Πνευματική Διάψευση / Spiritual Contradiction - Echo-λόγιο

Ο Αλέξης απαντά για τους Πνευματική Διάψευση - Spiritual Contradiction:

 1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;
Το όνομα συμβολίζει την διάψευση της πνευματικότητας...Με πιο κατανοητό τρόπο την άρνηση των ανθρώπων να βλέπουν τα πράγματα της καθημερινότητας πιο ''βαθιά'' απ' ότι θα έπρεπε.

2) Χρήμα ή δόξα;
Κανένα από τα δυο..Ταξίδι στις μουσικές μας περιπλανήσεις.

3) Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;
Ξεσηκωμός για καινούργιους ορίζοντες.

4) Σημείο μηδέν της μπάντας
Η επανασύνδεση μας στα τέλη του 2013 μετά από 13 χρόνια..

5) Τι μουσική σας εκφράζει λιγότερο ή καθόλου;
Ότι έχει να κάνει με τα σκυλοpop τραγουδάκια που βγαίνουν τα τελευταία χρόνια και κάθεται η μάζα του κόσμου και ασχολείται με αυτά..

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιούσατε;
Σε ότι αφορά την κοινωνία γενικότερα..Να χτυπήσει στα μηνίγγια μήπως και ξυπνήσουν από τον λήθαργο που τους περιβάλλει.

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;
Προσωπικά θα ήθελα με διάφορες μπάντες..Όμως η υπέρτατη θα ήταν φυσικά οι Floyd αν και δεν μπορώ να πω πως ταιριάζουμε μεταξύ μας μουσικά...

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;
Κατά βάση πιστεύω ότι όλα ξεκινάνε από τον δημιουργό και τι μηνύματα προσπαθεί να περάσει μέσα απ'τα τραγούδια του.Πιστεύω με βάση την δική μας μπάντα πολιτική έκφραση.

9) Οι επιρροές σας;
Οι επιρροές μας έχουν να κάνουν με όλα τα παρακλάδια της Punk Rock και Metal σκηνής γενικότερα..

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;
Μέσον δημιουργίας και έκφρασης.

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;
Εξάρτηση.

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;
Σαφώς την ταπεινοφροσύνη άσχετα αν για κάποιους στην πορεία αλλάζει σε αλαζονεία..Την ''βλέπουνε'' βιρτουόζοι μουσικοί...

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;
Δεν το έχω σκεφτεί,όμως με βάση έτσι όπως λειτουργεί η μπάντα σε όλα με την κουκουβάγια....χεχε..

14) Μια ευχή για την μπάντα
Να συνεχίζει να γράφει μουσικές ποιοτικές.

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;
Την στιγμή που παίρνει σάρκα και οστά ένα τραγούδι όταν παίζεται για πρώτη φορά απ' όλους μας..

Πνευματική Διάψευση - Ο Κόσμος Δίχως Φτερά

Θα τους βρείτε εδώ:  Πνευματική Διάψευση - Spiritual Contradiction

θα επικοινωνήσετε εδώ: pnevmatikidiapsefsi@gmail.com

Dionysos (Διόνυσος) - Echo-λόγιο

Ο Jim Hionatos Petrovitsis απαντά για τους Dionysos Rockband - Διόνυσος: 

1) Τι συμβολίζει το όνομα σας;

Την μουσικη μας, τις σκεψεις μας για αυτήν τις επιρροές μας και τα όνειρά μας

2) Χρήμα ή δόξα;

Δόξα, το χρήμα πολλοί εμίσησαν την δόξα ουδείς

3)Πως θα προβάλεις με μια λέξη ή μια φράση την μπάντα σου;

Sex and drugs and Rock and roll

4) Σημείο μηδέν της μπάντας

Ο δεύτερος δίσκος μας από το ναδίρ στα όρια διάλυσης βρεθήκαμε στο ζενίθ και το συμβόλαιο με μεγάλη δισκογραφική εταιρία

5) Τι μουσική σας εκφραζει λιγότερο ή καθόλου;

Η στρατευμένη

6) Αν ήταν υπερόπλο η μουσική που θα την χρησιμοποιουσατε;

Στο μυαλό εκεί που πρέπει να χτυπάει

7) Με ποιον θα θέλατε να ανεβείτε στην σκηνή;

