα άλλο, τα πράγματα ταλαντεύονται ανάμεσα στην κόλαση και τον παράδεισο. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες, οι συγκρούσεις αναμενόμενες. Η φυγή του Ozzy Osbourne το 1979 από τους Black Sabbath άφησε ένα τεράστιο κενό. Όμως μια τυχαία γνωριμία του Tony Iommi με τον Ronnie James Dio δεν το γέμισε απλώς, το αναδιαμόρφωσε. Το αποτέλεσμα ήταν το Heaven and Hell, ένα από τα πιο κλασικά άλμπουμ της heavy metal σκηνής και μάλλον και το πιο επιτυχημένο.
Το εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, το Neon Knights, αν και γράφτηκε τελευταίο και μάλιστα στο Παρίσι, όχι στο Μαϊάμι όπως τα υπόλοιπα. Παρ’ όλα αυτά, επιλέχθηκε ως το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ, σαν κραυγή αναγέννησης. Η σύνθεση ανήκει στους Dio, Iommi, Geezer Butler και Bill Ward, με τον Dio να αναλαμβάνει το λυρικό μέρος. Ο Geezer είχε επιστρέψει προσωρινά στην Αγγλία μετά την αποχώρηση του Ozzy και η συμμετοχή του στο “Neon Knights” ήταν η μοναδική του στο δίσκο, αποτελώντας μια γέφυρα ανάμεσα στις δύο εποχές των Sabbath.
Το τραγούδι έχει πιο γρήγορο τέμπο, όπως επιδίωκε ο Iommi, για να σηματοδοτήσει την αλλαγή και να ξεπεράσει το φάντασμα του Ozzy. Οι στίχοι του Dio, γεμάτοι μεσαιωνικές εικόνες και αοριστία, αναφέρονται σε έναν μύθο της αγγλικής κουλτούρας — αλλά η επαναληπτικότητα του “Nothing’s in the past / It always seems to come again” λειτουργεί σαν υπαρξιακή επιστροφή, σαν τραύμα που δεν επουλώνεται. Σαν ένας ενοχλητικός έρπης που επιστρέφει ξανά και ξανά.
Το “Neon Knights” κυκλοφόρησε ως δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ και έφτασε στο #22 των UK charts. Παρότι δεν γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, έγινε σύμβολο της νέας εποχής των Sabbath. Έχει διασκευαστεί από μπάντες όπως Iron Savior, Queensrÿche και Anthrax, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως πυλώνα του είδους.
Ανάλυση μουσικής δομής
Το “Neon Knights” είναι ένα από τα πιο σύντομα και άμεσα κομμάτια του δίσκου, με διάρκεια περίπου 3:53. Η δομή του είναι κλασική αλλά αποτελεσματική:
Intro (0:00–0:14): Ξεκινά με ένα επιθετικό, συγχρονισμένο riff από τον Iommi, με τα τύμπανα του Bill Ward να μπαίνουν δυναμικά. Το riff είναι βασισμένο σε power chords και palm-muted χτυπήματα, δίνοντας αίσθηση επείγοντος.
Verse 1 (0:15–0:44): Ο Dio εισέρχεται με φωνή γεμάτη ένταση και θεατρικότητα. Η φωνητική μελωδία ακολουθεί το riff, με μικρές διακυμάνσεις που προσθέτουν δραματικότητα.
Chorus (0:45–1:00): Το ρεφρέν είναι πιο μελωδικό, με ανοικτές συγχορδίες και φωνητική κορύφωση. Η λέξη “Neon Knights” τραγουδιέται με έμφαση, σχεδόν σαν πολεμική ιαχή.
Verse 2 + Chorus (1:01–1:45): Επαναλαμβάνεται η δομή, με μικρές παραλλαγές στη φωνητική ερμηνεία.
Guitar Solo (1:46–2:15): Ο Iommi ξεδιπλώνει ένα σύντομο αλλά εκρηκτικό σόλο, με bluesy bends και γρήγορα legato περάσματα. Δεν είναι επίδειξη δεξιοτεχνίας — είναι έκρηξη χαρακτήρα.
Bridge (2:16–2:30): Μια μικρή γέφυρα με αλλαγή ρυθμού και τον Dio να τραγουδά πιο εσωτερικά, πριν επιστρέψει στο τελικό ρεφρέν.
