Ο
Ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση, αλλά είναι απαραίτητος για τη
κατανόηση της πραγματικότητας, η οποία μόνο σαν “Πράσσειν Άλογα”, μπορεί να
υλοποιηθεί. Σαν “Χρονίρ” (παράλογα
αντικείμενα που ταξιδεύουν στο χρόνο και ενίοτε στον χώρο) , άνθρωποι και
μουσικές επιστρέφουν στην μνήμη μας.

Και επειδή η ζωή δεν είναι «Ασπρόμαυρο», πρέπει να έχουμε
όλοι τις “Κεραίες” και τα αυτιά μας ανοιχτά, για να αντιληφθείς όλα εκείνα που
μπορούν και πρέπει να ξεπερνάνε την
καθημερινότητά μας.
“So dizzy”, από τον πρώτο ενθουσιασμό, αλλά και από την
σκληρή δουλειά, μοιάζοντας μερικές φορές σαν “The Lost Boys”, τελικά οδεύουμε
προς την ολοκλήρωση της μοναδικής αυτής συλλογής. Σαν φουσκωμένος ποταμός,
“Λουδίας” από τα ανοιξιάτικα νερό, προσπαθούν όλοι όσοι συμμετέχουν στο “Rock N Roll Republic”, να φέρουν και πάλι την άνοιξη της Ελληνικής ροκ σκηνής.

Σαν ένας αρχαίος “σουπερ” ήρωας, “Ellinator”, με μια “SilentCommitment”, κάνουν “Μοντάζ” τα όνειρά τους και ενώνουν το “καρέ” τους στην
“Rock N Roll Republic”. Σαν έφηβοι, “Ανώριμοι” και βάζοντας το “εγώ” τους,
“Under Me”, οδεύουν σαν “Δυτικός Άνεμος”, σε μια ήρεμη θάλασσα μουσικής
ενότητας.
Και λίγο πριν ολοκληρωθεί το ταξίδι τους, σαν κεραυνός, ένα
“Shotgunz” προστίθεται, για να μην εμφανιστεί ένα «Έμμονο Γκρίζο» τοπίο, που
δένει το σκηνικό μαζί με τους Θάνο Δημητρακούδη, Κώστα Βρεττό και ο Τζώννυ
Δοστόγλου, μέχρι τον τελικό προορισμό, την “Rock N Roll Republic”.
Το rock’n’roll είναι ένα κομμάτι της φύσης και λειτουργεί και με τους νόμους της. Κάποια
πράγματα μένουν σταθερά (rock), απλά για να διευκολύνουν την κίνηση (roll). Έτσι κάτω από κάποιες WIGS υπάρχει και κάποιοι άλλοι σαν μεθυσμένοι μαφιόζοι DRUNK CAPONE, που μπορούν εύκολα να κρύψουν ακόμα και τον GEORGE VASILIADIS.