Με τους Floyd

8 ) Η μουσική σαν πολιτική ή θρησκευτική έκφραση;

Η μουσική είναι κάτι μεγαλύτερο εμπεριέχει και την πολιτική και πάντα λειτουργούσε έτσι προσπαθώντας να αλλάξει τα πράγματα και έτσι πρέπει να λειτουργεί ποτέ όμως στρατευμένα όσο αναφορά την θρησκευτική έκφραση η μουσική είναι από μόνη της θρησκεία με θεούς ύμνους και ναούς

9) Οι επιρροές σας;

Doors, Floyd, Χατζηδακις, Τρύπες, Audioslave, Nirvana, Σπαθια κ.α.

10) Μέσον ή σκοπός το συγκρότημα;

Μέσον

11) Μέσον ή σκοπός η μουσική;

Μέσον

12) Το ταλέντο συνοδεύει την αλαζονεία ή την ταπεινοφροσύνη;

Δύσκολα συναντάς ταλέντο χωρίς αλλαζονεία αλλά η ταπεινοφροσύνη σε κρατάει κοντά στις ρίζες και στο νόημα

13) Συμβολικά με ποιο ζώο θα παρομοιάζατε την μπάντα;

Ίσως με κάποιο μυθολογικό το φοίνικα που ξαναγεννιέται από τις στάχτες του γιατι στα τόσα χρόνια πορείας αυτό κάνουμε και πάλι από την αρχή

14) Μια ευχή για την μπάντα

Να είμαστε καλά να παίζουμε μουσική

15) Ποιο είναι το πιο σκοτεινό σημείο της μουσικής δημιουργίας;

Όταν ο θάνατος συναντά τον έρωτα και η αυτοκαταστροφή την δημιουργία

Θα τους βρείτε εδώ: http://www.dionysosrockband.gr/

και δω: https://www.facebook.com/pages/Dionysos-Rockband-%CE%94%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%82/140648372666303

Θα μπορείτε να τους ακούσετε και δω: http://dionysosgr.bandcamp.com/ ( με την τιμή 0 μπορείτε να τους κατεβάσετε δωρεάν ) 

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ (Prassein Aloga)

Η αρχή έγινε τον Σεπτέμβρη του 1995, όταν ο Τάσος Οικονομίδης πήγε σαν μάρτυρας υπεράσπισης σε δικαστήριο που είχε ο Μάκης Βάρκας, για διατάραξη κοινής ησυχίας! Αργότερα, και μετά την πανηγυρική αθώωση, πίνοντας τον καφέ τους σε κάποια καφετέρια, είχαν την ιδέα να ανοίξουν ένα στούντιο, έτσι για να θυμηθούν τα παλιά, (άλλωστε προϋπήρξαν στην ίδια μπάντα, τους Dark Horizon, στις αρχές του '80) και για να βοηθήσουν από θέμα χώρου κάποιες μπάντες. Χωρίς να το πολυσκεφτούν, ως συνήθως, και πράττοντας άλογα, το άνοιξαν.

Σ' αυτό λοιπόν το στούντιο πήγαινε ο Ηλίας Πετρογιάννης, με ένα σχήμα που είχε τότε και αφού γνωρίστηκε και τα βρήκε, μουσικά, με τον Τάσο, κατέληξαν να παίζουν οι δυο τους, αρχές του '96, κομμάτια του Ηλία, που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στο πρώτο τους cd. Οι "Πράσσειν Άλογα" είχαν ήδη γεννηθεί και κατά τα τέλη του '96 αποφάσισαν να κάνουν, με δικά τους έξοδα, την παραγωγή του cd, ενώ είχε ήδη έρθει στην παρέα κι ο Παναγιώτης Μπαρκόπουλος, φίλος του Τάσου, για να αναλάβει το μπάσο. Δυο μέρες πριν την έναρξη των ηχογραφήσεων εμφανίστηκε ο Θανάσης Δημητρακούδης στα φωνητικά, συστημένος από τον Γιώργο Ελευθέρογλου των "Ελληνιστάν". Έτσι λοιπόν ηχογραφήθηκαν δέκα τραγούδια με συνοπτικές διαδικασίες, εφόσον την παραγωγή την αναλάμβαναν οι ίδιοι και τα χρήματα ήταν περιορισμένα. Το project έφτασε στα αυτιά της "Virgin" και έτσι γλίτωσαν τα έξοδα της παραγωγής, αφού τα ανέλαβε η εταιρεία και το ντεμπούτο cd "Βασίσου Πάνω Σου" είναι πια γεγονός, στις αρχές του '98.

