Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Πράσσειν Άλογα ( Prassein Aloga ) - Under Surveillance


Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ' αυτό μένειν, έλεγε ο προσωκρατικός φιλόσοφος Ηράκλειτος. Και πόσο, αλήθεια, ταιριάζει αυτή η ρήση στους Πράσσειν Άλογα, καθώς στην δεκαοκτάχρονη, σχεδόν, πορεία τους έχουν υποστεί πολλές αλλαγές, τόσο σε πρόσωπα, όσο και σε μουσικό ύφος. Ήδη, από το προηγούμενο άλμπουμ τους, "Midas Touch", η στροφή σε καθαρά μεταλλικά μονοπάτια, ήταν εμφανής, πόσο μάλλον η αλλαγή από τον ελληνικό στίχο, στον αγγλικό. Για ποιόν λόγο, θα αναρωτηθεί κανείς, αλλά η απάντηση είναι πολύ απλή. Αυτό τους εκφράζει κι από την στιγμή που εδώ και κάποια χρόνια έχουν περάσει στις ανεξάρτητες, underground παραγωγές, γιατί να κρατούν τα προσχήματα?
Έτσι λοιπόν, προς τα τέλη του 2013, μας χάρισαν το "Under Surveillance", την ηχογράφηση και μίξη του οποίου, ανέλαβε αποκλειστικά ο Τάσος Οικονομίδης, ντράμερ της μπάντας, ενώ το μάστερ έγινε από τον Απόστολο
Σιώπη, στο Odeon Mastering studio της Θεσσαλονίκης. Οι φωτογραφίες είναι του γνωστού και μη εξαιρετέου, φίλου της μπάντας, Angelo Evangelopoulos, ενώ την επιμέλεια του εξωφύλλου και την επεξεργασία των εικόνων, έκανε ο κιθαρίστας της μπάντας, Άνθιμος Μάντι... (αυτό θα πει ανεξάρτητη παραγωγή...)
Το άλμπουμ ξεκινάει με ένα intro, το οποίο και μας προϊδεάζει για τη συνέχεια, που είναι το "New day" και από το πρώτο άκουσμα του riff, αρχίζει να κουνιέται ασυναίσθητα και το κεφάλι, ενώ όταν μπαίνει και η φωνή του
Άγγελου Γουζέτου, ασυναίσθητα το χέρι πηγαίνει προς το κουμπί της έντασης για να τη δυναμώσει.

Στην συνέχεια έρχεται το ομώνυμο, "Under Surveillance", που με τις συνεχείς αλλαγές ρυθμού από το ρεφρέν στα μέτρα, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή ως το τέλος. Ακολουθεί το "Owned", μια κραυγή διαμαρτυρίας της μπάντας, στην σημερινή μας κατάσταση, δοσμένη με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο. Πέμπτο στη σειρά, το "Pride", που αποτελεί και το, κατά κάποιο τρόπο, single, του άλμπουμ, μια πολύ ωραία σύνθεση, με όμορφο ρεφρέν. Έπεται το "The tree is known by its fruit", ίσως η πιο σκληρή σύνθεση του άλμπουμ, με σημεία όπου η ταχύτητα χτυπάει κόκκινο. Μετά έχουμε το "Two shadows", που κατά τη γνώμη μου, είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ, ενώ το χέρι που ελέγχει την ένταση του ήχου, δε βρίσκει άλλα περιθώρια, καθώς έχει ήδη φτάσει στο τέρμα. Ακολουθεί το "Kiss a frog", στο ίδιο κλίμα και με όμορφα μελωδικά κιθαριστικά περάσματα στα lead. Σαν ένατο κομμάτι είναι το "True men never grow up" και νομίζω ότι ο τίτλος, από μόνος του λέει πολλά, ενώ το μουσικό μέρος μας δίνει εξίσου πολλά. Ακολουθεί το "The lie of perfection", με έντονο "χοροπηδηχτό" ρυθμό, αλλά και αρκετές εναλλαγές, με κάποιες να παραπέμπουν σε άλλα, πιο κλασσικά ροκ μονοπάτια, ενώ η κιθαριστική δουλειά των δυο κιθαριστών είναι πραγματικά αξιόλογη.

Προτελευταίο κομμάτι το "Necessity", με καταιγιστικό ρυθμό και ακόμη πιο καταιγιστικά φωνητικά, που σε κάνουν να ιδρώνεις. Για το κλείσιμο του άλμπουμ, οι Πράσσειν Άλογα, μας επιφυλάσσουν μια ευχάριστη έκπληξη, καθώς ακούμε γνώριμες νότες και δεν είναι άλλο από το "Requiem", ένα τραγούδι που υπήρχε και στο 5ο άλμπουμ τους, "Ένας υπέροχος κόσμος", αλλά αυτή τη φορά με αγγλικό στίχο και μια πολύ πετυχημένη προσθήκη γυναικείων φωνητικών. Το μόνο άσχημο πλέον είναι ότι η ένταση των ηχείων, έχει φτάσει στο τέρμα κι όσο κι
αν προσπαθούμε δεν ανεβαίνει άλλο!!!
Κλείνοντας αυτή την παρουσίαση, να αναφέρουμε ότι η μουσική του άλμπουμ είναι γραμμένη από ολόκληρη την μπάντα, πάνω σε αρχικές ιδέες του Άνθιμου Μάντι, ενώ το στιχουργικό μέρος, -πέρα από την επιμέλεια της ηχογράφησης - έχει αναλάβει αποκλειστικά ο Τάσος Οικονομίδης... (τελικά οι ντράμερ χρησιμεύουν κι αλλού...). Το άλμπουμ σε γενικές γραμμές κινείται σε πολύ υψηλά στάνταρ, σε όλα τα επίπεδα, κάτι που το κάνει από μόνο του επιτυχημένο και θα κάνει σίγουρα χαρούμενους τους φίλους της μπάντας και όχι μόνο... Εμείς, απλά να τους ευχηθούμε καλή συνέχεια και καλή δύναμη, για να συνεχίσουν να μας χαρίζουν ανάλογες στιγμές.


Ναούμ Αθ. Βάρκας (Makis Agnostos )

PRASSEIN ALOGA - OWNED