Final Chorus + Outro (2:31–3:53): Το τραγούδι κλείνει με επανάληψη του ρεφρέν και ένα fade-out που αφήνει την αίσθηση ότι οι “νέοι ιππότες” συνεχίζουν να καλπάζουν στο σκοτάδι.
Η παραγωγή του Martin Birch είναι καθαρή αλλά όχι γυαλισμένη και καταφέρνει να διατηρεί την τραχύτητα που χρειάζεται το κομμάτι, ενώ αναδεικνύει τη φωνή του Dio και τη στιβαρότητα του Iommi.
Το Neon Knights δεν είναι απλώς ένα τραγούδι. Είναι δήλωση της νέας τους ταυτότητας. Είναι το σημείο όπου οι Black Sabbath σταμάτησαν να κοιτούν πίσω και άρχισαν να καλπάζουν μπροστά, δημιουργώντας νέους μύθους, νέα φωνή, και μια φωτιά που δεν έσβησε ποτέ.
Ήταν (και ξανά είναι)
μια Progressiverock
μπάντα από το Hertfordshire της
Αγγλίας. Ιδρύθηκαν το 1970 από την
τραγουδίστρια Janita "Jenny"
Haan, τον κιθαρίστα AlanShacklock (Shacklock
ήταν και το αρχικό τους όνομα) και τον
μπασίστα DaveHewitt.
Λίγο αργότερα ενσωματώθηκαν και οι DavePunshon στο πιάνο και ο DickPowell στα τύμπανα. Την ίδια
χρονιά κυκλοφόρησαν και το πρώτο τους
single, "Elusive".
Ήδη όμως είχαν αρχίσει να δημιουργούν
κοινό στην Αμερική, σε αντίθεση με την
πατρίδα τους, που μάλλον δεν συγκίνησαν
και πολύ κόσμο. Έτσι άλλωστε εξηγείται
και η μετονομασία τους σε BabeRuth (θρυλικός παίκτης του
baseball), όπως επίσης και η
ονομασία του πρώτου τους άλμπουμ "FirstBase", που κι αυτό είναι
από την ορολογία του baseball.
Αυτό το άλμπουμ έγινε χρυσό στον Καναδά
και το κομμάτι WellsFargo
γνώρισε τεράστια επιτυχία. Από το '73 ως
το '75 έγιναν μερικές αλλαγές στη σύνθεση
του συγκροτήματος, με τους Punshon,
Powell να αποχωρούν και να
εντάσσονται οι EdSpevock,
ChrisHolmes και
SteveGurl. Πριν
το τέταρτο άλμπουμ, αποχώρησε και ο
Shacklock, που αντικαταστάθηκε
από τον BernieMarsden
(μετέπειτα στους Whitesnake).
Με τις συνεχείς αλλαγές όμως έφτασαν
στο σημείο να διαλυθούν το 1976, αφού όμως
πρώτα είχαν κυκλοφορήσει το πέμπτο τους
άλμπουμ. Στις αρχές του 2006 οι Haan,
Hewitt, Shacklock
και Punshon ενώθηκαν ξανά
για να ηχογραφήσουν καινούργια τραγούδια,
στο Nashville, με τον Spevock
να ηχογραφεί τα τύμπανα στο Λονδίνο. Το
νέο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2007, με
τον τίτλο QuePasa
και αργότερα άρχισαν τις ζωντανές
εμφανίσεις, με μια μεγάλη και πολύ
πετυχημένη περιοδεία στον Καναδά το
2010.
Βέβαια, το τραγούδι που
έχει μείνει κλασσικό, είναι το
πολυδιασκευασμένο "TheMexican" και ανήκει κι αυτό
στην κατηγορία των τραγουδιών που όλοι
μας το ξέρουμε αλλά δεν θυμόμαστε ποιοί
το λένε. Γενικά πάντως οι BabeRuth, υπήρξαν μια καταπληκτική
μπάντα, με πολύ μεγάλη ανταπόκριση στην
άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αλλά όχι
ιδιαίτερη στην Ευρώπη. Αξίζει πάντως
να τους ψάξετε παραπάνω, γιατί έχουν
πολλά πανέμορφα τραγούδια.
10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσον το συγκρότημα. Σκοπός η μουσική.
.jpg)
.jpg)