Η μπάντα γυρίζει την Ελλάδα και παίζει ζωντανά όπου μπορεί. Από μικρά επαρχιακά bars μέχρι και μεγάλα φεστιβάλ. Στα τέλη του '99 ηχογραφείται και κυκλοφορεί το δεύτερο cd τους με τίτλο "Ο Εχθρός Mου". Οι εμφανίσεις συνεχίζονται, αλλά, έπονται αλλαγές. Ο Παναγιώτης αναγκάζεται να εγκαταλείψει, αφού οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις δεν του αφήνουν ελεύθερο χρόνο να ασχοληθεί με την μπάντα κι έτσι ο Νίκος Δημακίδης πιάνει το μπάσο και φέρνει καινούργιο αέρα. Στο μεταξύ το ενδιαφέρον της "Virgin" για τις ελληνόφωνες ροκ μπάντες σταματάει κι έτσι η μπάντα αλλάζει εταιρεία και ηχογραφούν το τρίτο τους cd, ωριμότεροι πλέον, με την "Plus Rec", με τίτλο "Θέλω Να Σου Μιλήσω", το 2003. Έτσι καθιερώνονται στην ελληνική σκηνή και είναι από τις ελάχιστες μπάντες της εναλλακτικής σκηνής που συνεχίζουν.

Όμως καθώς περνάνε τα χρόνια, διάφορες καταστάσεις και δυσκολίες οδηγούν σε αδιέξοδα κι έτσι ο Θανάσης αποφασίζει να ασχοληθεί περισσότερο με το δικό του project. 'Ύστερα από μερικές δοκιμές καταλήγουν πλέον στον Άγγελο Γουζέτο, ενώ παράλληλα δουλεύουν καινούργιο υλικό. Το Νοέμβρη του 2005 ο Νίκος αποφασίζει να εγκαταλείψει κι αυτός την μπάντα και στη θέση του έρχεται ο Κώστας Ταλταμπάνης. Το καλοκαίρι του 2006, οι ανάγκες του συγκροτήματος για τη χρήση πλήκτρων στις συναυλίες έφερε τον Γιώργο Σπύρογλου.

Τέλη του ίδιου χρόνου κυκλοφορούν την τέταρτη δουλειά τους με τίτλο "4" από την "Ano Kato Records". Με την ίδια σύνθεση, αλλά με πιο μεταλλική διάθεση, καθώς τους εκφράζει περισσότερο, ηχογραφούν και κυκλοφορούν το 2009, το άλμπουμ "Ένας Υπέροχος Κόσμος". Συνεχίζοντας τη διαδρομή τους και βλέποντας ότι πλέον, μόνο οι ανεξάρτητες παραγωγές προχωρούν στην Ελλάδα, αποφασίζουν να παίξουν καθαρό Heavy Metal, άλλωστε ήταν και η μουσική που άκουγαν από μικροί και στο κάτω – κάτω, πλέον έπαιζαν μόνο για την προσωπική τους ευχαρίστηση και τους πιστούς οπαδούς τους. Άλλαξαν μάλιστα το στίχο τους σε αγγλικό και για τις ανάγκες μεγαλύτερης έντασης και περισσότερων κιθαριστικών lead, έγινε μόνιμο μέλος ο Άνθιμος Μάντι. Έτσι κυκλοφορούν το «Midas Touch». Στο συγκεκριμένο άλμπουμ, βοήθησε και ο Κώστας Βρεττός. Το 2013, ενώ έχει αποχωρήσει ο Γιώργος Σπύρογλου, ηχογραφούν και κυκλοφορούν το έβδομο άλμπουμ τους, με τίτλο "Under Surveillance", σε καθαρά μέταλ μονοπάτια και ίσως στην καλύτερη στιγμή της δεκαοκτάχρονης ιστορίας τους.

