Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Franz Ferdinand - Take Me Out.


Αν και στην ζωή τα πάντα ενώνονται και σχετίζονται μεταξύ τους, ή έννοια της μοναξιάς  είναι αυτή που κυριαρχεί μέσα στους ανθρώπους. Κι αυτό ίσως,  λόγω του γεγονότος ότι ο άνθρωπος είναι από τις ελάχιστες οντότητες που έχει την αντίληψη του εαυτού του. Αυτό τον κάνει πολύ εύκολα κρύβεται, μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά, από τους άλλους ανθρώπους ή από το περιβάλλον τους. Και πάντα να είναι έτοιμος να βλάψει όποιον, θεωρητικά κατά σχεδόν απόλυτο ποσοστό, τον απειλεί στην κρυψώνα του. Κυριολεκτικά αυτή μπορεί είναι η περιγραφή ενός ελεύθερου σκοπευτή. 
Οι  Franz Ferdinand ονομάστηκαν από τον αρχιδούκα τη Αυστρίας, δηλ. από ένα άλογο κούρσας που είχε αυτό το όνομα. Αλλά το άλογο ονομάστηκε από τον Αυστριακό αριστοκράτη, που η δολοφονία του ήταν αφορμή να ξεκινήσει ο πιο απάνθρωπος πόλεμος που γνώρισε η ανθρωπότητα. Και τον αρχιδούκα τον σκότωσε ο ένας ελεύθερος σκοπευτής.  Και για έναν τέτοιο μιλάει μάλλον, το δεύτερο σινγκλ από το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ, το Take Me Out. Η δημιουργία των Alex Kapranos και Nicholas McCarthy, δεν είναι ακριβώς ξεκάθαρη ως προς  το λυρικό μέρος της και ερμηνείες είναι αρκετές.
Αυτό όμως που παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον είναι το βιντεοκλίπ του τραγουδιού. Ουσιαστικά είναι μάθημα εικαστικών ρευμάτων του μεσοπολέμου, αναμειγμένο με τον σουρεαλισμό των Monty Python. Η σκηνοθεσία του ανήκει στον Jonas Odell, αν και η ιδέα γι αυτό ήταν όλου του γκρουπ. Το στοιχείο του ντανταϊσμού ανακατεύεται με δισδιάστατες και τρισδιάστατες εικόνες, δημιουργώντας ένα νευρικό κολάζ από αυτές. Η βασική τους πηγή ήταν οι ταινίες του Busby Berkely, της δεκαετίας του '30, αλλά και οι σοβιετικές αφίσες που προπαγάνδιζαν το νέο κομμουνιστικό καθεστώς. Και αυτές ήταν το αποτέλεσμα του υπερβατικού στρουκτουραλισμού, που ανθούσε στην νέο-σύστατη Σοβιετική Ένωση. Ουσιαστικά ήταν η τύχη και ο δημιουργός του βιντεοκλίπ, που μπορούσε να πραγματοποιηθεί τέτοιο βίντεο, χωρίς το κόστος του να φτάσει δυσθεώρητα ύψη.
Το εξώφυλλο του σινγκλ είναι μια αντιγραφή του έργου του Rodchenko, "One-Sixth Part of the World". Το τραγούδι είχε συμμετοχή σχεδόν σε κάθε είδους εμπορική δραστηριότητα, που περιλαμβάνει μουσική επένδυση.