Ναούμ Αθ. Βάρκας. (Makis Agnostos ) 

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ (Prassein Aloga) - Στιγμές

Η ζωή, όπως και το rock'n'roll, είναι ένα ενδελεχές με μία και μοναδική της μονιμότητα.... την συνεχή μεταβολή της. Το παρελθόν, αλλά και το μέλλον είναι απλά φαντασιώσεις, ωραιοποιημένες ή διαστρεβλωμένες. Η πραγματικότητα είναι απλά ένα παρόν, που αποτελείται από στιγμές και αυτές δημιουργούν και την ιστορία. Μερικές φορές όμως, δημιουργούν και όμορφες ιστορίες. Αν και μια στιγμή μπορεί να σηματοδοτεί και την έναρξη μιας ιστορίας, που θα κρατήσει για πολλά χρόνια και αυτή απλά να μετουσιωθεί ή ακόμα να μεταμφιεστεί σε ένα τραγούδι.

Η στιγμή απόφασης για να δημιουργηθεί ένα στούντιο από τον Τάσο Οικονομίδη και τον Μάκη Βάρκα, πρώην μέλη των Dark Horizon και Renegade για να φιλοξενούν ροκ μπάντες της Θεσσαλονίκης. Ακολουθεί ένα ντόμινο στιγμών που οδηγεί τελικά στην δημιουργία μιας από τις πιο γνωστές μπάντες της ελληνικής ροκ σκηνής της δεκαετίας του '90. Το ντεμπούτο τους άλμπουμ "Βασίσου πάνω σου" του 1998 περιλάμβανε από τις πιο δυνατές μουσικές στιγμές της ελληνόφωνης μουσικής σκηνής, κάνοντας ταυτόχρονα και μια τεράστια εμπορική επιτυχία. Αλλά μέσα στα 10 τραγούδια, τα οκτώ από αυτά έφερε ο Ηλίας Πετρογιάννης από τη προηγούμενη του μπάντα, υπήρχε και το "Στιγμές", το προτελευταίο τραγούδι που μπήκε στο άλμπουμ αυτό.

Το τραγούδι ανήκει στον Ηλία Πετρογιάννη, που αρχικά είχε μελοποιήσει τους στίχους της Σώτια Τσώτου από το ποίημα της "Είναι κάτι παιδιά". Είναι κάτι παιδιά διαλεγμένα/ παιδιά ένας άλλος λαός/ δε θα μοιάσουν σε μένα/ δε θα μοιάσουν σε σένα ποτέ ευτυχώς. Το ποίημα έπεσε στα χέρια του, από ένα φίλο του που η μικρή του αδελφή ήταν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες. Και το ποίημα αυτό αναφέρεται σε αυτά τα παιδιά. Αλλά μπροστά στο γεγονός του μπλεξίματος με τα πνευματικά δικαιώματα, στο τραγούδι ενσαρκώθηκαν διαφορετικοί στίχοι και πάντα με διάμεσο τον δημιουργό του τραγουδιού. Είναι κάτι στιγμές/ διαλεγμένες στιγμές/ που περνούν μια φορά/ Κι όταν μένεις μονάχος/ στο σκοτάδι σκυφτός/ τις σκιές κυνηγάς. Και αυτό έγινε την ώρα της δουλειάς του καλλιτέχνη. Ώς γνωστό στην Ελλάδα ελάχιστοι μουσικοί ζουν από τις δημιουργίες τους και οι περισσότεροι είναι απλά κατ' όνομα καλλιτέχνες, μπλεγμένοι απλά σε κάποια γρανάζια κομματικών ή συστηματικών μηχανισμών.

Αν και οι στίχοι απλά ταίριαξαν στη ήδη έτοιμη μελωδία, όταν γραφόταν, η σημασία τους φτάνει σε κάποια μεταφυσικά επίπεδα για τους παρόντες στην ηχογράφηση του άλμπουμ. Και όπως συμβαίνει στην πραγματική ποίηση για τον καθένα συμβόλιζαν και μια προσωπική ιστορία, ένα σύνολο από στιγμές ....

Είναι κάτι στιγμές

που σαν σύννεφα χάνονται

στον ουρανό

Jacek Maniakowski

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ (Prassein Aloga) - Γυαλινο Δωματιο

Ένα τραγούδι όταν αντιπροσωπεύει την ψυχή του δημιουργού του μπορεί να είναι πολλά πράγματα. Από ερωμένη και συνοδός σε προσωπικές στιγμές μέχρι και εξομολογητής και εξορκιστής. Εκεί ο καλλιτέχνης μπορεί να κρύψει, αλλά σε αυτό να φανερώσει τους φόβους του κι όχι μόνο αυτούς. Εκεί μπορεί ακόμα να εξορίσει και τους δαίμονές του, αλλά και σε ένα τραγούδι μπορεί και να τους ανακαλύψει. Δεν είναι λίγες οι φορές που, αποτελεί συμπυκνωμένη ιστορία του δημιουργού του ή ένα μέρος της, φτάνεις να βρεις το κλειδί της ερμηνείας της και να το ανακαλύψεις ή ακόμα και να το αποκαλύψεις.

Δεν είναι λίγες φορές που η ζωή απλά χωράει σε ένα γυάλινο ποτήρι, μιλώντας πάντα αλληγορικά. Ένα Γυάλινο Δωμάτιο, που περικλείει και όλον τον κόσμο μέσα σε αυτό. Το τραγούδι των Πράσσειν Άλογα που κλείνει τον τρίτο δίσκο τους τον "Θέλω Να Σου Μιλήσω" είναι ουσιαστικά δημιουργία του Ηλία Πετρογιάννη. Το λυρικό μέρος είναι αποκλειστικά δικό του, ένα από τα τρία που έχει γράψει γι αυτό το άλμπουμ. Αλλά η μουσική χρεώνεται σε όλη την μπάντα, καθώς ο καθένας έχει παρέμβει με τον δικό του τρόπο. Αν και οι πωλήσει της μπάντας έπεφταν, η ποιότητα της μουσικής της ανέβαινε και απόδειξη είναι αυτό το τραγούδι, πραγματικό αριστούργημα που αγγίζει την progressive rock.

Ακόμα μια ιδιαιτερότητα του κομματιού είναι ότι τραγουδάει ο ίδιος ο δημιουργός των στίχων, κιθαρίστας του συγκροτήματος και όχι ο τραγουδιστής Θάνος Δημητρακούδης. Οι στίχοι του οποίου αναφέρονται στα δικά του βιώματα και την σχεδόν ερωτική σχέση που είχε αποκτήσει με το αλκοόλ. Το γυάλινο δωμάτιο δεν είναι παρά ένα ποτήρι γεμάτο κάποιο μαγικό απόσταγμά, που πάντα συνοδεύεται από μεγαλειώδεις διαφημίσεις, παρουσιάζοντας ένα μάτριξ επιθυμιών που πραγματοποιούνται με την κατανάλωσή του. Η ερμηνεία του κιθαρίστα επιτείνει ακόμα περισσότερο την δύναμη των στίχων της σύνθεσης. Αν και οι στίχοι άνετα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και μεταφορικά για να περιγράψουν έναν πλαστικό κόσμο στον οποίο είμαστε κλεισμένοι, με την ψυχή να προσπαθεί κάποια λάθος διέξοδο. Ο πραγματικός λυρισμός του μπορεί να ερμηνευτεί από τον καθένα μας διαφορετικά.

Ο δημιουργός του μετά από πολλά σαφάρι σε μπόλικο αλκοόλ, ελευθέρωσε τον πραγματικό του εαυτό, σε μια προσπάθεια να διώξει του δαίμονές του. Τους δαίμονες που καταδιώκουν σχεδόν καθένα, που ακόμα κουβαλάει την ψυχή του, που ακόμα του ανήκει.  

... και ίσως νομίζω οτι δε μου ανήκει αυτό το βρώμικο κενό που αντικρύζω.......  

Jacek Maniakowski

September Code

Ουδείς προφήτης στον τόπο του, λέει μια παροιμία και κατά κάποιον τρόπο ισχύει πιο πολύ όταν η λέξη "προφήτης" αντικαθίσταται από την λέξη "μουσικός". Μιλώντας πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα η μοίρα ενός αξιόλογου, ειδικά αγγλόφωνου, συγκροτήματος είναι σχεδόν τραγικά προδιεγραμμένη. Όλα αυτά πάντα εντός συνόρων, γιατί τα ταλέντα δεν λείπουν, στην πραγματικότητα δε έλειπαν ποτέ και η ανταπόκριση στους Έλληνες καλλιτέχνες είναι πάντα θετικότατη. Εδώ και κάποια χρόνια χτίζονται γερά θεμέλια μιας επερχόμενης, για κάποιου ήδη υπαρκτής, ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής. 
Η Progresive rock είναι ιδιαίτερα αγαπητή στο ελληνικό κοινό, αλλά και ελληνικές μπάντες που καταπιάνονται με την συγκεκριμένη έκφραση του rock'n'roll δεν είναι λίγες. Τα μέλη τους είναι πάντα πολύ αξιόλογοι μουσικοί, που πέρα από την γνώση τους έχουν και ψυχή που χρειάζεται μια μουσική σύνθεση. Και όλα αυτά μέσα σε μια θάλασσα μιας τεράστιας μουσικής παράδοσης, όπου η ύφαλοι της κακής παιδείας πάντα καραδοκούν να βυθίσουν κάθε αξιόλογη προσπάθεια. Αλλά τα συγκροτήματα όπως οι September Code με όπλα, την επιμονή τους, την σταθερά εξελισσόμενη ποιότητα των συνθέσεων και φυσικά τα αυτιά των πραγματικών μουσικόφιλων. Και φυσικά το διαδίκτυο αποδεικνύεται ακόμα μια φορά ένας σταθερός σύμμαχος. 

" Οι SEPTEMBER CODE δημιουργήθηκαν το 2002 . Σχεδόν αμέσως άρχισαν να συνθέτουν πρωτότυπο υλικό, και ταυτόχρονα αρχίζουν να αποκτούν ένα πραγματικά προσωπικό ήχο ο οποίος αναδύεται από τις νέες συνθέσεις τους: μελωδικός αλλά και κάποτε σκληρός, progressive αλλά και άμεσος, έντονα ρυθμικός αλλά και με λυρικά στοιχεία, ένα αμάλγαμα των διαφορετικών επιρροών πέντε μουσικών που έδεσαν τις μουσικές τους εμπειρίες σ’ αυτό το σχήμα." Έτσι μας αυτοσυστήνονται. Τό όνομά τους είναι "ο γενέθλιος μήνας των μελών της μπάντας. ο χημικός κώδικας μεταξύ μας." όπως αναφέρουν στο Echo-λόγιο ( http://echooadventures.blogspot.gr/2014/01/september-code-echo.html ) . Αν και ξεκίνησαν σαν ελληνόφωνο συγκρότημα, γρήγορα μετέτρεψαν το στίχο τους σε αγγλικό, δημιουργώντας παράλληλα και πολύ προσωπικό ήχο. 
Μετά από τρία χρόνια συνοχόμενων ζωντανών εμφανίσεων, το 2006 κυκλοφορούν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “2 Smiles Ago”. Η μουσική τους παιδεία εκδηλώνεται σε κάθε νότα των συνθέσεών τους και μπόλικη διάθεση για πειραματισμό. Ο άξονας των δημιουργιών τους είναι η μελωδία, που παραπέμπει στα πρώτα βήματα της progressive rock σκηνής, αλλά με δυνατά ξεσπάσματα και έντονη την παρουσία της δικής τους μουσικής προσωπικότητας. Οι κριτικές που έλαβαν ήταν πολύ θετικές, δίνοντας τους παράλληλα και την δύναμη να συνεχίσουν. 

Κάποιες αλλαγές στο συγκρότημα, όπως η αντικατάσταση του τραγουδιστή τους οδηγούν στην δημιουργία του νέους τους άλμπουμ  “Remembering Mirrors”. Πιο δεμένος ήχος και "με ενιαίο στιχουργικό θέμα, και αποκαλύπτει μερικές από τις ευρέως φάσματος επιρροές των September Code.". Ένα πραγματικό αριστούργημα και ακόμα μια απόδειξη ότι η Μούσα δεν έχει εγκαταλείψει την γενέτειρά της. Ετοιμάζουν πλέον το νέο τους άλμπουμ, το οποίο :"Κατά πρώτον δεν θα είναι concept όπως ήταν το REMEMBERING MIRRORS. Κατά δεύτερον περιέχει και συνθέσεις του καινούργιου τραγουδιστή (Dim). Έτσι εκ των πραγμάτων θα είναι κάτι καινούργιο, εφόσον έχει προστεθεί στο χημικό CODE των SEPTEMBER μια καινούργια συνθετική προσωπικότητα." 
Η σημερινή τους σύνθεση είναι Σωτήρης Πομόνης – ηλ. & ακ.κιθάρες, Δημήτρης Κοσκινάς – φωνή & ηλ.κιθαρα, Θοδωρής Μποτίνης – μπάσο, Γιάννης Δημουλάς – τύμπανα & φωνητικά, Ρένος Μηλιάρης – πλήκτρα & πιάνο και με αυτήν ετοιμάζονται για μια μίνι περιοδεία στην Αγγλία με αποκορύφωμα την συμμετοχή τους σε φεστιβάλ της μεγαλόνησου. 
Μια μπάντα που αξίζει την προσοχή μας, όπως δίκαια την έχει κερδίσει εκτός των ελληνικών συνόρων. Οι ποιότητα των μουσικών της συμπληρώνει η συνθετική τους ικανότητα, που εκφράζεται σε αρκετά τραγούδια τους. Συγκρίνοντας τα δύο τους άλμπουμ, μπορεί να δει κανείς και μια εξέλιξη στον ήχο τους, πάντα προς θετική κατεύθυνση. Γεγονός αυτό, μας δημιουργεί και μια ανυπομονησία για την νέα τους δουλειά. 

Jacek Maniakowski

Trans-Siberian Orchestra

Κάποιες φορές, όταν προσπαθείς να γράψεις για κάτι που αγγίζει την τελειότητα, τα λόγια περιττεύουν. Όλοι οι χαρακτήρες του πληκτρολογίου, θαρρείς ότι χορεύουν και κινούνται συνεχώς, στους ρυθμούς και στις μελωδίες που έχεις μέσα σου και σπας το μυαλό σου για να χωρέσεις, σε πέντε αράδες, τα άπειρα συναισθήματα που σου έχουν δημιουργηθεί. Κάτι τέτοιο ένοιωσα, κάθοντας να γράψω κάτι, μετά από ένα διήμερο άκουσμα, όλων των άλμπουμ των Trans-Siberian Orchestra (TSO). Φείδου λόγος, λοιπόν και παρουσίαση του συγκεκριμένου συγκροτήματος.                     

 

            Εν αρχή, ήταν ο Paul O'Neill (συνθέτης, στιχουργός, παραγωγός και μάνατζερ), γέννημα θρέμμα, της Νέας Υόρκης και από πολύ νεαρή ηλικία μέσα στα πράγματα του ροκ και της μουσικής γενικότερα. Όπως ομολογεί και ο ίδιος η αρχική του ιδέα, που του στροβίλιζε το μυαλό για πολλά χρόνια, ήταν να δημιουργήσει μια progressive rock μπάντα, που θα έσπρωχνε τα όρια πέρα από ότι είχε καταφέρει οποιοδήποτε ανάλογο συγκρότημα στο παρελθόν. Ήθελε να παντρέψει το στυλ της ροκ όπερας που είχαν γράψει οι Who, τις κλασσικές επιρροές συγκροτημάτων όπως οι Emerson, Lake & Palmer και Queen και τα μεγαλειώδη σόου των Pink Floyd, αλλά όλα αυτά, να τα πάει πολύ μακρύτερα. Πάντα ονειρευόταν, να δημιουργήσει μια ροκ όπερα με μια progressive μπάντα, που θα αποτελούνταν από 18, τουλάχιστον, τραγουδιστές.

                Αυτό το ασύλληπτο, αρχικά, όνειρό του, είδε να πλησιάζει πιο κοντά, όταν ανέλαβε την παραγωγή των Savatage. Αρχικά η φωνή του Jon Oliva, που μπορούσε να πιάσει όλες τις οκτάβες και είχε τη χροιά των μπλουζ, αλλά και η τεχνική ολόκληρης της μπάντας, τον έκανε να πειραματιστεί, κατά κάποιο τρόπο μαζί τους, βοηθώντας στη σύνθεση σε κάποια από τα άλμπουμ τους, με μεγάλη επιτυχία.

                Τότε συζήτησε την ιδέα του με τους Jon Oliva και τον κιθαρίστα Al Pitrelli, οι οποίοι ενθουσιάστηκαν και έμελλαν να γίνουν οι βασικοί συνοδοιπόροι του σε αυτή την προσπάθεια. Αρχικά δήλωσε ότι, ήθελε να γράψουν έξι ροκ όπερες, οι τρεις με περιεχόμενο τα Χριστούγεννα και οι υπόλοιπες με άλλα θέματα. Έτσι, στρώθηκαν στη δουλειά, απόρροια της οποίας ήταν το πρώτο τους έργο, με τον τίτλο "Romanov".

             Το επόμενο βήμα, όμως, που ίσως να ήταν και το πιο δύσκολο, ήταν να βρει μια δισκογραφική εταιρεία, που θα τολμούσε να κυκλοφορήσει ένα τέτοιο έργο. Μετά από συνεχείς απορρίψεις, βρήκαν στέγη στην Atlantic Records, κάτι το οποίο εξέπληξε και τον ίδιο τον Paul O'Neill, καθώς δέχτηκαν όλη την ιδέα χωρίς κάποια παρέμβαση.

                          

Το "Romanov", όμως, τέθηκε στην άκρη κι έτσι έκαναν ντεμπούτο με το "Christmas Eve and Other Stories", βάζοντας σε εφαρμογή το σχέδιο για τη Χριστουγεννιάτικη τριλογία τους. Το άλμπουμ έγινε δυο φορές πλατινένιο και ακολούθησαν τα "The Christmas Attic" και "The Lost Christmas Eve", συμπληρώνοντας αυτήν την τριλογία. Ενδιάμεσα όμως είχαν κυκλοφορήσει και το μη Χριστουγεννιάτικο "Beethoven's Last Night". Το τελευταίο, μέχρι στιγμής, άλμπουμ τους, είναι το "Night Castle".                                                

                Το μεγαλύτερο, όμως, όπλο τους, ήταν και παραμένει, οι ζωντανές τους εμφανίσεις. Όλες οι περιοδείες, όπου κι αν παίζουν, είναι "sold out", πολλούς μήνες πριν. Χρησιμοποιούν δυο σκηνές, με φωτιές, φώτα και λέιζερ και στις δυο πλευρές των χώρων που παίζουν. Έτσι, δεν υπάρχουν θέσεις "δεύτερης σειράς" και όπως λέει ο ίδιος ο Paul O'Neill, "θέλω ο κόσμος να φεύγει από τις συναυλίες μας άφωνος, χωρίς να μπορούν ακόμα να πιστέψουν, ότι αυτό που είδαν ήταν δυνατόν".

                Το πνεύμα των TSO, όπως λέει ο Paul O'Neill, είναι ένα συγκρότημα, που συνεχώς μορφοποιείται, από εξαιρετικά ταλαντούχους και δημιουργικούς καλλιτέχνες, που πάντα προσπαθούν να σηκώσουν τον πήχη, ακόμα περισσότερο, ακουστικά, οπτικά και συναισθηματικά. Με αυτό σαν δεδομένο, οι προοπτικές του γκρουπ είναι απεριόριστες.

                Με πωλήσεις που αγγίζουν τα δέκα εκατομμύρια, συναυλίες που έχουν παρακολουθήσει πάνω από οκτώ εκατομμύρια κόσμου και περιοδείες που έχουν ένα κόστος παραγωγής 20 εκατομμυρίων δολαρίων, τίποτα δε φαντάζει απραγματοποίητο πια.

                Το μόνο που μένει σε εμάς, τους απλούς θνητούς, είναι να ακούμε ξανά και ξανά τα έργα τους, ρουφώντας την κάθε νότα, τον κάθε στίχο και το κάθε συναίσθημα που μας προκαλούν, με θρησκευτική ευλάβεια. Και αν ποτέ αξιωθούμε, να μπορέσουμε να τους δούμε και επί σκηνής, ή όπως λέω εγώ, ένα βήμα πριν από τον παράδεισο......

  

                Δισκογραφία:

Christmas Eve and Other Stories (1996) 

The Christmas Attic (1998)

Beethoven's Last Night (2000)

The Lost Christmas Eve (2004)

Night Castle (2009)

Ναούμ Αθ. Βάρκας